کد خبر ۸۳۶۰۴
تاریخ انتشار: جمعه ۱۸ ثَور ۱۳۹۴ ۲۲:۲۰

خیزش های مردمی یا تیغ های دو دم؟

کثيري از حکومت ها از خيزش هاي مردمي سود مي برند تا دشمنان را با خود مردم از ميان بردارند. اما مي طلبد که قيام هاي مردمي درست مديريت شود تا خود به يک بستر ضد امنيت تبديل نگردد.

ناامنی های گسترده در شمال کشور از یک سوی و ضعف نیروهای حکومتی از سوی دیگر، سبب شده است که خیزش های مردمی در قالب گروه های جنگ جوی وارد کارزار جنگ با طالبان شوند و برای دفاع از جان و مال خود بدون واسطه با دشمنان خود به مقابله بپردازند.

البته این اولین بار نیست که مردم افغانستان در قالب های گوناگون وارد مبارزه با گروه طالبان می شوند. در سالیان گذشته در برخی ولسوالی های غزنی، غور و بادغیس گروه های مردمی از روی ناگزیری برای نجات جان، ناموس و اموال عمومی، چون مکاتب و مدارس و شفاخانه ها وارد عمل شدند و طالبان را در تنگناه ها و دشواری های سخت شکست قرار دادند.

این بار نیز تنها قندوز نیست که مردم به صفوف جنگ جویان ضد طالبان پیوسته و صفوف فشرده و استواری به وجود آورده اند؛ بلکه قیام های مردمی برخی ولایت های شمال کشور را نیز احتوا کرده است.

گزارش هایی که از ولایت های س پل، جوزجان و فاریاب می رسد نیز حاکی از آنست که مردم، خطر حضور گروه طالبان را در مناطق خود احساس کرده و برای رفع این خطر کمر بسته اند تا در قالب گروه های قومی بتوانند از خود به دفاع بپردازند.

البته در بدو امر، به وجود آمدن صفوف فشرده ضد طالبان، برای حکومت و مردم افغانستان مطلوب و مفید خواهد بود. از یک طرف ناامنی های ایجاد شده از سوی طالبان مهار می شود. از طرف دیگر به دنیا نشان داده می شود که مردم افغانستنان با تفکر و اندیشه طالبان مخالف هستند، به هیچ عنوان خواهان برگشت طالبان در قدرت نمی باشند و به حکومت هم هشداری است که روی سیاه و دست خون آلود طالبان را پاک نکند و به دفاع از طالبان نپردازد، برای پوشاندن جنایت های طالبان از خون مردم هزینه نکند.

کثیری از حکومت ها از خیزش های مردمی سود می برند تا دشمنان را با خود مردم از میان بردارند. اما می طلبد که قیام های مردمی درست مدیریت شود تا خود به یک بستر ضد امنیت تبدیل نگردد. از این منظر قیام های مردمی همانند یک تیغ دو دم است اگر درست مدیریت شود می تواند حسن های فراوانی داشته باشد که یکی از آن، کم شدن شر طالبان از سر مردم است. دوم آن که دست آوردهایی که مردم به دست و توان بازوان خود خلق می کنند هم چنان در نگهداری آن نیز تلاش خواهند ورزید و به هیچ وجه و ارزان از دست نخواهند داد. به قول مولانا که گفته است:
هرچه او ارزان خرد ارزان دهد؛ گوهری طفلی به قرص نان دهد.

بهتر از امنیت هیچ گنجی نیست، هر که با بهای جان امنیت را به دست آورد، به بهای جان نیز حفظ خواهد کرد. بنابراین از این منظر قیام های مردمی می تواند یک امر مطلوب و پسندیده باشد. اما از منظر دیگر نیز باید به این خیزش ها نگریسته شود. آن این ک

برچسب‌ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement