کد خبر 84682
تاریخ انتشار: سه شنبه 9 سَرَطان 139414:21

طالبانی که بود، طالبانی که هست

در‌خصوص اين مسئله که طالبان امروز با طالبان گذشته چه تفاوت‌هايي دارد و چه اشتراک و افتراقي بين آن‌ها‌ست، مي‌توان موارد مهمي‌را برشمرد.

در‌خصوص این مسئله که طالبان امروز با طالبان گذشته چه تفاوت‌هایی دارد و چه اشتراک و افتراقی بین آن‌ها‌ست، می‌توان موارد مهمی‌را برشمرد.
طالبان امروز همانند طالبان گذشته خواهان نوعی از حکومت است که آن را امارت اسلامی‌می‌نامد. البته در قرائت از این مقوله تفاوت‌هایی بین مجموعه کنونی و‌ پیشین طالبان وجود دارد. در قرائت‌ طالبان پیشین، رای مردم و مواردی که در اندیشه سیاسی به‌عنوان دموکراسی‌ شناخته می‌شود، هیچ جایگاهی نداشت و آن‌ها هیچ شرافت و منزلتی برای رای مردم و انتخابات و مراجعه به توده مردم قائل نبودند؛ اما گویی طالبان کنونی، جز شمار اندکی که پایبند به همان تفکرات گذشته هستند، از این تفکر تا حدودی عدول کرده‌ است.
گروه جدید طالبان به این نتیجه رسیده است که بدون رای و خواست مردم نمی‌توان نظام سیاسی را برپا نگه داشت و برای همین به‌نوعی معتدل‌تر و مردمی‌تر‌ هستند و به اندیشه‌های دموکراسی نزدیک‌ترند. همچنین طالبان گذشته به هیچ وجه برای زنان حق تحصیل و حق مشارکت در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی قائل نبود؛ در‌حالی‌که طالبان کنونی معتدل‌تر است و راه را برای حضور‌ زنان در عرصه‌های اجتماعی و زندگی تا حدودی باز کرده است. حضور زنان در مذاکرات طالبان با نمایندگان دولت از‌جمله‌ نشان‌های این عدول فکری است.البته با همه این تغییرات، امروز پایگاه مردمی‌ طالبان با ‌گذشته تفاوت‌هایی کرده است. طالبان در گذشته به‌دلیل بد‌عمل‌کردن مجاهدان از مقبولیت نسبی نزد مردم افغانستان برخوردار بود؛ اما طالبان کنونی جایگاه پیشین را ندارند. اگر بنا به انتخابات باشد، طالبان کنونی درصد کمی‌ از رای مردم را خواهد داشت.
امروز تغییرات طالبان در حدی نیست که انتظارات مردم را برآورده کند. مردم افغانستان امروز تا حدی طعم دموکراسی و آزادی را به‌طور نسبی چشیده‌اند و حاضر نیستند شرایط فعلی را با نگاه محدود طالبان عوض کنند.در‌خصوص درخواست‌های طالبان از حکومت مرکزی افغانستان و تفاوت این درخواست‌ها با گذشته نمی‌توان حرف دقیقی زد؛ اما آنچه معلوم است، طالبان خواستار خروج نیروهای خارجی از افغانستان است. این گروه همچنین واگذاری بخشی از قدرت سیاسی افغانستان به این گروه، تغییر قانون اساسی و حذف بعضی از اجزای دولت کنونی را نیز مطالبه کرده است. این نشان می‌دهد نگاه تمامیت‌خواهانه طالبان امروز نسبت به گذشته تعدیل شده است و آن‌ها تقسیم قدرت را با مجموعه‌های سیاسی و جهادی پذیرفته‌اند.
طالبان در گذشته حتی با گروه‌های جهادی دیگر نیز هیچ رابطه‌ای نداشته است؛ اما امروز به‌دنبال این ارتباط است. البته اگر برخی ‌چهره‌های جهادی با چراغ سبز طالبان در کنار این گروه‌ قرار بگیرند و به ضرر وضعیت کنونی افغانستان عمل کنند، فرجام خوبی برای آن‌ها در پی نخواهد داشت ‌و مجاهدان از این مسئله متضرر خواهند شد.در رابطه طالبان با گروه‌های حامی‌ خود نیز تغییراتی به وجود آمده است. امروز رابطه این گروه با عربستان سعودی کم‌رنگ شده است؛ سعودی‌ها گروه‌های دیگری همچون داعش را به وجود آورده‌اند و امکانات خود را به‌سمت آن‌ها گسیل کرده‌اند و‌ اعزام این گروه‌ها ‌به‌سمت افغانستان نیز به جهت جایگزین‌کردن آ‌ن‌ها با طالبان است. این یعنی نگاه عربستان به طالبان دچار تغییراتی استراتژیک شده است.
طالبان به‌خوبی فهمیده است که‌ سعودی‌ها دیگر آن‌ها را حافظ منافع خود نمی‌دانند؛ البته از زاویه‌ای دیگر این مسئله پیشامدی میمون و مبارک برای طالبان است تا مگر متوجه شوند اتکای به خارجی‌ها نتیجه‌ای جز این به بار نخواهد داشت.البته پاکستان از این قضیه مستثنا‌ست. این کشور یک دست بر شانه داعش و دستی دیگر بر شانه طالبان دارد و هنوز هم با مهره طالبان بازی می‌کند. عربستان و پاکستان و قدرت‌های فرامنطقه‌ای دلخوش بودند که بتوانند داعش را جایگزین طالبان در افغانستان کنند و به‌طور کامل دست از حمایت طالبان بردارند؛ اما تحولات تا امروز نشان داده است داعش هیچ جایگاهی در افغانستان ندارد و مردم این کشور به‌‌دلیل همان نگاه ضد خارجی خود‌ و عملکردی که از داعش در خاورمیانه دیده‌اند، به هچ وجه در کنار این گروه نخواهند ایستاد.اما بی‌تردید هرکسی که امروز در جامعه افغانستان حضور دارد، می‌خواهد تحولات این کشور را به‌سمت آبادانی، وحدت و هم‌زیستی مسالمت‌آمیز سوق دهد و شاهد شکوفایی و رشد این کشور باشد. تخریب و سلاح به دست‌گرفتن آرامش روحی مردم ‌و امنیت سرمایه‌گذاری خارجی و داخلی در افغانستان را با مشکل مواجه می‌کند. سیاست‌مداران افغانستان و کسانی که در این کشور مسئول هستند، باید با همه گروه‌هایی که امکان مذاکره با آن‌ها وجود دارد، با شرط افغانی‌افغانی‌بودن، سر یک میز بنشینند و مشکلات خود را حل کنند که قطعا طالبان نیز از این مسئله مستثنا نیست.
نویسنده: آیت الله سید محمود هاشمی ارزگانی
منبع: شهرآرا

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement