کد خبر ۴۳۲۴۶
تاریخ انتشار: چهارشنبه ۱ سَرَطان ۱۳۹۰ ۱۸:۲۶

از بگرام به مقصد پنتاگون؛ نگاهی به فرایند خروج نظامیان امریکایی از افغانستان

حدود ۳۰ هزار نظامي امريکايي که اخيرا به افغانستان اعزام شده اند از ماه آينده شروع به ترک افغانستان خواهند کرد و انتظار مي رود تا پايان سال ۲۰۱۳ ميلادي، شمار قابل ملاحظه اي از اين مجموعه از افغانستان خارج شوند.

امروز چهارشنبه باراک اوباما؛ رییس جمهوری امریکا قرار است طی نطقی، نخستین مرحله از خروج نظامیان امریکایی از افغانستان در ماه آینده را اعلام کند.
رسانه های امریکایی، گزارش داده اند که وی در این سخنرانی، اعلام خواهد کرد که حدود 30 هزار نظامی امریکایی که اخیرا به افغانستان اعزام شده اند از ماه آینده شروع به ترک افغانستان خواهند کرد و انتظار می رود تا پایان سال 2013 میلادی، شمار قابل ملاحظه ای از این مجموعه از افغانستان خارج شوند.
به گزارش برخی رسانه های غربی، در درون دستگاه دیپلماسی ایالات متحده، اختلاف نظر فراوانی در مورد چگونگی اجرا و انجام فرایند خروج وجود دارد.
گفته می شود شماری از فرماندهان ارتش ایالات متحده، خواستار خروج همراه با محدودیت نیروهای نظامی آن کشور از افغانستان اند؛ تا به گفته آنان دستاوردهای به دست آمده از حضور ده ساله نظامی امریکا در افغانستان و مبارزه با شورشیان از دست نرود؛ اما مشاوران دولت اوباما بر خروج در مقیاس وسیع، تاکید دارند.
رابرت گیتس؛ وزیر دفاع امریکا از جمله مقام هایی است که گفته می شود با خروج سریع و حساب ناشده از افغانستان موافق نیست.
وی در ماه روان میلادی، به همتایان خود در پیمان نظامی ناتو گفته بود که پیشرفت های ملموسی در جنگ افغانستان در حال به دست آمدن است؛ اما او استدلال کرد که "اگر به شکلی مصمم، سازمان یافته و هماهنگ، انتقال مسئولیت امنیتی به افغان ها را شروع نکنیم، ممکن است این دستاوردها تهدید شود. ... حتا درحالی که ایالات متحده در ماه آینده تخلیه را شروع می کند، من به همتایان خود [وزرای دفاع ناتو] اطمینان داده ام که ما هیچ شتابی برای حرکت به سوی درهای خروجی نخواهیم داشت."
با این حال، شماری از سناتوران امریکایی نیز خواستار خروج سربازان از افغانستان و کاهش هزینه های جنگ اند. چندی قبل حدود 27 سناتور دموکرات و جمهوری خواه، طی نامه ای به باراک اوباما خواستار تغییر راهبرد ایالات متحده در افغانستان شده نوشتند:"با توجه به موفقیت های آمریکا، اکنون لحظه ای مناسب برای شروع یک کاهش قابل توجه و مستمر نیروهاست، که باید با هدف جابجایی تمامی نیروهای رزمی معمولی انجام شود. هزینه های طولانی شدن جنگ از فواید آن بسیار فراتر می رود."
در هر صورت، در داخل افغانستان نیز نیروهای امریکایی با دشواری های فراوانی مواجه اند. مردم از عملکردهای غیرانسانی و خودسرانه این نیروها عمیقا ناراضی و خشمگین اند. برخی از سازمان های نظرسنجی غربی نیز گفته اند که مردم افغانستان به رغم احساس نیاز به نیروهای خارجی از آنها متنفر و منزجرند.
افزون براین، دولت افغانستان نیز در این اواخر بیش از پیش، به شدت با عملکردهای این نیروها به مخالفت می پردازد.
حامد کرزی اخیرا به صراحت اعلام کرد که کمک های خارجی ها به افغانستان، هیچ کمکی به تقویت ارتش و نهادهای امنیتی افغانستان نکرده است. او باری همچنین به این نیروها هشدار داده بود که کاری نکنند که به نیروهای اشغالگر تبدیل شوند. این اظهارات کرزی، اگرچه واکنش امریکایی ها را نیز برانگیخت؛ اما مقبول طیف های مردمی واقع شد.
امریکایی ها از تبدیل شدن به نیروهایی همسان با ارتش شوروی در زمان اشغال افغانستان، هراسان هستند؛ بر همین اساس، در تلاش اند تا با حفظ جایگاه خود به عنوان نیروی ضد تروریزم، از برانگیختن خشم عمومی تا حد امکان پرهیز کنند. به باور برخی کارشناسان، ایجاد پایگاه های دایمی و انعقاد معاهده استراتژیک از سوی امریکا، طرحی برای دنبال کردن اهداف امریکا در منطقه در درازمدت است؛ اما خروج سربازان بیشتر، به منظور کاهش اعتراضات مردمی علیه حضور امریکا در افغانستان صورت می گیرد.
از طرف دیگر، همانطور که سناتوران و برخی مشاوران اوباما مطرح کرده اند هزینه های جنگ افغانستان نیز به شدت بر شانه های مالیات دهندگان امریکایی، سنگینی می کند؛ به همین جهت، امریکا در تلاش است تا از هزینه های جانبی جنگ با خروج نیروهایش بکاهد و بیشتر به امور استراتژیک و راهبردی مشغول شود.
در این میان اما مغالطه ای که به شدت به آن دامن زده می شود، دستاوردهایی است که گفته می شود این نیروها در افغانستان داشته اند؛ در حالی که تنها در یک ماه اخیر، آمار کشتار غیر نظامیان در افغانستان در طول ده سال گذشته بی سابقه بوده است.
تفاوتی نمی کند این کشتارها از سوی کدامیک از طرفین جنگ صورت گرفته باشد، مهم این است که امنیت، تامین نشده و مردم بیشتر از پیش در معرض خطر قرار دارند. با توجه به این امر، پس دلیل پافشاری بر حفظ دستاوردهای ده سال اخیر چیست و از کدام دستاوردها سخن گفته می شود؟
بسیاری از ناظران، دلیل این امر را تلاش امریکایی ها برای تفکیک سرنوشت امریکا از شوروی پیشین می دانند؛ تا نشان دهند که امریکا در افغانستان شکست نخورده است و دستاوردهایی هم داشته و مهمتر از آن، همچنان به حفظ این دستاوردها متعهد است. در حالی که واقعیت های موجود خلاف این امر را نشان می دهند.

برچسب‌ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement