کد خبر ۶۰۸۹۶
تاریخ انتشار: سه شنبه ۲۴ ثَور ۱۳۹۲ ۰۹:۳۹

امام هادی(ع) در یک نگاه

امام هادي(ع) دائماً پيشرفت هاي مدني را که امت اسلام بر قله هاي آن قرار داشتند مد نظر داشته و همواره مي کوشيد تا گروه شيعيان صالح در جايگاه رهبري واوج آن پيشرفت ها قرار داشته باشند.

حضرت امام علی النقی، هادی امت، فرزند برومند امام محمد جواد(ع) دهمین پیشوا، از پیشوایان اهل بیت(ع) در سوم رجب سال ۳۵۴ هجری قمری در شهر سامرا، توسط متوکل عباسی به شهادت رسید.
امام هادی(ع) به همه بزرگ منشی های که جد بزرگوارش حضرت رسول اکرم(ص) برای تکمیل آنها مبعوث شده بود آراسته و همه عناصر فضیلت و کمال در شخصیت متکامل آن حضرت گرد آمده بود.

بخشندگی
امام هادی(ع) از گشاده دست ترین مردم و بخشنده ترین آنان در زمان خود بود، آن حضرت به شیوه پدران بزرگوارش عمل می کرد، بنا به نص صریح قرآن کریم در راه عشق به خداوند(ج) به مسکین، یتیم، و اسیر، خوراک میدادند. آنان آن حتی غذای خود را در راه خدا انفاق می کردند که برای خانواده شان غذایی باقی نمی ماند و تا آنجایی از جامه های خود به برهنگان می پوشاند که برای خانواده شان جامه باقی نمی ماند (صفة الصفوة جلد ۲ صفحه ۹۸)
حضرت امام هادی(ع) همیشه به زاهدانه ترین شکل زندگی را می گذراند، و به شدت مراقب و مواظب عبادت خداوند(ج) و پایبند به ورع و زهد بود. (اصول کافی جلد ۱- صفحه – ۴۹۹)
این پیشوایی بزرگ، کاملاً از هر گونه تکبر و منیت عاری و بری بوده است، تا آنجا که گفته است آن حضرت در زمینی که داشت، با دست خود به کار کشاورزی می پرداخت تا بدین وسیله برای خود و خانواده اش مو جبات امرار معاش را فراهم آورد.
علی بن حمزه که یکی از هم دوره های آن حضرت بوده است، چنین می گوید: حضرت امام هادی را دیدم که در زمینی کار می کرد و از سر تا قدم آن حضرت پوشیده از عرق بود، عرض کردم خداوند مرا قربان شما کند یاران و پیش کاران کجا هستند که اینقدر زحمت میکشی، حضرت در پاسخ گفت: ای علی! کسانی با بیل در زمین خود به فعالیت زراعتی پرداخته اند که به مراتب از من و پدرم برتر و بالاتر بوده اند.
یکی از ویژه گی های منحصر به فرد آن حضرت راهنمایی گمرا هان، بزرگداشت از دانشمندان و همچنین عبادت و پرستش خدا وند(ج) بود.

موضع گیری های سیاسی امام هادی(ع) در برابر حکام عباسی

حضرت امام هادی(ع) در دوران پر بار امات خویش، با چند تن از خلفای عباسی هم دوره بوده است که عبارت است از معتصم، واثق، متوکل، منتصر، و در آخر معتز.
امام هادی(ع) در برابر حکام جور عباسی موضع گیری مشخص و روشن و سیاست منظمی داشت، وی برای جلو گیری از ظلم و خودسری های خلفای بنی عباس هر کار لازم را برای محرومین و مظلومین به خصوص شیعیان انجام میداد.
آن حضرت یاران مخلص خود را در دستگاه عباسی می گماشت تا فعالیت های حکام جور را مستقم تحت نظر داشته باشد، که از آن جمله محمد بن علی بن عیسی را میتوان نام برد، وی طی نامه به حضرت امام هادی(ع) نوشت که عقیده من در رابطه با داخل شدن در دولت عباسی این بوده است، تا راه برای ضربه زدن به دشمنان پیدا کرده و با نزدیک کردن به ایشان دستم در انتقام گیری از آنان باز باشد. امام در جواب نوشت هر کسی با چنین هدفی این کار را انجام دهد داخل شدن او در کار بنی عباس نه تنها حرام نیست، بلکه دارای اجر و پاداش نیز است.(المستطرفات السرائر" صفحه ۹۸)
امام هادی(ع) به صورت مستمر، مراقب همه رویداد های سیاسی و اجتماعی بوده و برای هر شرایط جدیدی مطابق با شرایط و زمان گام های جدیدی بر میداشت.
امام هادی(ع) دائماً پیشرفت های مدنی را که امت اسلام بر قله های آن قرار داشتند مد نظر داشته و همواره می کوشید تا گروه شیعیان صالح در جایگاه رهبری واوج آن پیشرفت ها قرار داشته باشند.
وجود مقدس امام هادی(ع) بر دستگاه جور بنی عباس قابل تحمل نبود، و به همین دلیل متوکل عباسی با توطئه از قبل طرح شده، آن حضرت را با غذای زهر آلود مسموم کرد وبه شهادت رساند.

برچسب‌ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement