کد خبر 128630
تاریخ انتشار: پنج شنبه 27 ثَور 139715:46

نگاهی به زندگی و کارنامه دکتور عبدالله عبدالله

عبدالله عبدالله، رییس اجراییه حکومت وحدت ملی و شریک قدرت محمد اشرف غنی، رییس جمهوری است.

خانواده، تحصیلات و زندگی
آقای عبدالله زاده ۱۴ سنبله ۱۳۳۹ در ولایت کابل و 58 ساله است. او از پدری پشتون و مادری تاجیک به دنیا آمده و پدر و مادرش هر دو متولد کابل بودند. غلام محی‌الدین خان، پدرش از پشتون‌های قندهار بود و در دولت ظاهرشاه از مقامات عالی‌رتبه بود و از طرف ظاهرشاه به عنوان سناتور ولایت قندهار انتخاب شده بود.

عبدالله هفت خواهر و یک برادر داشته و کودکی‌اش در کابل و پنجشیر گذشته است.

عبدالله تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه غازی محمد ایوب خان به پایان برد و در سال ۱۳۵۵ از لیسه نادریه کابل فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۳۵۶ وارد دانشکده پزشکی دانشگاه کابل گردید. در سال ۱۳۶۲ تحصیلات خود را به پایان رسانیده و تا سال ۱۳۶۳ در بیمارستان نور به عنوان چشم‌پزشک مشغول خدمت بود. دکتور عبدالله در سال ۱۳۶۳ به پاکستان مهاجرت کرد و تا سال ۱۳۶۴ در بیمارستان سید جمال‌الدین افغانی شهر پیشاور مشغول خدمت به مهاجرین افغانستان گردید.

عبدالله عبدالله در سال ۱۹۹۳ با بانو فخریه عبدالله، ساکن اصلی ولسوالی غوربند ولایت پروان ازدواج نمود. آن‌ها بعد از سقوط کابل به دست طالبان رهسپار پنجشیر گردیدند و بعد از مدتی همراه با خانواده به شهر دهلی در کشور هندوستان رفتند و مدتی در آن‌جا زندگی کردند. آن‌ها ۳ دختر و یک پسر دارند.

ورود به دوران جهاد و مقاومت
آقای عبدالله در سال ۱۳۶۴ وارد جبهات جنگ علیه نظامیان شوروی گردید و در ابتدا فعالیت خود را با فعال کردن یک کلینیک پزشکی به منظور رسیدگی و درمان مجروحین جهاد آغاز نمود و بعداً به عنوان سرپرست بهداشت جبهه پنجشیر و سپس به حیث مشاور و همکار احمدشاه مسعود، قهرمان ملی کشور تا آزادی کابل مصروف خدمت بود.

وی از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ در کابل به عنوان رئیس دفتر و سخنگوی وزارت دفاع ملی و در سال ۱۹۹۷ به حیث معاون وزارت خارجه تقرر حاصل نمود. همچنان در سال ۱۹۹۹ سرپرستی وزارت خارجه دولت اسلامی افغانستان را به عهده داشت. او در دوران نبرد با طالبان، به‌عنوان سخنگوی ائتلاف شمال و پل ارتباطی آنان با جهان شناخته می‌شد.

دکتور عبدالله بعد از شکست طالبان در سال ۲۰۰۱ در اداره موقت و بعدا در دوره انتقالی، مسوولیت وزارت امورخارجه کشور را به عهده داشت.

اولین انتخابات ریاست جمهوری
عبدالله عبدالله به‌عنوان نامزد رسمی جبهه ملی افغانستان برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری در اگست ۲۰۰۹ معرفی شد، اما در نتیجه تقلب انتخاباتی از شرکت در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری با حامد کرزی، انصراف داد و کرزی پیروز انتخابات ریاست جمهوری اعلام شد.

شرکت مجدد در انتخابات ریاست جمهوری
پس از این رویداد، آقای عبدالله به فعالیت‌های سیاسی خود به عنوان اپوزیسیون دولت افغانستان، تحت تشکلی با نام ائتلاف ملی افغانستان به فعالیت ادامه داد و بار دیگر، در سال 2014(1393) به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری، وارد میدان کارزار شد.

با اعلان نتایج ابتدایی انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در دور دوم، دکتور عبدالله با اخذ حدود ۴۳ درصد آرا، از اشرف غنی عقب ماند، در حالی که در دور  اول انتخابات، در جایگاه نخست قرار داشت. با اعلام این نتیجه، عبدالله عبدالله اعتبار کمیسیون مستقل انتخابات را زیر سؤال برد که باعث ایجاد بن‌بست سیاسی در انتخابات افغانستان شد.

اشرف غنی به‌طور کلی در ولایت‌های شرقی و برخی از ولایت‌های شمالی و مناطق پشتون‌نشین و ازبک‌نشین رأی بیشتری کسب کرده و در ولایت‌های پکتیا، ننگرهار، فراه، جوزجان، فاریاب، نیمروز، هلمند، زابل، لوگر، خوست، کنر، لغمان، تخار در رتبه اول قرار داشت. اما نظر به آمار، حامیان دکتر اشرف غنی احمدزی در ولایات پکتیکا و پکتیا بیشتر از جمعیت این ولایات به نفع وی تقلب نمودند و این امر باعث شد دکتر عبدالله، کمیسیون مستقل انتخابات را به صورت رسمی نشناسد و دست به اعتراضات مدنی بزند. در ادامه این تنش‌ها، کمیسیون مستقل انتخابات با اعلام نتایج ابتدایی انتخابات، اشرف غنی را برنده انتخابات اعلام نمود، اما آقای عبدالله تصمیم گرفت تا حکومت خود را اعلام نمایید و هواخواهان وی ن

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement