هشدار حسینی مزاری نسبت به پروژه‌های فرهنگی غرب و اهمیت حمایت از مادران، زنان و دختران / نقش مادر در جامعه محوری است

   خبرگزاری صدای افغان(آوا)-کابل: مراسم فاتحه‌خوانی و ختم قرآن عظیم‌الشان به مناسبت درگذشت بانوی مؤمنه، والده ماجده سیدمحسن حبیبی و سیدعبدالعظیم مجاهدزاده، روز پنجشنبه، ۶ قوس در مسجد قمر بنی‌هاشم (ع) واقع در ناحیه هفتم شهر کابل برگزار گردید. این مراسم با حضور صدها تن از شخصیت‌های دینی، فرهنگی، اجتماعی و اقشار مختلف مردم اعم از زن و مرد همراه بود.
   حجت‌الاسلام والمسلمین سیدعیسی حسینی مزاری، رئیس مرکز تبیان طی سخنانی در این مراسم با تلاوت آیات و روایاتی در شأن مادر و با تسلیت به بازماندگان، سخنان خود را با اشاره به جایگاه والای مادر در دین، جامعه و نظام خلقت آغاز کرد و نکاتی را درباره جایگاه مادر، مسئولیت‌های خانواده و نقش زنان در ساختار اجتماعی و فرهنگی کشور مطرح کرد.
   حسینی مزاری با اشاره به شخصیت مرحومه گفت: زندگی او نمونه روشنی از یک زن مسلمان موفق بود؛ زنی که در کنار همسرش با اطاعت، یاری‌ رسانی و همراهی، خانواده‌ای منسجم ساخت و در حوزه فرزندآوری و تربیت نسل مؤمن و خدمت‌گزار، رسالت خود را به بهترین شکل انجام داد.
   وی تأکید کرد؛ نشانه‌های تربیت درست این زن بزرگ در وجود فرزندانش کاملاً مشهود است؛ فرزندانی که امروز هر یک در میدان‌های مختلف خدمت به دین، مردم و میهن ایفای نقش می‌کنند و منشأ اثرند.
   به گفته رئیس مرکز تبیان، اگر مادر خانواده از توان مدیریت و تدبیر برخوردار نباشد، امکان تشکیل مجموعه‌ای یکپارچه، همسو و هدفمند وجود نخواهد داشت و انسجام کنونی این خانواده، گواه آن است که آن بانوی مرحومه مسئولیت خود را با اخلاص و تلاشی کم‌نظیر انجام داده است.در ادامه، حسینی مزاری با تأکید بر جایگاه مادر در آموزه‌های دینی، گفت اهمیت و قداست مادر تنها محدود به دین اسلام نیست، بلکه در همه آیین‌ها و ادیان الهی مشاهده می‌شود. او به جایگاه مادر در آیین ابراهیمی اشاره کرد و گفت حضرت ابراهیم خلیل‌الله (ع) برای پدر و مادر خود دعا می‌کند و همین بیانگر منزلت این جایگاه است.
   وی همچنین در مورد نقش مادر در آیین حضرت موسی (ع) گفت که جوانی که خدمت‌گزار مادرش بود، به مقام هم‌نشینی با حضرت موسی در بهشت رسید؛ داستانی که او آن را دارای نکات تربیتی و اخلاقی فراوان دانست.
   وی درباره حضرت عیسی (ع) نیز بیان کرد که این پیامبر بزرگ، که بدون پدر و تنها از دامن پاک حضرت مریم (س) متولد شد، همواره در خدمت مادر بود و او را تکریم می‌کرد و این نشانه‌ای از عظمت مقام مادر در نزد پیامبر الهی است.
   حسینی مزاری سپس با اشاره به سیره پیامبر اسلام (ص) و ائمه معصومین(ع) گفت احترام به مادر در زندگی معصومان جایگاهی ویژه دارد. وی گفت حتی دایه‌هایی که پیامبر را شیر داده بودند از احترام فوق‌العاده پیامبر برخوردار بودند، چه رسد به مادر حقیقی. در سیره امیرالمؤمنین(ع)، حضرت صدیقه زهرا (س) و سایر ائمه نیز تکریم مادر از اصول بنیادین تربیتی و اخلاقی است.
   رئیس مرکز تبیان با اشاره به جایگاه دعای مادر گفت؛ در روایات آمده است دعای مادر از دعای پیامبر اسلام (ص) نیز تأثیرگذارتر است و هر انسانی که در طول تاریخ به جایگاهی والا رسیده، نتیجه دعای مادر است. وی خطاب به حاضران گفت؛ اگر کسی به دنبال سعادت دنیا و آخرت است، باید خدمت به پدر و مادر، به ویژه مادر را در اولویت قرار دهد؛ زیرا برکت و توفیق در زندگی، اقتصاد، سیاست و فرهنگ، همگی از رضایت مادر سرچشمه می‌گیرد.
   حسینی مزاری در بخش دیگری از سخنانش درباره اینکه چرا مادر چنین جایگاه مقدسی دارد، گفت؛ دو عامل اساسی موجب عظمت مقام مادر شده است: نخست سختی‌های طاقت‌فرسای حمل، وضع حمل و شیردهی؛ دوره‌ای که نزدیک به سی ماه رنج و تحمل است و کمتر موجودی توان ادراک زحمت آن را دارد. دومین عامل نیز نقش بنیادین مادر در تربیت کودکان و نوجوانان است؛ تربیتی که اساس شکل‌گیری شخصیت انسان و بنیان جامعه را می‌سازد.
   وی افزود مادران انسان‌سازند و محور تحولات بزرگ در طول تاریخ بوده‌اند. به‌ طوری‌ که ۱۲۴ هزار پیامبر و اولیای الهی از دامان مادرانی شایسته ظهور کردند و این نشان می‌دهد مادران می‌توانند نقش‌آفرینان اصلی تحولات مثبت در جهان باشند. او همچنین هشدار داد که همان‌گونه که مادر می‌تواند منشأ تحول مثبت باشد، اگر وظیفه مادری را درست انجام ندهد، می‌تواند زمینه‌ساز انحراف و تربیت افراد خطرناک و آسیب‌زا شود.
   حسینی مزاری سپس به نقش مادر در سرنوشت جوامع اشاره کرد و گفت اگر امروز برخی جامعه‌ها پیشرفته، آرام و موفق‌اند، دلیل اصلی آن حضور مادرانی است که نقش مادری خود را درست ایفا کرده‌اند. او گفت هرجا مادران وظیفه‌شناس بوده‌اند، جامعه سالم و انسان‌های صالح پرورش یافته‌اند و این قانون الهی در سراسر تاریخ ثابت شده است.
   رئیس مرکز تبیان سپس وارد بخش مهمی از سخنانش شد و گفت چون مادر چنین نقش عظیمی در ساختار جامعه دارد، دشمنان نیز نخستین هدف خود را زنان و مادران قرار می‌دهند؛ چه مادران امروز و چه مادران آینده یعنی دختران. وی تأکید کرد هر کس تاریخ بیست سال جمهوریت را مطالعه کند، به ‌خوبی درمی‌یابد که دشمن با شعارهای فریبنده حقوق زن، چگونه تلاش کرد زن افغان را از هویت اصیل خود جدا کند و او را از وظایف اصلی‌اش باز بدارد.
   حسینی مزاری افزود؛ دشمن در عرصه فرهنگی و رسانه‌ای، سرمایه‌گذاری گسترده‌ای انجام داد و در کنار جنایت‌های نظامی، ده‌ها برابر بیش از آن، جنایت فرهنگی علیه جامعه افغانستان مرتکب شد؛ جنایاتی علیه باورها، رسوم اصیل، هویت زن افغان و بنیان خانواده.
   حسینی مزاری گفت؛ در حالی‌ که برخی از زنان و مردم تصور می‌کردند در آن دوران از حقوق زن دفاع می‌شود، آزادی فراهم شده و ظلم مردسالاری کاهش می‌یابد، در حقیقت هدف دشمن نابودی هویت زن افغان و به اسارت کشیدن او بود. وی تأکید کرد امروز نیز هیاهوی رسانه‌ای درباره اینکه حقوق زن در افغانستان رعایت نمی‌شود با هدف دلسوزی نیست، بلکه تلاشی است برای بازگرداندن همان دوران تخریب فرهنگی، ترویج فساد و ایجاد ابتذال.
   رئیس مرکز تبیان هشدار داد؛ کسانی که امروز ادعای دفاع از زن افغان را دارند، همان‌هایی‌ هستند که در دوران جمهوریت طرح‌هایی را به اجرا گذاشتند که نتیجه‌اش ضربه سنگین به شخصیت و کرامت زن بود. به گفته وی، آثار سوء این سیاست‌ها به ‌قدری گسترده است که شاید ده‌ها سال زمان نیاز باشد تا به‌ طور کامل جبران شود، اما باز هم باید شبانه‌روز تلاش کرد تا این آثار کاهش یابد.
   حسینی مزاری تأکید کرد؛ زنان و مردان افغانستان باید آگاه باشند که تبلیغات غرب درباره حقوق زن، تبلیغاتی فریبنده است و نباید در دام آن گرفتار شوند. وی گفت با وجود برخی محدودیت‌ها که ممکن است بعدها اصلاح شوند، فضای کنونی کشور برای امنیت و مصونیت زنان بسیار مناسب‌تر از گذشته است و مسئولان امارت اسلامی نیز در حال بررسی و رفع مشکلات احتمالی‌اند. اما مهم این است که جامعه فریب طرح‌های از پیش ‌طراحی‌شده دشمن را نخورد.رئیس مرکز تبیان سپس خطاب به خانواده‌ها گفت؛ اگر جامعه‌ای مقتدر، پیشرفته و دارای عزت می‌خواهیم، باید زنانی شایسته، مادرانی آگاه و دخترانی تربیت‌شده داشته باشیم. وی تأکید کرد؛ وظیفه همه مردان و پسران این است که از زن، مادر و دختر خود حمایت کنند و در سه عرصه تلاش جدی داشته باشند.
   حسینی مزاری افزود: عرصه نخست تأمین نیازهای مادی آنان به گونه‌ای است که هیچ زن و دختر و مادری در حالی‌ که مرد خانواده زنده و تواناست، نیازمند دیگری نشود.    وی گفت؛ ننگ است که مادر دست نیاز به سوی دیگری دراز کند و فرزند باید قبل از درخواست مادر، نیاز او را بشناسد و تأمین کند. به گفته او، احسان واقعی همین است؛ و اگر مادر مجبور به درخواست شود، آن احسان ارزش واقعی خود را از دست می‌دهد.
   رئیس مرکز تبیان سپس بر ضرورت احترام کامل به مادر تأکید کرد و گفت؛ نباید حتی با چهره درهم با مادر برخورد کرد. وی افزود زن و دختر نیز نزد خداوند جایگاه دعا دارند و در روایات توصیه شده اگر کسی گرفتاری دارد، از همسر یا دختر خود بخواهد برایش دعا کند.
   حسینی مزاری با انتقاد شدید از رفتار خشونت‌آمیز برخی مردان با زنان گفت؛ چنین اعمالی نه با دین سازگار است، نه با غیرت و نه با انسانیت.
   رئیس مرکز تبیان با مقایسه دو خانواده یکی خانواده‌ای که در آن احترام به زن وجود دارد و دیگری خانواده‌ای که در آن به زن بی‌حرمتی می‌شود گفت؛ خانواده‌ای که زن در آن محترم است، از نظر اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی در وضعیت بهتری قرار می‌گیرد. اما خانواده‌ای که زن در آن تحقیر می‌شود، فاقد رشد، انسجام و آرامش است.
   حسینی مزاری سپس به وظیفه دوم یعنی آموزش مادران و زنان و دختران پرداخت و گفت؛ باید فرصت آموزش‌های قرآنی، احکام، مهارت‌های زندگی، مدیریت خانواده و فرزندپروری برای زنان و مادران فراهم شود؛ زیرا مادر مدیر تربیت نسل آینده است و آموزش صحیح او، ضامن تربیت درست جامعه خواهد بود.
   رئیس مرکز تبیان وظیفه سوم را ایجاد مصونیت کامل برای زنان، مادران و دختران دانست؛ مصونیت از آسیب‌های مادی، معنوی، فرهنگی، تبلیغاتی و حتی نظامی. وی گفت؛ همه ما وظیفه داریم محیطی امن، سالم و اخلاقی برای رشد زنان جامعه فراهم کنیم تا آنان بتوانند نقش واقعی خود را ایفا کنند.

متن کامل سخنان حسینی مزاری در این مراسم به شرح ذیل است:
أعوذُ بالله من الشیطان الرجیم. بسم الله الرحمن الرحیم. الحمدلله ربّ العالمین، ثمّ الصلاه و السلام علی سیدنا محمد و آله الأطیبین. ربِّ اشرح لی صدری و یسّر لی أمری و احلل عقدهً من لسانی یفقهوا قولی. اما بعد؛ قالت فاطمه الزهرا (سلام‌الله‌علیها): «الْزَمْ رِجْلَهَا فَإِنَّ شَيْئاً مِنَ الْجَنَّةِ تَحْتَ أَقْدَامِهَا، وَ الْزَمْ رِجْلَهَا فَثَمَّ الْجَنَّةِ».
ابتدا درگذشت خانم مومنه ی متدینه ی مجاهده را به محضر همه عزیزان به خصوص فرزندان، وابستگان، متعلقین و متعلقات بزرگوار ایشان تسلیت عرض می‌کنم. وضعیت مزاجی بنده مناسب نیست ولی چون برنامه‌ریزی بر این بود به ناچار متصدی اوقات شما عزیزان می‌شوم. در فرصتی که در اختیار من است حول چند نکته مطالبی ارائه خواهم کرد.

نکته اول: مناسبت مجلس و نقش آن مرحومه
نکته اول در ارتباط با مناسبت این مجلس است. این محفل و قرآن‌خوانی و فاتحه‌خوانی برای بزرگداشت بانویی برگزار شده است که عمر خود را در مسیر یک زندگی درست اسلامی سپری کرد. ایشان در عرصه شوهرداری قطعاً عملکردی شایسته داشتند؛ چه در یاری ‌رساندن به همسر، چه در اطاعت از دستورات همسر و چه در حفظ و نگهداری امور مربوط به وی. همچنین در عرصه فرزندآوری که یکی از وظایف مهم و اثرگذار بانوان است کوشا بوده‌اند و در میدان تربیت فرزندان درست و مؤمن، تلاش جدی کرده‌اند. آثار تربیت صحیح ایشان را امروز در وجود بازماندگانشان به ‌وضوح می‌بینیم؛ فرزندانی که اکنون در میدان خدمت به دین، مذهب، مردم و میهن حضور فعال دارند؛ از جمله برادران بسیار عزیز و گرامی ما، جناب سید محسن حبیبی و جناب سید عبدالعظیم مجاهدزاده، و دیگر برادران و خواهران ایشان که در قید حیات‌اند و همچنان خدمت‌گزارند.

نقش مادر در تربیت خانواده
طبیعی است که چنین بانوانی در مدیریت خانه موفق‌اند؛ زیرا اگر مدیریت مادرِ مجاهدزاده در خانواده موفق نبود، نمی‌توانست خانواده‌ای منسجم، متحد، هماهنگ و همسو با اهداف پدر به ‌عنوان رئیس خانواده تربیت کند. به هر حال، از خدای متعال مسئلت داریم که این مادر مرحومه را با جدّه‌شان حضرت زهرا (س) محشور فرماید و فرزندان و بازماندگان ایشان را در پناه عصمت آن بانوی بزرگ حفظ کند تا همچنان در مسیر دین و مذهب و مکتب فعال، مؤثر و مجاهد باشند و در میدان‌های مختلف کشور به‌ عنوان عناصر مبارز و پرتلاش نقش‌آفرینی کنند.

نکته دوم: اهمیت جایگاه مادر در ادیان الهی
نکته دوم درباره اهمیت مادر است. مادر نه تنها در دین اسلام از جایگاه بلند برخوردار است، بلکه اگر همه آیین‌ها و ادیان الهی را بررسی کنیم، می‌بینیم که مادر دارای موقعیتی بسیار والا بوده است. در آیین ابراهیم خلیل‌الله، مادر جایگاهی برجسته دارد؛ چنانکه حضرت ابراهیم (ع) در حق پدر و مادر خود دعا می‌کند. البته آیات و روایات فراوانی در این زمینه وجود دارد که بسیاری از آنها را یادداشت کرده‌ام، اما برای جلوگیری از اطاله سخن از ذکر آنها خودداری می‌کنم و عزیزان می‌توانند درباره این موضوعات مطالعه داشته باشند؛ ضمن اینکه احتمالاً در منابر و مجالس مختلف نیز مطالب فراوانی در این ‌باره شنیده‌اند.

مقام مادر در آیین موسی (ع) و عیسی (ع)
در آیین حضرت موسی کلیم‌الله نیز مادر دارای جایگاهی برجسته و ممتاز است؛ تا آنجا که جوانی که خدمت مادر می‌کند، هم‌نشینی در بهشت با حضرت موسی (ع) نصیبش می‌شود. این داستان مفصل و بسیار جالب است که چگونه خداوند برای جوانی که به مادر خدمت می‌کند، جایگاه هم‌نشینی با موسی (ع) را قرار می‌دهد. همچنین در نزد حضرت عیسی (ع)، ارزش مادر بسیار بالاست؛ پیامبری که پدر ندارد و تنها از دامن مادر پاک و مقدس خویش به دنیا آمده است. این پیامبر بزرگ همواره در خدمت مادر بود و برای او قدر و منزلت ویژه‌ای قائل بود و قطعاً در این زمینه عمل فراوانی انجام داده است.

جایگاه مادر در اسلام و سیره معصومین علیهم‌السلام
در اسلام، مقام مادر بسیار رفیع است. ابتدا آیات متعدد قرآن درباره جایگاه مادر را داریم و سپس روایات فراوانی در این زمینه وارد شده است. وقتی زندگی پیامبر اسلام (ص) را مطالعه می‌کنیم، می‌بینیم که چقدر برای مادر خود احترام قائل بودند؛ حتی دایه‌هایی که ایشان را شیر داده بودند با اینکه مادر اصلی نبودند همیشه مورد احترام رسول خدا (ص) بودند و حضرت همواره قدر و ارزش آنها را می‌دانستند. همین‌گونه در سیره حضرت امیرالمؤمنین (ع)، حضرت فاطمه زهرا (س)، امام حسن (ع)، امام حسین (ع) و تمامی ائمه معصومین (ع)، احترام و تعظیم مادر جایگاهی محوری دارد و آنان در انجام وظیفه نسبت به مادر، نهایت اهتمام را داشتند.مادر و دعای او که مستجاب می‌شود
همچنین در طول تاریخ، نزد بزرگان، فقها، صالحان و شهدا، همواره خدمت به مادر جلوه‌ای برجسته داشته است. مادر برآورنده حاجات است؛ یعنی اگر حاجتی دارید، پیش از آنکه نزد کسی بروید تا برای شما دعا کند، ابتدا از مادر بخواهید دعا کند؛ زیرا دعای مادر مؤثرتر از دعای پیامبر اسلام (ص) است. این سخن، ریشه در روایات دارد. اگر خواسته و حاجتی دارید و می‌خواهید برآورده شود، لازم نیست اول به سراغ پیامبر (ص) یا ائمه معصومین (ع) بروید؛ ابتدا نزد مادر بروید و از او بخواهید که برای شما دعا کند.

نقش دعای مادر در موفقیت انسان‌ها
برادران و خواهران! همه کسانی که در این دنیا به جایی رسیده‌اند، از اقتدار برخوردار شده‌اند و عظمت معنوی دارند چه در طول تاریخ، چه در عصر ما، چه در شرایط کنونی همگی کسانی هستند که دعای مادر پشت سر آنها بوده است؛ دعای مادر همراه آنها بوده است. بنابراین اگر ما و شما نیز علاقمندیم زندگی خوبی داشته باشیم، اقتصاد خوب داشته باشیم، فرهنگ عالی داشته باشیم، سیاست متعالی داشته باشیم و در همه امور زندگی از توفیقات برخوردار شویم، قطعاً باید به خدمت مادر برسیم؛ مادر را خدمت کنیم، مادر را قدر بدانیم و مادر را حرمت بداریم. سعادت دنیا در گرو خدمت به پدر و مادر است، بخصوص مادر؛ عزت دنیا در گرو احترام و خدمت به مادر و پدر است؛ و سعادت آخرت نیز در گرو قدر دانستن مقام پدر و مادر است. این نکته دوم بود.

نکته سوم: دلیل اهمیت عظیم مقام مادر
نکته سوم این است که چرا مادر این ‌همه اهمیت دارد؟! دلیل این میزان عظمت و قداست مادر در چیست؟! دو عامل موجب شده که مادر چنین مقام رفیعی پیدا کند؛ دو عامل است که مادر را به موجودی مقدس تبدیل کرده است. برادران و خواهران باید بدانند که این موجود مقدس، به‌ آسانی مقدس نشده است. اولین عامل، سختی‌های وضع حمل است. نه ماه و چند روز جنین را در شکم خود حمل می‌کند، با آن همه دشواری‌ها، و سپس زحمت وضع حمل، و بعد دوره شیردهی؛ که مجموعاً حدود سی ماه رنج و زحمت است که مادر بر دوش می‌کشد.

سختی‌هایی که مادر در مسیر تولد و رشد فرزند تحمل می‌کند
همه ما مادرها را دیده‌ایم؛ دیده‌ایم که برای به ‌دنیا آوردن و سپس مدیریت فرزند، چه در دوران بارداری، چه هنگام وضع حمل، و چه در مرحله شیردهی، چه سختی‌های جدی و سنگینی را تحمل می‌کنند. سختی‌هایی که شاید برای غیر از یک زن، قابل تصور یا قابل تحمل نباشد. همین تحمل سی‌ماهه و رنج‌های طاقت‌فرسایی که مادر بر خود هموار می‌کند، جایگاه ویژه‌ای برای او در دین و در نظام خلقت ایجاد کرده است؛ جایگاهی که باید به آن توجه جدی داشت.

عامل دوم قداست مادر: نقش تربیت
عامل دوم اهمیت مادر، مسئله تربیت است؛ تربیت کودک، تربیت نوجوان. البته تربیت جوان نسبت به کودکی و نوجوانی آسان‌تر است، اما به هر حال این مادر است که از پسِ تولد، از دوران طفولیت تا کودکی و سپس تا نوجوانی و حتی جوانی، مسئول اصلی تربیت خانوادگی فرزند است. جالب است بدانید کسانی که تربیت خانوادگی درست ندارند، در فضای بیرون نیز چیزی از آنها حاصل نمی‌شود. تربیت خانوادگی مهم‌ترین نوع تربیت است، و این تربیت با دستان مادر شکل می‌گیرد.

مادر؛ انسان‌ساز و تحول‌آفرین
در حقیقت، مادر انسان‌ساز است؛ در حقیقت، مادر تحول‌ساز است. اگر بگوییم مادر محور تمام خلقت است، سخن گزافی نگفته‌ایم. شما از ابتدای تاریخ تا امروز مطالعه کنید و ببینید که محور همه تحولات دنیا زن است یا نیست. ۱۲۴ هزار پیامبر از دامان مادر به دنیا آمده‌اند؛ این پیامبران چه مسئولیت‌هایی بر دوش داشتند؟! چه کارهایی کردند؟! چه تحولاتی آفریدند و چگونه تأثیرگذار بودند؟! همه اینها برخاسته از دامن مادرانی است که این پیامبران و ائمه معصومین از آنها متولد شدند. اگر این همه بزرگان اثرگذارند و نیکوکارند، دلیلش این است که از مادران خوب زاده شده‌اند. بنابراین مادر تحول‌ساز است؛ مادر می‌تواند در دنیا تحولاتی عظیم و تاثیرگذار پدید بیاورد.

امکان تحول مثبت و منفی به ‌واسطه مادر
البته باید این نکته را هم گفت که مادر می‌تواند تحول مثبت ایجاد کند و همچنین می‌تواند تحول منفی به وجود آورد. این همه جانیان تاریخ و جنایت‌پیشگان معاصر، از دامان چه مادرانی به دنیا آمده‌اند؟! طبیعی است که از دامان مادرانی که به وظایف زنانه و مادرانه خود درست عمل نکرده‌اند؛ فرزندان ناباب و ناشایست به دنیا آورده‌اند و در امر تربیت نیز نقش خود را درست ایفا نکرده‌اند. اینجاست که برادران و خواهران باید بدانند اهمیت مادر و نقش او در تربیت و سرنوشت جامعه چقدر جدی است.نقش مادران در سرنوشت جوامع
اگر امروز برخی کشورها، جوامع و مجموعه‌ها از وضعیت خوبی برخوردارند، به این دلیل است که در آن جوامع، مادران به وظایف خود عمل کرده‌اند. اگر امروز در دنیا انسان‌های شایسته می‌بینیم؛ اگر در افغانستان گروه‌ها، جبهات و افراد مثبت وجود دارند؛ همه اینها به‌ خاطر مادرانی است که هم در دوران بارداری مراقبت‌های لازم را داشتند و هم پس از تولد، در تربیت فرزندان نقش درست ایفا کردند و تا امروز نیز به وظایف مادرانه خود متعهد مانده‌اند. این نکته سوم بود. ببخشید؛ چون مسائل تحلیلی پیرامون این موضوعات بسیار گسترده است، می‌توان ساعت‌ها در این زمینه سخن گفت، اما با توجه به نامساعد بودن وضعیت مزاجی اینجانب، از همه شما عزیزان عذرخواهی می‌کنم.

حساسیت دشمن نسبت به جایگاه مادر
خب، از آنجا که مادر این‌ همه اهمیت دارد، دشمن نیز نسبت به جایگاه مادر حساس است. دشمن هرگاه بخواهد بر کشوری سلطه پیدا کند، تمرکز خود را بر مادران جامعه می‌گذارد؛ چه مادران امروز، و چه مادران آینده که همان دختران جامعه هستند. اگر تاریخ گذشته را هم مطالعه نکرده باشید، حداقل در بیست سال جمهوریت کاملاً شاهد بودید که دشمنان چه تمرکزی روی زنان ما داشتند، روی مادران ما داشتند؛ چرا این همه هیاهو با شعار دفاع از حقوق زن بود؟! چرا این همه تلاش برای کشاندن زن بزک‌شده به صحنه وجود داشت؟! چرا این همه کوشیدند حجاب کنار گذاشته شود یا حداقل بدحجابی ترویج پیدا کند؟! برای این بود که مادر را از مسئولیت‌های مادرانه‌اش باز بدارند و نگذارند به وظیفه اصلی خود عمل کند.

ضربات فرهنگی دشمن در دوران جمهوریت
دشمن در بیست سال جمهوریت در عرصه فرهنگی، تبلیغاتی و رسانه‌ای بسیار موفق عمل کرد و سرمایه‌گذاری سنگینی نمود. اگر در آن دوران بیش از ۱۷۰ هزار جوان و نوجوان و زن و کودک ما به‌ دست سپاهیان متجاوز امریکا و همکاران غربی‌شان کشته شدند و به شهادت رسیدند، صدها بلکه هزاران برابر آن، علیه جامعه ما قتل فرهنگی انجام دادند. در مبارزه با اعتقادات ما کار کردند، در مبارزه با عادات و رسوم اصیل افغانیت ما تلاش کردند، و در ضربه زدن به هویت زن افغان سرمایه‌گذاری زیادی کردند.

فریب شعارهای حقوق زن در دوران جمهوریت
برخی از زنان افغانستان و بخشی از افکار عمومی گمان می‌کردند شرایط خوبی فراهم شده، از حقوق زن دفاع می‌شود، مردسالاری از میان رفته و کتک‌ زدن زن پایان یافته و آزادی برای زنان ایجاد شده است؛ غافل از اینکه این یک دام بود، دامی برای به اسارت بردن زنان افغانستان، برای به بند کشیدن دختران این جامعه. اگر امروز درباره بیست سال جمهوریت و توطئه‌هایی که عناصر امریکایی و غربی در کشور علیه زنان انجام دادند مطالعه دقیق کنیم، متوجه عمق این دروغ بزرگ می‌شویم.

هیاهوی کنونی درباره حقوق زنان
در شرایط فعلی نیز این همه هیاهو که های در افغانستان حقوق زن رعایت نمی‌شود و حقوق زن پامال می‌شود، دلسوزی برای زنان جامعه ما نیست؛ بلکه تلاشی است برای بازگرداندن اوضاع به همان دوران جمهوریت، تا دوباره فساد حاکم شود، دوباره ابتذال گسترش یابد، دوباره جنایت فرهنگی رواج پیدا کند و دوباره سارقین دین و مذهب و مکتب مردم افغانستان بر این کشور مسلط شوند و ضربات سهمگینی بر پیکره جامعه وارد کنند.
برادران و خواهران! ضرباتی که آمریکایی‌ها در مسئله زن وارد کردند ضرباتی که بر شخصیت، هویت و واقعیت زن افغان زدند بسیار سنگین و بسیار عمیق است. اگر ده‌ها سال هم در جهت رفع آثار سوء غرب درباره زن افغان تلاش کنیم، باز هم کم است. باید شبانه‌روز کار کنیم، شبانه‌روز زحمت بکشیم تا این آثار سوء را از بین ببریم.

هشدار درباره فریب تبلیغات غرب
بنابراین زنان ما و مردان ما، مادران ما و دختران ما باید آگاه باشند که تبلیغات غرب درباره حقوق زن، تبلیغاتی دروغین است. ما نباید فریب این تبلیغات را بخوریم. شرایط فعلی، شرایط بسیار مناسبی برای مصئونیت و امنیت زنان و دختران جامعه ماست. البته برخی محدودیت‌هایی که اکنون وجود دارد قطعاً برداشت ه‌شدنی است و مسئولان امارت اسلامی ان‌شاءالله در این زمینه تدابیری خواهند اندیشید و برای رفع مشکلات تلاش خواهند کرد. اما فریب تبلیغات دشمن را به هیچ وجه نباید خورد.

ضرورت حفظ قداست مادر و شناخت توطئه‌ها
قداستی که مادر دارد برای ما بسیار مهم است؛ باید این قداست را حفظ کنیم و پاس بداریم و در مورد جایگاه مادر توجه کامل داشته باشیم. همچنین باید نسبت به توطئه‌های دشمن، چه در دوران جمهوریت و چه در شرایط کنونی، هوشیار باشیم و در مورد زنان جامعه، توجه جدی داشته باشیم.

نقش مادران در ساختن جامعه قدرتمند
اگر ما جامعه‌ای ایده‌آل می‌خواهیم؛ اگر می‌خواهیم از هر نظر قوی باشیم، مقتدر باشیم؛ اگر می‌خواهیم ثبات و امنیت داشته باشیم؛ اگر می‌خواهیم در اقتصاد، صنعت و تکنولوژی رشد و پیشرفت کنیم؛ اگر عزت و اقتدار داخلی، منطقه‌ای و جهانی می‌خواهیم باید مادران خوب داشته باشیم، باید زنان خوب داشته باشیم، باید دختران خوب داشته باشیم.

وظیفه ما در برابر زن، مادر و دختر
خوب، حالا وظیفه ما در این میان چیست؟! وظیفه ما برادران و خواهران، حمایت از زن است؛ حمایت از مادر است؛ حمایت از دختر است. اما در چه عرصه‌هایی باید حمایت کنیم؟! البته در جامعه ما الحمدلله احترام به زن بسیار زیاد است. اکثریت جامعه ما مردمان باغیرت‌اند نسبت به زن‌ها و دختران خود. اما گاهی ممکن است در برخی نقاط یا در بعضی از شهرها و ولسوالی‌ها مشکلاتی وجود داشته باشد.

اولین عرصه حمایت: تأمین نیازهای مادی
ما در عرصه حمایت سه کار باید انجام بدهیم. کار اول این است که ما باید حامی غذا، پوشاک و تمام مایحتاج مادران و دختران و زنان خود باشیم؛ مبادا زن‌ها و دختران ما، در حالی که ما زنده، حاضر و در میدان هستیم، دست نیاز به سوی دیگری دراز کنند. این برای مرد ننگ است که زنده باشد اما مادرش محتاج باشد، زنش محتاج باشد، دخترش محتاج باشد. باید حتی‌المقدور تلاش کنیم نیازهای مادی مادران، زنان و دختران خود را بویژه مادر را فراهم کنیم. برادران و خواهران! مبادا زمانی‌که مادر نیازمند است، با اخم و تندی با او برخورد شود؛ و مبادا حتی وقتی کمک می‌کنید، با ناراحتی و بی‌میلی باشد. چنین کمکی ارزشی ندارد.

معنای حقیقی احسان به مادر
باید قبل از آنکه مادر از شما چیزی بخواهد، نیاز او را تأمین کنید؛ اگر مادر مجبور شد سؤال کند، دیگر آن احسانِ مطلوب نیست. فرزند باید آگاه باشد، باید هوشیار باشد؛ باید بداند مادرش چه نیاز دارد، زنش چه نیاز دارد، دخترش چه نیاز دارد، قبل از آنکه آنها بیان کنند. احسانی که خداوند در قرآن فرموده، همین است: احسان یعنی قبل از درخواست مادر، نیاز او را برآورده کنی. اما اگر خدای ناکرده روالی ایجاد شود که مادر بارها بگوید: «بچه‌ام، فلان چیز را نیاوردی»، و شما بگویید: «باشد فردا»، بعد «نشد»، بعد «پس‌فردا»… این بسیار بد است.ضرورت جلب رضایت مادر، همسر و دختر
مادر نباید از دست ما آزرده شود، نباید دلخور شود؛ باید خوش و خوشحال باشد. برادران و خواهران! باز هم به شما می‌گویم؛ هر کاری می‌توانید برای مادر انجام دهید؛ برای رضایت همسرتان انجام دهید؛ برای رضایت دخترتان انجام دهید. مادر که جایگاه خودش را دارد. پیشتر هم گفتم اگر هر مقدار گناه دارید، نزد مادر بروید تا برایتان دعا کند، که خداوند گناهانتان را ببخشد. هر حاجتی دارید، به نزد مادر بروید؛ دعا کند و حاجت شما برآورده شود.

جایگاه زن و دختر در مقام دعا
اما مقام زن؛ ما روایات متعددی داریم که اگر گرفتاری دارید، از زنِ خود بخواهید برای شما دعا کند؛ اگر گرفتاری دارید، از دختر خود بخواهید برایتان دعا کند. وای به حال کسانی که نسبت به زن بی‌توجه باشند، نسبت به زن توهین روا دارند، نسبت به زن بی‌حرمتی کنند؛ چه برسد به اینکه دست خود را بر زن بلند کنند! چه برسد به اینکه دست خود را به روی دختر خود بلند کنند! زن و دختر و مادر این‌قدر ارج و قرب و منزلت دارند.

نکوهش شدید رفتار خشونت‌آمیز با زن
من متأسفانه در افغانستان چه در کودکی در شهر مزار، چه بعدها بارها دیدم که مردانی با بی‌رحمی تمام به جان زن‌های خود می‌افتادند و آنان را کتک می‌زدند. وای بر حال چنین مردی که این‌گونه با همسرش رفتار می‌کند؛ چنین بی‌احترامی و توهینی نسبت به زن و دختر خود روا می‌دارد. به ‌جای آنکه زن تربیت شود، حمایت شود، محترم شمرده شود؛ به ‌جای آنکه دختر، این فرشته خداوندی، مورد احترام قرار گیرد، باید کتک بخورد؟! باید زده شود؟! این رفتار، نه با دین سازگار است، نه با غیرت، نه با انسانیت.

مقایسه دو خانواده؛ خانواده احترام‌کننده به زن و خانواده بی‌حرمت‌کننده زن
برادران و خواهران! خودتان مطالعه بکنید، دو خانواده را با هم مقایسه کنید: خانواده‌ای که در آن احترام به زن وجود دارد، وضعیت آن را بررسی کنید؛ و خانواده‌ای که در آن به مادر بی‌حرمتی می‌شود، به زن بی‌حرمتی می‌شود، به دختر بی‌حرمتی می‌شود، آن را نیز بررسی کنید. قطعاً وضعیت این دو خانواده باهم متفاوت است. خانواده‌ای که به زن احترام می‌گذارد، از نظر اقتصادی وضعیتش بهتر است؛ از نظر سیاسی، اجتماعی و فرهنگی نیز در شرایط مطلوب‌تری قرار دارد.
اما خانواده‌ای که نسبت به مادر، نسبت به زن، نسبت به دختر بی‌توجه است، قطعاً گرفتار مشکلات متعدد است؛ در آن خانواده رشد نیست، اقتصاد نیست، وحدت نیست، انسجام نیست، راحتی و درستی وجود ندارد. برادران و خواهران! این نکاتی که من عرض می‌کنم، همه بر اساس روایات معتبر است که به ‌خاطر جلوگیری از اطاله سخن از ذکر آن‌ها خودداری کردم. بنابراین در زمینه تأمین مادیات زنان چه مادر، چه همسر و چه دختر ما باید تلاش جدی داشته باشیم.

دومین عرصه حمایت: آموزش مادران و زنان و دختران
وظیفه دوم ما مسئله آموزش است. ما باید برای مادران خود که مدیران خانواده‌اند و فرزند در دامن آنان تربیت می‌شود زمینه آموزش را فراهم کنیم. آقایانی که فرهنگی هستید و قلم به دست هستید، در خانه برای مادران، برای زنان و برای دختران خود زمینه آموزش ایجاد کنید. آموزش قرآن، آموزش احکام، آموزش مهارت‌های زندگی، آموزش مدیریت خانواده، آموزش همسرداری، آموزش فرزندداری و… . در عرصه‌های مختلف باید برای زنان خود چه مادر، چه همسر، چه دختر برنامه داشته باشیم. باید در مسئله تربیت فرزند تلاش کنیم و زحمت بکشیم تا ان‌شاءالله کشور ما تبدیل به کشوری قدرتمند، مقتدر و معظم شود.

عرصه سوم حمایت: ایجاد مصئونیت برای مادران، زنان و دختران
وظیفه سوم ما ایجاد مصئونیت برای مادران، برای زنان و برای دختران ماست؛ مصئونیت از هر چیز، از هر آسیب، از هر بلا، از هر مصیبت؛ چه آسیب و مصیبت مادی باشد، چه معنوی، چه نظامی، چه فرهنگی، چه تبلیغاتی. از هر جهت باید برای ایجاد امنیت و مصئونیت زنان جامعه تلاش کنیم و اثرگذار باشیم. این نکاتی بود که خدمت شما عزیزان عرض کردم، با وجود اینکه وضعیت مزاجی من مناسب نبود، اما به احترام این مجلس و شما بزرگواران صحبت نمودم.

دعای پایانی و اهدای ثواب مجلس
از اینکه تحمل فرمودید سپاسگزارم و امیدوارم که ان‌شاءالله ثواب این مجلس به روح مطهره مرحومه خانم سید نعمت‌الله مجاهد و والده ماجده برادران گرانقدر، جناب سید محسن حبیبی و جناب سید عبدالعظیم مجاهدزاده و همچنین سایر فرزندان ایشان نثار شود. و از خدای متعال مسئلت دارم که به حرمت این مادر، از تقصیرات همه ما و شما درگذرد و امنیت و آرامش را در کشور ما، در کشورهای اسلامی و در سراسر دنیا برقرار کند؛ وحدت، همسویی و اتحاد را مستقر سازد؛ و عزت دنیا و سعادت آخرت را نصیب همه ما و شما بگرداند.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.

تصاویر مراسم