کد خبر ۲۸۱۷
تاریخ انتشار: سه شنبه ۲۰ جَدْی ۱۳۹۰ ۲۱:۲۲

دست سرنوشت، چه آینده ای را برای زنان افغانستان رقم خواهد زد؟!

غرب با اعطاي بسياري از حقوق مادي به زن، او را از حصار بعضي ستم‌ها‌ رهانيده، اما هويت و شخصيت معنوي زن را مسخ نموده است.

حقوق زنان، به ويژه حقوق زنان افغانستان از سالها پیش در مسير سيلاب افراط و تفريط قرار داشته است. فرهنگ‌هاي غلط و سنت‌ها‌ي جاهلي سرشت زنان را هدف قرار داده و آن‌ها را مايه شرارت، بي وفايي، بدعهدي و بد اختري معرفي نموده که بر اين اساس حقوق آنان ‌را ناديده گرفته‌‌اند.
در واقع زنان در جامعه‏ ی سنتی افغانستان، همواره یکی از آسیب پذیرترین اقشار جامعه بودند، چرا که هر روزه شاهد نشر و پخش خبر هایی در خصوص خشونت علیه آنان هستیم که دل هر انسان دردمند و آزاده ای را جریحه دار می سازد.
در پی افزایش خشونت علیه زنان، عالمان دین بارها و بارها اعتراض خود را به این عمل بیان کرده و کسانی را که به اینگونه تجاوزات و آزارهای انجام شده نسبت به خواهران و برادران خود آگاه بوده، اما صدای خود را به نشانه اعتراض بلند نمی کنند، همچون شیطان هایی می دانند که همیشه در برابر حق سکوت پیشه کرده و مانع از کاهش فساد در جامعه می شوند.
برخی از افراد با تفريط‌ها‌ي شديد و به دور از عقلانيت و فطرت، زنان را در يك حصار ستمگرانه زنداني نموده و آنان را به منزله ابزار، متاع و كالا انگاشته‌‌اند که اين مسئله فقط يك روي برگ تاريخ را نشان می دهد، در حالیکه در روی دیگر اين برگ، دسته‌‌اي به نام حمايت از حقوق زن دست به افراط گري‌ها‌يي زده‌‌اند كه شخصيت زنان را لجن مال نموده و زنان را كه از توان فيزیكي كمتري بر خوردارند و نهاد قانوني، نيز در حمايت از آنان يا وجود نداشته و يا كاري براي آنان نكرده‌‌اند، به طور جدي در معرض خطر و آسيب قرار داده‌‌اند.
اما در این میان، نهادهای مختلف در افغانستان که مسئول رسیدگی به حقوق زنان هستند، تا چه میزان در رابطه با کاهش خشونت اقدام نموده اند؟
و از سوی دیگر، دلیل افزایش خشونت به طوری که آمار گزارش شده افزایش خشونت علیه زنان در این سال از آمار گزارش شده در شش ماه اول سال گذشته نیز بیشتر بوده است، چه می تواند باشد؟
بسیاری از فعالان حقوق زنان بر این باورند که متأسفانه امروزه شعار فيمينسم در افغانستان نيز به حمايت از زنان سر داده مي‌شود و با تأسف بيشتر كه برخي از زنان اين سرزمين نيز به اين شعار‌ها‌ دل خوش كرده و به حمايت از آن‌ها‌ بر خاسته‌‌اند، غافل از اينكه آن چه فيمينسم براي زنان افغانستان به ارمغان خواهد آورد، چيزي نيست كه گم كرده‌‌ي آنان است؛ بلكه سوغات فيمينسم نه به سود زنان آن ديار بوده و نه با فرهنگ و آداب اجتماعي آنان هم‌خواني دارد.
در واقع غرب با اعطاي بسياري از حقوق مادي به زن، او را از حصار بعضي ستم‌ها‌ رهانيده، اما هويت و شخصيت معنوي او را مسخ نموده و کرامت واقعي را از زن ستانيده است که دير يا زود علم و عقل بر آن خط بطلان خواهد کشيد.
زنان دردمند و رنج کشیده افغانستانی به امید داشتن روزها و آینده ای بهتر و روشن به فرهنگ غرب و حمایت های پوشالی غرب از زنان امیدوار می شوند، اما غافل از آنند که نهضت فيمينسم در غرب با افراط گري‌ها‌يی كه در حوزه‌‌ي نظري و عملي داشته است، نظام خانواده و شخصيت زن را لگد مال نموده و آسيب‌هاي شديدي را متوجه جوامع انساني ساخته است.
غرب با سوء استفاده از شرایط داخلی افغانستان و ظلمی که در حق برخی از زنان صورت می گیرد، خود را حامی و ناجی آنان معرفی نموده و در این راستا اقداماتی را انجام داده است، که در این میان می توان به حمایت غرب از زنانی همچون عایشه که سال گذشته بینی و گوش هایش توسط همسرش بریده شد و یا سحرگل دختر پانزده ساله ای که با مقاومت در برابر خواسته های نامشروع خانواده همسرش، چندین ماه در زیر زمین خانه زندانی و سخت ترین شکنجه ها را تحمل نمود، اشاره کرد.
اگرچه دیدگاه غرب در مورد زنان بسیار ضعیف است و در عین حال، اسلام دیدگاهی مترقی و متعادل در مورد زنان دارد، اما شاهد هستیم که برخی عوامل از جمله عدم ارج نهادن به مقام معنوی زن، وجود سیستم مرد سالاری در جامعه افغانستان، رسم و رسومات ناپسند، عملکرد افراطی برخی گروه ها از جمله طالبان که چهره اسلام را تا حد زیادی مخدوش ساخته و عدم آگاهی و بی سوادی موجب شده تا حق و حقوق واقعی زن پایمال شود.
لذا در این وضعیت، غرب با فریب زن و افکار عامه جهانی، شخصیت ملکوتی و معنوی آن را در حد یک کالای تبلیغاتی و تجارتی پایین آورده و با دادن آزادی های افسار گسیخته برای زن، قصد دارد او را تبدیل به بازیچه ای در دستان مردان هوس باز و هرزه کند.
چنانچه خانم هیلاری کلینتون وزیر خارجۀ ایالات متحده امریکا بارها و بارها اعلام نموده که از زنان افغانستان، تأمین حقوق و بهبود وضعیت آنان حمایت می نماییم که این مسئله خود نشان دهنده توجه به زنان افغان از سوی غربی هاست تا شاید بتوانند با رایج نمودن فرهنگ غرب در یک کشور اسلامی، نظام مستحکم خانواده های اسلامی و سپس ریشه های اسلام را تضعیف سازد.
این درحالیست که دولتمردان افغانستان بدون توجه به این مسائل و اینکه آزادی های بیش از حد، موجبات بدبختی نه تنها زنان، بلکه کل جامعه را فراهم می سازند، در صدد امضای پیمان استراتژیک با آمریکا مبنی بر حضور بلند مدت غربی ها در کشور هستند.

برچسب‌ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement