به گفته احمد هارون نجم‌پور، آن‌ها با این امکانات به ویژه جایی که دارند، متأسفانه ظرفیت کافی و مناسب پاسخ‌گویی به این حجم بزرگ از مراجعه‌کنندگان و ارائه خدمات قونسلی برای اتباع افغانستان در ایران را ندارند، بلکه نیازمند داشتن یک جای بسیار بزرگ و وسیع اند که در آن‌ همه ساختارها و زیربنای خدمات قونسلی شکل بگیرد.
 
وی افزود که تعمیری فعلی بخش قونسلی سفارت، یک تعمیر رهایشی بوده که بیشتر از 40 سال پیش خریداری شده و پاسخگوی نیازمندی‌های همان زمان بوده است.
 
سرپرست سفارت کشور در تهران از یک طرح اساسی درازمدت برای حل این مشکل صحبت کرده گفت که یکی از تلاش‌ها این بوده که یک زمین بزرگی(حداقل 20 هزار متر مربع) در تهران خریداری شده و در آن زمین، یک زیربنای اساسی که پاسخگوی نیازمندی‌های‌ یک نمایندگی سیاسی با این حجم از مراجعین باشد، ساخته شود.
 
وی گفت که در این زمینه، نامه‌ای به کابل ارسال شده و خواهش گردیده که به صورت استثنایی حدود 20 تا 30 میلیون دالر را برای ساخت چنین مجتمعی در تهران تخصیص بدهند که آن‌ها به این هدف بزرگ دست پیدا کنند.
 
اما به صورت موقت، به گفته هارون نجم‌پور، سفارت در دو سال گذشته بسیار تلاش کرده که یک تعمیر بزرگ دیگر را کرایه کند تا حداقل بخشی از کارهای سفارت به آن‌جا منتقل شود. به گفته وی، آن‌ها چند تعمیر را پیدا کردند، اما هنوز موفق نبوده اند.
 
وی در مورد استخدام‌های جدید سفارت افغانستان در تهران نیز خاطرنشان کرد که بر اساس تصمیم مرکز، مقررات جدیدی در مورد استخدام کارمندان محلی ابلاغ شده که باید آن را عملی بسازند و شرایط خاص و ویژه‌ای دارد.
 
این دیپلمات ارشد کشور ضمن تشکر و قدردانی از خدمات ارزنده دکتر نور که شش سال به عنوان سفیر کبیر افغانستان در ایران فعالیت کرد، گفت که در آینده نزدیک، سفیر جدید کشور به ایران خواهد آمد و منتظر صدور اگریمان(توافق) وی از سوی وزارت خارجه ایران هستند.
 
به گفته وی، دکتر لیوال، سفیر بعدی کشور در تهران، شخصیتی فرهنگی، علمی، مردمی و از کارمندان عالی رتبه دولت است که بدون شک با درنظرداشت روابط و نیازمندی‌های دو کشور و حضور مهاجرین در ایران، با برنامه‌هایی خواهد آمد و در خدمت مهاجرین و مردم و گسترش و توسعه روابط دو کشور خواهد بود.
 
آقای نجم‌پور که تا آمدن سفیر جدید کشور به تهران، سرپرست این سفارت است، ابراز داشت که با تمام نیرو در خدمت مردم و کشور است.

متن کامل بخش دوم این مصاحبه به شرح زیر است:

سوال: بخش دیگر سوالات من مربوط به وضعیت مهاجرین و مشکلات آن‌هاست. ما سه میلیون مهاجر در جمهوری اسلامی ایران داریم، یک قسمت از این مهاجرین قانونی است و به همان اندازه، مهاجرین غیرقانونی بوده که مشکلات خاص خود را دارند. در این اواخر برخی انتقادها از ازدحام بیش از حد در سفارت افغانستان در صفحات اجتماعی مطرح شده، من صحبت‌هایی با دوستان دیگر سفارت در این مورد داشتیم و آن‌ها نیز ناگزیری‌های خود را مطرح کردند. دید شما نسبت به این مشکلات چیست، چه تلاش‌هایی در گذشته و چه برنامه‌هایی در حال حاضر جریان دارد که سفارت بتواند به این تناسب بالای مهاجرین پاسخ بدهد؟
نجم‌پور: شما در جریان هستید، هم‌وطنان نیز در جریان هستند، شما گزارش‌هایی هم ساختید و نشر کردید که من از شما به خاطر این‌که واقعیت‌ها را برای مردم نشان دادید، تشکر می‌کنم. ما با این امکانات به ویژه جایی که داریم، متأسفانه ظرفیت کافی و مناسب پاسخ‌گویی به این حجم بزرگ از مراجعه‌کنندگان و ارائه خدمات قونسلی برای اتباع افغانستان در ایران را نداریم، ما نیاز به داشتن یک جای بسیار بزرگ و وسیع هستیم که در آن‌جا همان ساختارها و زیربنای خدمات قونسلی شکل بگیرد. مثلا تعمیری که فعلا بخش قونسلی دارد، یک تعمیر رهایشی است، حتی تعمیر اداری نیست، این تعمیر 40 سال پیش خریداری شده که پاسخگوی نیازمندی‌های همان زمان بوده است.
ما در طول سه و نیم سال گذشته، از راه‌های مختلفی بسیار تلاش کردیم تا این مشکل را به صورت ریشه‌ای و دائمی حل کنیم. یکی از تلاش‌ها این بود که ما یک طرحی ریختیم و با مرکز هم صحبت کردیم که یک زمین بزرگی را بخریم و در آن زمین، یک زیربنای اساسی که پاسخگوی نیازمندی‌های‌ یک نمایندگی سیاسی با این حجم از مراجعین باشد، ساخته شود؛ یک مجتمع بزرگ از ساختمان‌ها که در آن دفاتر بخش سیاسی و قونسلی، اقامت‌گاه دیپلمات‌ها، اقامت‌گاه سفیر، به شمول مسجد و سالن‌های همایش و پذیرایی وجود داشته باشد. ما در طرحی که داشتیم، نامه‌ای به کابل ارسال کردیم و خواهش کردیم که به صورت استثنایی حدود 20 تا 30 میلیون دالر را برای ساخت چنین مجتمعی تخصیص بدهند که ما به این هدف بزرگ دست پیدا کنیم، و با خرید یک زمین که حداقل 20 هزار متر مربع باشد، زیرساخت‌هایی که همه نیازمندی‌های قونسلی و اداری سفارت را پاسخ دهد، ایجاد نماییم. در این طرح ما تلاش داریم بتوانیم همه نیازمندی‌های بخش قونسلی را به داخل سفارت بیاوریم؛ از عکاسی گرفته تا فوتوکاپی، ثبت نام، بانک و همه ضرورت‌هایی که یک هم وطن ما دیگر از محوطه سفارت بیرون نشود. همه این ها در طرح دیزاین ما بود که فرستادیم، یک بار قرار بود یک پولی در نظر گرفته شود، اما چون این پروژه خیلی بزرگ است و بودجه وزارت خارجه به آسانی جواب‌گوی آن نیست، رایزنی زیادی کار دارد و باید یک پول استثنایی را در نظر بگیرند که ما بتوانیم این طرح را عملی بسازیم. جمهوری اسلامی ایران هم نیاز است به ما کمک کند. ما حتی در مناطق مختلف، برخی زمین‌ها را دیدیدم، اما باید در آن‌جا امکانات شهری چون متر

نظر شما

مطالب مرتبط

آخرین اخبار