کد خبر ۲۶۱۷۵۰
تاریخ انتشار: شنبه ۲۴ ثَور ۱۴۰۱ ۱۰:۳۴

افغانستان و تروریزم؛ اشغالگر بازمی گردد؟

خبرگزاری صدای افغان(آوا) - نگاه روز: وقتی رییس ستاد مشترک ارتش امریکا می گوید "ما افغانستان را زیر نظر داریم، جزئیات را نمی‎گویم که چگونه، به چه شکل و با چه سازوکاری؛ [اما] در صورت مشاهده تهدید از خاک افغانستان، ابزاری برای انجام عملیات ضربتی داریم" این بی توجه به اینکه در حال حاضر جریان دارد یا نه، و نیز صرف نظر از اینکه اصولا چنین نظارتی در کار است یا خیر، این واقعیت را برملا می کند که امریکا همچنان به طور مذبوحانه تلاش می کند تا راهی برای بازگشت به افغانستان در اختیار داشته باشد تا با توجه به روند رویدادهای امنیتی در منطقه و جهان و وضعیت واشنگتن در رقابت با روسیه، چین، ایران و... از این راه استفاده کند و به بازی بازگردد.

مارک میلی؛ رییس ستاد مشترک ارتش امریکا می‌گوید در صورتی که تهدیدی تروریستی از افغانستان امنیت کشورش را تهدید کند، دست به عملیات نظامی خواهد زد.

جنرال میلی هفته گذشته در مجلس نمایندگان امریکا گفت که امیدوار است افغانستان به محل فعالیت های تروریستی علیه امریکا تبدیل نشود.

او تصریح کرد که امریکا اوضاع افغانستان را زیر نظر دارد و آماده عملیات ضربتی علیه تهدیدات تروریستی است.

میلی گفت: "ما افغانستان را زیر نظر داریم، جزئیات را نمی‎گویم که چگونه، به چه شکل و با چه سازوکاری؛ [اما] در صورت مشاهده تهدید از خاک افغانستان، ابزاری برای انجام عملیات ضربتی داریم."

او تاکید کرد که واشنگتن نمی‌خواهد "افغانستان هرگز سکویی برای تروریست‌ها و حمله به ایالات متحده تبدیل شود."

کارشناسان می گویند که بخشی از این اظهارات، جنگ تبلیغاتی و رسانه ای است به هدف کاهش فشارها بر دولت بایدن به دلیل شکست شرم آور در افغانستان، خروج خفت بار و پیامدهای ویرانگر و جبران ناپذیر این تصمیم برای جایگاه امریکایی در مناسبات قدرت جهانی.

بر بنیاد این برداشت، مقام های سیاسی و نظامی امریکا همچنان تحت فشار شدید رسانه ها، منتقدان، افکار عمومی، تحلیلگران امنیتی، رهبران حزب مخالف و نمایندگان کنگره قرار دارند و نمی توانند پیامدهای ویرانگر ناشی از شکست در افغانستان را توجیه کنند و یا با هزینه های هنگفت آن در همه ابعاد رو به رو شوند.

یکی از مواردی که این فشارها را قابل توجیه می سازد و بر استمرار و ادامه آن می افزاید، نگرانی تحلیلگران امنیتی امریکا درباره رشد «تروریزم» در افغانستان است؛ تروریزم همان ابزاری بود که لشکرکشی نظامی، اشغال و تجاوز امریکا و متحدانش را توجیه کرد و در حالی که به نظر می رسید اهداف اولیه این جنگ ویرانگر محقق نشده، امریکا شکست خورد و از افغانستان فرار کرد.

با توجه به رویدادهای امنیتی اخیر در کشور، منتقدان دولت بایدن نیز فشارهای خود را مضاعف کرده اند و درباره پیامدهای این شرایط برای امنیت ملی امریکا و منافع راهبردی ایالات متحده در سراسر جهان، ابراز نگرانی می کنند.

با این حساب، فرماندهان نظامی امریکا به طور مذبوحانه ای تلاش می کنند تا با طرح ادعاهای مضحک درباره نظارت بر وضعیت امنیتی افغانستان و یا آمادگی برای انجام عملیات نظامی، به این نگرانی ها پاسخ دهند و از حجم فشارهای فزاینده بر دولت ناکارآمد و بدنام بایدن بکاهند.

از سوی دیگر اما این واقعیت را نیز نمی توان نادیده گرفت که امریکا هنوز هوای سلطه بر کشورهای دیگر را در سر می پروراند، تلاش می کند در رقابت برای سلطه بر سرنوشت ملت های آزاد باقی بماند و بازی را با رقبای راهبردی خود در این زمینه ادامه دهد. از این منظر، وقتی رییس ستاد مشترک ارتش امریکا می گوید "ما افغانستان را زیر نظر داریم، جزئیات را نمی‎گویم که چگونه، به چه شکل و با چه سازوکاری؛ [اما] در صورت مشاهده تهدید از خاک افغانستان، ابزاری برای انجام عملیات ضربتی داریم" این بی توجه به اینکه در حال حاضر جریان دارد یا نه، و نیز صرف نظر از اینکه اصولا چنین نظارتی در کار است یا خیر، این واقعیت را برملا می کند که امریکا همچنان به طور مذبوحانه تلاش می کند تا راهی برای بازگشت به افغانستان در اختیار داشته باشد تا با توجه به روند رویدادهای امنیتی در منطقه و جهان و وضعیت واشنگتن در رقابت با روسیه، چین، ایران و... از این راه استفاده کند و به بازی بازگردد.

با این حساب، هرگز بعید نیست که ناامنی های اخیر، کار خود امریکا با استفاده از گروه های تروریستی دست آموز «سیا»، مزدوران جنگی ایالات متحده و نیروهای نیابتی آن باشد تا بهانه لازم را در اختیار مقام های نظامی و استخباراتی امریکا قرار دهند که به بهانه رشد دوباره تروریزم، مسیر بازگشت اشغالگرانه شان به کشور را هموار سازند. در این میان، البته هیچ تفاوتی نمی کند که این بازگشت به چه صورت باشد، گستره و دامنه آن تا کجا بوده و چگونه آغاز و انجام شود؛ بلکه اهمیت اساسی آن در این است که امریکا همچنان از تروریزم استفاده ابزاری می کند تا سلطه خود بر سرنوشت ملت های دیگر را توجیه کند، مجاری دخالت مستمر خود را باز نگه دارد و مرزهای امنیتی ملی خویش را به بهانه های واهی و برساخته و غیرواقعی، هزاران کیلومتر دورتر از قلمرو سرزمینی اش تعریف کند.





برچسب‌ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement