همزمان با برف‌باري‌هاي اخير، ميزان سردي هوا به شدت در شهر کابل و بسياري از ولايات کشور بالا رفته و در پي آن، بيماري‌هاي ناشي از سردي هوا و مراجعه مردم به شفاخانه‌ها افزايش يافته است، اما مردم از چگونگي عرضه خدمات براي مريضان در شفاخانه‌ها شکايت دارند.

همزمان با برف‌باری‌های اخیر، میزان سردی هوا به شدت در شهر کابل و بسیاری از ولایات کشور بالا رفته و در پی آن، بیماری‌های ناشی از سردی هوا و مراجعه مردم به شفاخانه‌ها افزایش یافته است، اما مردم از چگونگی عرضه خدمات برای مریضان در شفاخانه‌ها شکایت دارند.

خبرگزاری صدای افغان(آوا) – کابل: اکثر مراجعه‌کنندگان به شفاخانه های کابل، بیماران ناشی از سردی هوا و ریزش می‌باشند، اما از نحوه خدمات‌رسانی و بی‌توجهی مسوولین شفاخانه‌ها شاکی هستند.

شفاخانه "محمد علی جناح" یکی از شفاخانه های دولتی واقع در غرب کابل است که سال گذشته افتتاح شد. اکنون این شفاخانه بیشترین مراجعین را دارد و روزانه ده‌ها مریض به آن مراجعه می‌کنند، اما مردم از عدم رسیدگی و بی‌توجهی به مریضان‌شان در این شفاخانه شکایت دارند.

"محمد نبی" یک تن از مریض‌داران در این شفاخانه به آوا می‌گوید که یک ماه پیش به این شفاخانه مراجعه کرده و بعد از معاینات، داکتر برای او دارو تجویز کرده است، اما طی این مدت نه تنها بهبود پیدا نکرده که ضعیف‌تر شده است.

محمد نبی از عدم رسیدگی به موقع به مریضان در این شفاخانه شکایت دارد و می‌گوید: با این‌که سخت بیمار بوده، اما بیشتر از دو ساعت منتظر مانده تا به او نوبت برسد.

با این‌که اکثر معاینات شفاخانه‌های دولتی در افغانستان مجانی است و هزینه زیادی را بر شهروندان تحمیل نمی‌کند، اما بی‌نظمی‌ها و نبود امکانات سبب می‌شود که اکثر بیماران به شفاخانه‌های خصوصی مراجعه کنند و هزینه هنگفتی را متحمل شوند.

"شریف نظری"، یکی دیگر از شهروندان غرب کابل می‌گوید: "در شفاخانه‌های کابل علاوه بر این‌که امکانات کافی وجود ندارد، اصل حفظ‌الصحه نیز رعایت نمی‌شود و بیماران به جای این‌که بهبود پیدا کنند، به ده‌ها بیماری دیگر مبتلا می‌شوند".

به گفته او، با در نظرداشت وضعیت محیط زیستی در افغانستان، به ویژه آلودگی هوای پایتخت، باید بودجه بیشتری در بخش حفظ و مراقبت صحی اختصاص داده شود و افزون بر آن، وزارت صحت عامه نیز باید تنها به شعار اکتفا نکند و گام‌های علمی را جهت بهبود کیفیت شفاخانه‌ها بردارد.

"اما ابراهیم شریف"، کارشناس امور صحی در مصاحبه با آوا می‌گوید: "شفاخانه محمد علی جناح واقع در غرب کابل، با این‌که ظرفیت فعال شدن تمام بخش‌ها به خصوص مراقبت‌های جدی را دارد، اما تاکنون توجه لازم به آن صورت نگرفته است".

او در پاسخ به این‌که چرا طرح‌های وزارت صحت عامه در اکثر موارد عملی نیست و با وجود امکانات در داخل کشور، مردم هنوزهم برای تداوی به بیرون از افغانستان می‌روند؟ گفت: "هرچند تلاش‌های وزارت صحت عامه برای ظرفیت‌سازی در داخلی قابل قدر است، اما یکی از مشکلات بسیار عمده در بخش صحت که هنوز هم حل نشده است، کمبود بودجه، تشکیلات و کدرهای عالی و متخصص در این وزارت خانه است".

شریف اظهار داشت که وزارات صحت عامه اکنون بیشتر از 20 هزار کارمند دارد که با در نظرداشت ازدیاد جمعیت در کشور، با این تشکیلات، ارائه خدمات، کافی و قناعت‌بخش نیست.

به گفته وی، کسانی که برای درمان به بیرون از کشور مراجعه می‌کنند، از دو حال خارج نیست؛ یا پول باد آورده زیاد دارند و یا اینکه به دلیل نبود امکانات، مجبور هستند به خارج از کشور بروند.

این کارشناس امور صحی یک بار دیگر تاکید کرد که تشکلات و نیروی انسانی در وزارت صحت عامه از 30 سال پیش است و قطعا برای امروز کافی نیست.

 این درحالی است که "توحید شکوهمند"، معاون سخنگوی وزارت صحت عامه نیز در گفتگو با خبرنگار آوا، ضعف ارائه خدمات را کمبود مالی و بودجه‌ای در این وزارت دانسته و می‌افزاید: "کمبود مالی سبب می‌شود که ما نتوانیم بستر و سایر امکانات را زیاد کنیم تا از ادحام بیماران کاسته شود".

از سوی دیگر، به گفته شکوهمند، بی‌نظمی مراجعین و عدم مراعات نوبت سبب می‌شود که کارها به کندی پیش برود، لذا باید برای برقراری نظم، شهروندان با مسوولین شفاخانه‌ها همکاری داشته باشند.

وی می‌افزاید، ازدیاد مراجعین نیز یکی از دلایل کندی درعرضه خدمات در شفاخانه‌ها می‌باشد. به طور مثال در شفاخانه علی جناح غرب کابل از زمان تاسیس تاکنون، 16 هزار 96 مریض سراپا معاینه شده که از میان  1403 تن بستر شده و در ضمن 166 عملیات صورت گرفته که در مجموع یک آمار بالا را نشان می‌دهد.

معاون سخنگوی وزارت صحت عامه تاکید کرد که در شفاخانه علی جناح، بخش جراحی، ارتوپدی، جراحی اعصاب و پیوند کلیه عملا فعال است و تمام خدمات نیز مجانی و رایگان صورت می‌گیرد.

لازم به ذکر است؛ با این‌که وزارت صحت عامه بارها اعلام کرده بسیاری از بیماری‌های صعب‌العلاج که قبلا در داخل کشور تداوی نمی‌شد، اکنون درمان می‌شود، اما با آن‌هم هنوز عده زیادی به خاطر درمان به بیرون از کشور به خصوص هند، پاکستان و ایران می‌روند.

نظر شما

آخرین اخبار