کد خبر 63738
تاریخ انتشار: دوشنبه 31 سَرَطان 139217:11

پاکستان؛ تغییر نگاه یا توطئه‌ای تازه؟

سفر آقاي عزيز به کابل که مقامي بدون پايه و فاقد صلاحيت تصميم گيري و اجرايي است نمي تواند مايه اميدواري چنداني براي بهبود روابط کابل و اسلام آباد باشد.

سرتاج عزیز؛ مشاور نخست وزیر پاکستان در امور خارجی هفته گذشته اعلام کرد که به زودی از کابل بازدید خواهد کرد.
سرتاج عزیز گفته است که برای گفتگو با رییس جمهور کرزی به کابل می آید؛ تا زمینه بازدید وی از پاکستان را فراهم کند. گفته می شود که آقای عزیز، روز یکشنبه وارد کابل شده است.
در همین حال، نواز شریف؛ نخست وزیر پاکستان نیز گفته است که دولت وی به همتایان کشور همسایه خود افغانستان در راه حفظ و برقراری صلح کمک خواهد کرد.
آقای شریف با تاکید بر اینکه دولت پاکستان از هیچ گروهی در افغانستان تحت هیچ شرایطی پشتیبانی نمی کند، تصریح کرد که دولتش در راه حفظ صلح با دولت افغانستان همکاری خواهد کرد.
همچنین نواز شریف در مورد سفر سرتاج عزیز؛ مشاور امور خارجی و امنیت ملی اش به افغانستان و دعوت وی از کرزی برای سفر به پاکستان نیز توضیح داد.
سفر آقای عزیز به افغانستان، در محافل سیاسی و دولتی داخل کشور نیز واکنش های مختلفی را به دنبال داشته است. شماری از حلقات با خوش بینی نسبت به این سفر می گویند که سفر آقای عزیز به افغانستان نشان می دهد که دولت جدید پاکستان به رهبری نواز شریف در پی تنش زدایی در روابط خود با افغانستان است و سعی می کند دولت کابل را به عنوان یکی از شرکای منطقه ای در کنار خود حفظ کند.
به باور این دسته از ناظران،‌ دولت آقای شریف، تفاوت های زیادی با رویکردهای دولت حزب مردم به رهبری آصف علی زرداری در خصوص سیاست خارجی آن کشور در قبال افغانستان دارد و با توجه به روند رو به توسعه روابط منطقه ای و بین المللی افغانستان به ویژه با هند، نخست وزیر پاکستان نمی خواهد فرصت ها و زمینه هایی که در افغانستان برای تامین منافع استراتژیک پاکستان وجود دارد را به تهدیدی علیه آن کشور تبدیل کند و به این ترتیب، زمینه برای نفوذ و حضور عمیق و گسترده هند در افغانستان فراهم شود.
با این حال، در این میان، بخش قابل توجهی از تحلیلگران می گویند که سیاست خارجی پاکستان در قبال افغانستان از دیرباز به اینسو تابع اراده و تحت اداره سازمان استخباراتی و فرماندهان نظامی پاکستان بوده و خواست و تمایل نخست وزیر یا دستگاه سیاست خارجی ملکی آن کشور در این زمینه، نقش و سهم چندانی ندارد.
آنها در این راستا به رویکردهای سال های گذشته پاکستان در برابر افغانستان اشاره می کنند و می گویند که سیاست پاکستان در برابر افغانستان از دیرباز به این سو مبتنی بر مداخله و نگاه سلطه جویانه استراتژیک بوده است و در این خصوص اسلام آباد همواره سعی کرده است دولت کابل را به درجه معینی از ضعف و آسیب پذیری قرار دهد و از شکل گیری یک دولت و ارتش مقتدر و قوی در افغانستان با استفاده از هر ابزار و امکانی جلوگیری نماید.
پاکستانی ها همواره با استفاده از عناصر و اهرم هایی چون ایجاد تنش های قومی، احزاب مختلف و متضاد سیاسی و نظامی و راه اندازی شبکه های تروریستی در افغانستان، سعی کرده اند حضور و نفوذ خود در دستگاه سیاست و امنیت افغانستان را گسترش داده و تعمیق بخشند و در دوره طالبان که دوران طلایی سلطه پاکستان بر افغانستان بود، حتی نفرات ارتش، استخبارات و تسلیحات و ادوات نظامی و جنگی آن کشور، به صورت وسیع در شهرهای افغانستان مستقر بودند.
پس از طالبان نیز پاکستان سعی کرد با حذف هدفمند رهبران سیاسی مخالف خود و طالبان، همچنان به تلاش برای تامین سلطه خویش بر افغانستان ادامه دهد.
بر اساس این تحلیل، سفر آقای عزیز به کابل که مقامی دون پایه و فاقد صلاحیت تصمیم گیری و اجرایی است نمی تواند مایه امیدواری چندانی برای بهبود روابط کابل و اسلام آباد باشد؛ افزون بر اینکه دولت آقای شریف نیز نسبت به حزب مردم، روابط نزدیک تری با طالبان دارد؛ اما در این میان، یک احتمال بیش از همه قوی تر می نماید و آن، امکان طرح و توطئه تازه ای از سوی پاکستان در زمینه صلح است که به این ترتیب بتواند به تامین منافع بیشتر پاکستان در افغانستان منجر شود و از طرفی طالبان را نیز وادار به ترک مخاصمه با دولت آقای کرزی نماید.
به هرحال، جزئیات بیشتر این موضوع در سفر آتی کرزی به اسلام آباد مشخص خواهد شد.

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement