کد خبر ۷۳۵
تاریخ انتشار: سه شنبه ۲۵ حَمَل ۱۳۸۸ ۱۵:۵۹

چرا هراس از خروج نيروهاي خارجي؟!

طي روزهاي گذشته، جنجال‏ها و مباحث بر سر كشتار غيرنظاميان، يكي از موضوعات مهم در كشور بوده كه همانند گذشته، هر از چند گاهي، مطرح مي‏شود، احساسات همگان به خصوص دولت و نمايندگان مردم را برمي‏انگيزاند، اما پس از چند روز، باز به فراموشي سپرده مي‏شود.
در آخرين مورد و به دنبال كشته شدن 5 عضو يك خانواده از جمله يك كودك 7 روزه در ولايت خوست به دست نيروهاي آمريكايي، علاوه بر اعتراض‏هاي گسترده مردمي، شوراي ملي نيز صحنه بحث و جدل‏هاي داغ در اين مورد بود.
اما بايد پرسيد كه از موضع‏گيري‏هاي سطحي و گذراي دولت و نمايند‏گان مردم در شوراي ملي در قبال كشتار غيرنظاميان توسط نيروهاي خارجي، چه حاصل خواهد شد؛ موضع‏گيري‏هايي كه حتي به فيصله نهايي هم نمي‏رسند و پس از چندين روز و چندين ساعت بحث و بگو مگو، بلاتكليف مي‏مانند؟!
شوراي ملي در طول سال‏هاي گذشته، بارها و بارها صحنه عكس‏العمل‏ها و احساسات شديد نمايند‏گان مردم در مورد كشتار غيرنظاميان توسط نيروهاي خارجي بوده، بارها نمايند‏گان مردم به رسم اعتراض، از حضور در جلسات مجلس خودداري نموده و نسبت به ضعف عمل‏كرد خويش اعتراف كرده‏اند و بارها كميسيون تشكيل داده و مسئولين امنيتي را به شورا خواسته‏اند، اما عملا هيچ نتيجه‏اي از موضع‏گيري‏هاي سطحي نمايند‏گان مردم، گرفته نشده است، به خصوص اين‏كه نمايند‏گان مردم پس از فيصله‏اي كه مي‏كنند، ديگر پي‏گير آن نيستند و پس از چند روز، همه چيز به فراموشي سپرده مي‏شود!
براي حكومت به خصوص رئيس‏جمهور، وزارت امور خارجه و دفاع نيز، اصلا چنين مسائلي، اهميت ندارد كه در مورد آن، گفت‏وگوهايي جدي با مقامات آمريكايي و ناتو داشته باشند و اعتراض‏هاي مردمي و دولت را به آن‏ها برسانند. متأسفانه تاكنون براي مقامات حكومتي ما، اهميت نداشته كه نيروهاي خارجي عمل‏كردي قانوني دارند، يا فراتر از قانون و به صورت خودسر عمل مي‏نمايند؟!
در طول چند سال گذشته، به كرات بر قانون‏مندسازي حضور نيروهاي خارجي در كشور تأكيد شده و حتي سال قبل، كميسيوني توسط حكومت براي بررسي اين مسئله تشكيل شد، اما پس از چند هفته، اين مسئله به فراموشي سپرده شده و حكومت از قانون‏مندسازي حضور نيروهاي خارجي، به دليل وابستگي و سرسپرد‏گي شديدي كه به آن‏ها دارد، همواره طفره رفته است.
بايد گفت، راهي كه نمايند‏گان مردم و حكومت در قبال كشتار غيرنظاميان روي دست گرفته‏اند، راهي است كه به بي‏راهه ختم مي‏شود و نتيجه موثري به دنبال نخواهد داشت و به نظر مي‏رسد با اعزام نيروهاي بيش‏تر خارجي به افغانستان، اين مسئله، بيش از پيش، دامن زده شود.
تنها كاري كه مسئولين حكومتي و نمايند‏گان مردم در طول سال‏هاي گذشته انجام داده‏اند، اين بوده كه از وضعيت آشفته امنيتي و قدرت شورشيان طالب، هيولايي براي خود ساخته‏اند كه اگر فردا روز، نيروهاي خارجي به هر دليلي از افغانستان خارج شدند، در اولين اقدام، سخنگو يا يك فرمانده بلندپايه طالبان، «چوكي رياست پارلمان» و يا ديگر پست‏هاي مهم دولتي را تصاحب خواهد كرد؟!! اما در واقع امر، چنين نيست و بايد گفت كه قسمت اعظمي از مشكلات امروز كشور و قدرت‏مند شدن شورشيان، به نحوه عمل‏كرد سردم‏داران مبارزه‏كننده با تروريسم برمي‏گردد، زيرا اين كشورها در طول سال‏هاي گذشته، از يك‏سو حامي دولت و مردم افغانستان بوده‏ و از سويي ديگر، از در معامله با شورشيان وارد شده و به آن‏ها كمك نموده‏اند.
به هر حال، مشكل عمده امروز افغانستان به خصوص در ميان دولت‏مردان كشور، اين است كه خود را بسيار دست كم گرفته و به توانايي‏ها و ظرفيت‏هاي خود، اعتماد و باوري نداريم، در حالي‏كه نيروهاي امنيتي كشور تاكنون بارها نشان داده‏اند كه مي‏توانند رهبري مبارزه با تروريسم و عمليات‏هاي مختلف را به دست گيرند.
با درك چنين واقعيتي،‌ نبايد از تلاش براي قانون‏مندسازي حضور نيروهاي خارجي و حتي زمان‏بندي براي خروج آن‏ها از افغانستان، هراس داشت، زيرا بدون شك، اين نيروها به خاطر مردم و دولت به افغانستان نيامده‏اند كه با گفته ما، از اين كشور،‌ خارج شوند. آن‏ها همواره به دنبال منافع خويش بوده‏اند، با اين وجود،‌ حتي يك ثانيه تعلل هم در قبال قانون‏مندسازي حضور نيروهاي خارجي و كنترول فعاليت‏هاي آن‏ها، به زيان مردم و حاكميت كشور، تمام خواهد شد.

                                                     نویسنده:عباس حسینی

برچسب‌ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement