کد خبر ۸۹۰۱۲
تاریخ انتشار: يکشنبه ۱۱ دَلو ۱۳۹۴ ۱۸:۱۶

حق با کیست؛ سیگار یا دولت افغانستان؟

بدنه دولت و حکومت وحدت ملي تا حدودي بيداري خود را حفظ کرده و در برابر گزارشهاي مغرضانه و هر از گاه و بيگاه "سيگار" و امثال آن، مسئولانه و هوشيارانه عمل کرده اند

سیگار در گزارش تازه خود که در روزهای اخیر هفته جاری داده است یک بار دیگر انگشت انتقاد می گذارد روی عملکرد دولت وحدت ملی.
"اداره سیگار، در تازه‌ترین گزارش سه‌ماهه خود از روند بازسازی در افغانستان گفته است که حکومت بر حدود ۷۱.۷ درصد خاک افغانستان تسلط دارد. این گزارش افزوده که گروه طالبان در حال حاضر بیشترین حوزه کنترل و نفوذ در افغانستان را از زمان سقوط حاکمیت این گروه در سال ۲۰۰۱ دارد.
اداره سیگار همچنین گفته که نبود امنیت سبب شده تا بسیاری از آمریکایی‌ها و "حتی مقام‌های افغان"، نتوانند برای بازرسی از پروژه‌های بازسازی که به وسیله آمریکا تمویل می‌شوند، به برخی از مناطق افغانستان سفر کنند.

سیگار گفته است که عدم حضور بازرسان در مناطقی که قرار است این پروژه‌ها در آنجا اجرا شود، سبب هدر رفتن میلیون‌ها دالر برای مدارس، معلم‌ها و دانش‌آموزان خیالی که وجود ندارند، می‌شود."

سیگار و گزارشهای مسئله دار و پرسش برانگیزش چالشی شده فراراه دولت و ملت افغانستان! این نخستین بار نیست که سیگار دست بکار تهیه و نشر گزارشهای بودار و مغرضانه می شود و با هدف به چالش کشیدن دولت افغانستان و نیز ایجاد نگرانی بیشتر برای مردم آن، دور تازه ای از پروپاگندهای تبلیغاتی را علیه دولت و ملت افغانستان براه می اندازد.

سیگار با آنکه تقویم تهیه و نشر گزارشهای خود را مشخص کرده و هر سه ماه یکبار به بازتاب آنها می پردازد؛ تا مسئولان و گردانندگان زیرک و چالاک این مرکز استعماری را از شائبه ی هر گونه اتهام و برچسبی دور بدارند؛ اما از آنجا که اکثر مراکز به اصطلاح تحقیقاتی و اطلاعاتی و نیز رسانه ای در غرب به نوعی وابسته به ارگانهای امنیتی- استخباراتی دولت و حکومت می باشند، سیگار نیز چنانکه از نامش پیداست، مرکزی است صد در صد وابسته به دولت ایالات متحده امریکا.
با این حساب، سیگار به هیچ عنوان نمی تواند مستقل و بی طرفانه گزارش دهد و نسبت به قضایای سیاسی جاری در داخل و خارج از امریکا نظری دهد که منافی با اهداف و مقاصد استعماری آن کشور در سطح درون و بیرون از آن کشور باشد.

زمانی که مراکزی چون سیگار و امثال آنها در حکم زیر مجموعه هایی برای استخبارات دول غربی مطرح هستند و همواره به عنوان بازوی رسانه ای- تبلیغاتی برای سران غرب و منافع استعماری آنها عمل می کنند، نبابد هم توقع برده شود که مراکز مذکور به سود کشور و ملتهایی و نیز دولتهایی وارد عمل شوند که آن دولت و کشورها را به نوعی جزء اقمار حکومتهای خویش می دانند و در اساس با هدف سلطه جویی و غارت منابع سرشار آن سرزمین ها، وارد آنها شده اند.

در هر حال، و با همین رویکرد عنوان شده در بالا است که مراکزی چون سیگار، در هماهنگی و تبانی عام و تام با دولت امریکا به تهیه و پخش و نشر گزارش می پردازد و از سویی نیز وقت و زمان ارائه گزارشهای مذکور نیز از قبل مشخص شده که در چه برهه زمانی گزارشی شروع شده و در چه شرایط و اوضاعی باید پخش و نشر یابد.

بر اساس مشاهدات دقیق از اوضاع و نیز دیدگاههای بسیاری از آگاهان، غرب و به خصوص دولت امریکا در دامن زدن به بحران در افغانستان، نقش مستقیم و غیر قابل انکار دارد و با یک بازی دوگانه اهداف خویش در افغانستان ومنطقه را دنبال می کند؛ به این معنی که از یک سو شعار مبارزه با تروریزم را سر داده و در ظاهر دولت افغانستان را در مبارزه با آن کمک می کند و اما از طرف دیگر و با حمایت و پشتیبانی پنهان و آشکار از گروههای چون طالب و داعش در افغانستان، عملاً با دولت این کشور وارد جنگ می شود!؟

قضیه فرود چرخبالهای مشکوک در غزنی و برخی ولایات دیگر افغانستان در ساحات تحت کنترول امریکایی ها و حتی بارگزاری اشیائی توسط این هلی کوپترها برای مخالفان مسلح و نیز پخش نشرات رادیو داعش با دو زبان دری و پشتو از کمپهای نظامی امریکایی ها در ننگرهار، قضایایی نیستند که بشود راحت از کنار آنها عبور کرد و همه حاکی از یک جنگ پنهانی و خطرناک علیه دولت و ملت افغانستان است و آنهم جنگی که دامنه اش تا بیرون از مرزهای افغانستان ریشه دوانیده و کشورهای موجود در آسیای میانه را هدف گرفته است.

از دید بسیاری از آگاهان امریکا و متحدان آن به نحو بسیار زیرکانه و رندانه وارد معرکه افغانستان شده اند؛ از یک سو مبالغی را برای بازسازی و کمک به دولت و ملت افغانستان اختصاص می دهند و کلینیک و مکتب و سرک و ساختمان وزارت خانه برای دولت و ملت افغانستان می سازند و از سوی دیگر و در پوشش همین کمکها، به پیشبرد اهداف استعماری و سلطه جویانه خویش در افغانستان و منطقه و فراتر از آن نظر دارند و با کمال تاسف، تعدادی از عناصر وابسته به غرب در درون دولت آنها را در رسیدن به مقاصد نامشروع شان یاری می دهند

اما خوشبختانه که در ازای این تعداد از سرسپردگان، بدنه دولت و حکومت وحدت ملی تا حدودی بیداری خود را حفظ کرده و در برابر گزارشهای مغرضانه و هر از گاه و بیگاه "سیگار" و امثال آن، مسئولانه و هوشیارانه عمل کرده اند؛ چنانکه در پاسخ به گزارش اخیر این مرکز استخباراتی امریکایی نیز ساکت ننشسته و جواب در خور ارائه کرده اند.

حکومت افغانستان در واکنش به این گزارش تصریح کرده است که شدت جنگ در سال جاری "بی‌سابقه" بوده اما این به معنای آن نیست که طالبان بر مناطق بیشتری تسلط پیدا کرده باشند.
سرپرست دفتر سخنگوی ریاست جمهوری گفت که تحرکات مخالفان مسلح در مناطق مختلف، بیشتر به شکل جنگ و گریز بوده و این به معنی افزایش مناطق تحت کنترل یا نفوذ آنها نیست.

در سال جاری تلاش "دشمن" این بود که دو جغرافیای سیاسی را در افغانستان ایجاد کنند اما نیروهای امنیتی و دفاعی کشور موفق شده‌اند، حملات آنها به مناطق مختلف را دفع کنند.
به نظر می رسد پاسخ به این صورت دولت افغانستان به گزارشهای غرضناک و بودار امثال"سیگار"، لازم و ضروری می نماید؛ اما گمان نمی رود کافی و تمام هم باشد؛ چرا که این مرکز و امثال آن، ترسی از دولت ما ندارد و قطعاً به نشر و پخش گزارش های واهی دیگری نیز اقدام خواهد کرد؛ لذا به نظر می رسد لازم ترین کار احضار سفیر امریکا به وزارت امور خارجه کشور و اعتراض رسمی دولت افغانستان به دولت امریکا نسبت به نشر گزارش مذکور است و در صورت تکرار، شکایت از دولت امریکا درسامان ملل به دلیل دخالت صریح این کشور در امور داخلی افغانستان می باشد که امید می رود دولتمردان ما به حساسیت موضوع توجه کنند.

برچسب‌ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement