کد خبر ۷۸۱۰۹
تاریخ انتشار: شنبه ۱ سُنبُله ۱۳۹۳ ۱۲:۱۲

صلح؛ گذشته بی‌نتیجه، آینده مبهم

آزادي بي محاکمه زندانيان خطرناک طالبان و ديگر نيروهاي تروريستي، از ديد مردم و ناظران، از شورا صلح سلب اعتماد کرده و بدبيني ها در خصوص نيات و اهداف تشکيل اين شورا را افزايش داده است.

شورای صلح ولایت قندوز قصد دارد فردی به نام قاری حلیم؛ یکی از فرماندهان نظامی سرشناس طالبان که توسط پولیس دستگیر شده را از زندان آزاد کند.
این خبر را دفتر مطبوعاتی فرماندهی پولیس قندوز اعلام کرده است.
سید سرور حسینی؛ سخنگوی پولیس قندوز در این باره گفته است که قاری حلیم که از فرماندهان مهم طالبان است و بیش از ۵۰۰ شورشی را فرماندهی می کند، چندی پیش توسط پولیس در منطقه دوشی ولایت بغلان دستگیر شد.
به گفته وی، این فرد به صورت مستقیم در ترور چندین افسر و سرباز اردو و پولیس ملی در مسیر شاهراه خان آباد دست داشته است.
این در حالی است که قندوز به تازگی شاهد یکی از بی سابقه ترین حملات گروهی طالبان بود و طی آن چندین ولسوالی این ولایت در آستانه سقوط قرار گرفتند و با ارسال نیروهای تازه نفس از مرکز، این حملات گسترده، مهار شد.
آقای حسینی تصریح کرد که این فرد برای گرفتن دستورات تازه به پاکستان رفته بود و پس از بازگشت از آن کشور، توسط پولیس قندوز به همکاری پولیس بغلان شناسایی و دستگیر شد.
وی پس از دستگیری به مراجع عدلی تسلیم داده شد و اکنون در زندان به سر می برد.
سخنگوی پولیس قندوز تصریح کرد که اکنون شورای صلح قندوز، به همکاری برخی حلقات مشخص در داخل حکومت تلاش دارند؛ تا او را از زندان رها سازند. وی با تنظیم یک عریضه مکتوب مدعی شده که با شورای صلح در ارتباط بوده و این نهاد نیز این موضوع را تایید کرده و عنوانی یک مکتوب به والی قندوز، خواهان آزادی وی شده و دفتر ولایت قندوز نیز نامه‌ ای رسمی با امضای والی، به فرماندهی پولیس این ولایت ارسال کرده است.
این در حالی است که اداره پولیس قندوز می گوید که برای اثبات جرم این فرد، اسناد کافی وجود دارد موجود است.
ناظران مسایل امنیتی می گویند که تقریبا کار همه دفاتر مرکزی و ولایتی شورای عالی صلح، به همین مسایل محدود می شود: آزادی زندانیان طالبان، راضی کردن چند ملیشه ساده به پذیرش این روند و به زمین گذاشتن سلاح های خود و دیدار با متنفذان محلی برای آزادی گروگان ها از دست طالبان.
این در حالی است که هدف اولیه از تشکیل این شورا، انسجام در امور مذاکره با گروه های تروریستی در سطح کلان، تدوین یک استراتژی مدون و بلندمدت برای این منظور و یافتن راه هایی برای تامین صلح و امنیت در سراسر کشور بوده است.
شورای عالی صلح نباید صرفا یک نهاد تشریفاتی، بی برنامه و سمبولیک برای افراد متقاعد و بازنشسته برای گذران روزهای آخر عمر باشد.
صلح اولویت اساسی مردم افغانستان است و از دید مردم، شورای عالی صلح در این راستا، هیچ توفیقی کسب نکرده و هیچ برنامه ای نیز در آینده برای پیشبرد امور به نفع صلح و ثبات و پایان جنگ ندارد.
آزادی بی محاکمه زندانیان خطرناک طالبان و دیگر نیروهای تروریستی، از دید مردم و ناظران، از این شورا سلب اعتماد کرده و بدبینی ها در خصوص نیات و اهداف تشکیل این شورا را افزایش داده است.
افزون بر آنکه شماری قابل توجه از اعضای شورای مرکزی صلح، عملا دیگر در تصمیم گیری ها و جلسات این شورا سهم نمی گیرند و به لحاظ سیاسی نیز با طیفی که سیاست هایی شبیه آزادی بی محاکمه زندانیان طالبان را دنبال می کنند، دچار مشکل و اختلاف نظر اند.
این مسایل سبب شده است؛ تا این شورا عملا فلسفه وجودی خود را از دست بدهد و به جز بوروکراسی، دیوان سالاری، هدر دادن دارایی های ملی و کاریابی برای مهره های سوخته و بازنشسته، کارکردی نداشته باشد.
این در حالی است که کشور عملا درگیر جنگ با یک دولت خارجی است و حتی کشورهای خارجی دیگر در قالب گروه های تروریستی نیز دست به اخلال امنیت نمی زنند؛ بلکه خود رسما وارد جنگ می شوند.
به عنوان نمونه، در تازه ترین مورد، مقام های محلی در ولایت قندهار در جنوب کشور می گویند که ملیشه های پاکستانی بر مناطق ولسوالی معروف این ولایت حملات توپخانه ای انجام داده اند.
گفته می شود در این رویداد یک زن و یک کودک کشته شده و ۸ منزل مسکونی تخریب شده است.
مقام های محلی می گویند که نظامیان پاکستانی تا اینسوی خط دیورند نیز پیشروی کردند؛ اما مردم محل سلاح به دست گرفته و علیه ملیشه های پاکستانی مقاومت کردند.
این تنها یکی از موارد تجاوز خارجی بر خاک کشور است که در سایه سکوت شورای عالی صلح انجام می شود.
عملیات تروریستی نیز همه روزه به صورت مکرر در سراسر کشور، انجام می شود و شورای عالی صلح در قبال آنها، سکوت پیشه کرده است.
در این میان، براساس گزارش ها، برخی مقام های این شورا اخیرا اعلام کرده اند که آنها سرگرم تدوین طرحی برای ادامه روند صلح به دولت آینده اند.
این در حالی است که از دید مردم و تحلیلگران، این شورا به رغم تلاش های یکجانبه اش طی این سال ها، حتی قادر به ایجاد یک «روند» در زمینه صلح نشده است.
به گفته آنها شورای عالی صلح اگر قادر به تدوین طرحی برای صلح است، پس از سال ها فعالیت، برای تعریف چارچوب، مکانیزم، کارابزار و شیوه و شرایط جنگ و صلح با مخالفان مسلح دولت، یک استراتژی مدون و مکتوب تهیه می کرد؛ کاری که انجام نشده است. پس چگونه می خواهد یا می تواند طرح صلحی برای دولت آینده ارائه دهد؟
این طرح شاید پیش از آنکه طرحی برای صلح باشد، پیشنهادی برای ادامه کار مهره های ناکارآمدی باشد که سال ها از این مسیر، تغذیه کردند.

برچسب‌ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement