کد خبر ۴۳۴۷۱
تاریخ انتشار: چهارشنبه ۱۵ سَرَطان ۱۳۹۰ ۱۱:۵۰

حملات راکتی پاکستان به ا

دولت كابل و همچنين متحدان آمريکايي و غربي آن در برابر تج

در حالی که تنش و تشنج میان حکومت و پارلمان وارد سومین هفته متوالی می شود، مجلس نمایندگان در آخرین واکنش، حملات راکتی و توپخانه ای ارتش پاکستان به خاک افغانستان را محکوم کرده و آن را تجاوز آشکار پاکستان به تمامیت ارضی افغانستان تلقی کرده اند. نمایندگان با انتقاد از برخورد ضعیف و منفعل حکومت در برابر تجاوزات پاکستان به آن کشور هشدار دادند که در صورت ادامه حملات راکتی، پارلمان افغانستان ساکت ننشسته و با استفاده از قدرت و امکانات مردمی به دفاع از خاک و مردم افغانستان خواهد پرداخت. همه این قضایا در حالیست که حکومت و همچنین متحدان آمریکایی و غربی آن در برابر تجاوزات اخیر پاکستان به سکوت پرسش برانگیزی ادامه داده اند. در اینکه حکومت کابل به امضای پیمان و سند راهبردی با ایالات متحده آمریکا موافق است، هیچگونه تردید و ابهامی وجود ندارد، از سویی نیز می دانیم که امضای سند مذکور به خصوص طرح ایجاد پایگاههای نظامی دایمی از سوی آمریکا در افغانستان، در میان بسیاری از مردم افغانستان اعم از مجاهدین ،نمایندگان ولسی جرگه و مردم عادی افغانستان، مخالفان سرسخت و جدی ای را دارا می باشد. قرار گرفتن در آستانه خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان و نیز انتقال مسئولیت های امنیتی به اردو و پولیس ملی کشور، برخی از تحلیلگران را بر آن واداشته که چنین اظهار نظر کنند: آمریکا درتبانی با دولت پاکستان و برخی از حلقات در داخل حکومت افغانستان، با هدف باقی ماندن و ایجاد پایگاههای نظامی دایمی در خاک افغانستان، اخیرا دست به مانور تبلیغاتی و عملی خطرناک و عجیبی زده اند!: در کنار نا امن نشان دادن افغالنستان به وسیله طراحی و براه انداختن عملیاتهای رعب آور و دهشت برانگیز انتحاری و انفجاری توسط عمالشان در افغانستان، برنامه تجاوز ارتش پاکستان و راکت پرانی آنان به خاک افغانستان، تاکتیکی دیگری است مبنی بر زیر فشار قرار دادن مخالفان حضور نیروهای خارجی، امضای پیمان راهبردی و ایجاد پایگاههای دایمی آمریکا در افغانستان.
سکوت معنی دار و غیر مسئولانه حکومت و متحدان غربی آن و نیز انکار و ادعای بی خبری مقامات دولت پاکستان از حملات ارتش آن کشور به افغانستان، همگی قرائن و نشانه های هستند که ذهن هر انسانی را به سمت و سوی امکان و احتمال یک چنین تبانی و سازشی سوق می دهد.
به هر حال، ارزیابی مذکور به عنوان یکی از دیدگاه های مطرح در کشور وجود دارد؛ اما اینکه دیدگاه یاد شده تا چه اندازه به واقعیت های سیاسی کشور نزدیک بوده و مطابقت خواهد داشت، گذر زمان بدان پاسخ خواهد داد. 

نويسنده: اکبرسعادت

برچسب‌ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement