کد خبر ۲۵۱۳۵۹
تاریخ انتشار: يکشنبه ۲ عَقرَب ۱۴۰۰ ۱۳:۴۲

جایگاه عدالت و شایسته سالاری در سیره سیاسی پیامبر اسلام (ص) از نظر اساتید دانشگاه

با فرارسیدن هفدهم ربیع الاول سالروز ولادت با سعادت پیامبر رحمت (ص) آگاهان دینی می گویند که عدالت، شایسته سالاری و اعمال اخلاق حداکثری برای جلب توجه مردم از عمده ترین ویژگی ها در سیره سیاسی پیامبر (ص) بود.

خبرگزاری صدای افغان(آوا)-کابل: شجاع حسین محسنی استاد دانشگاه و آگاه امور سیاسی و دینی در مصاحبه با آوا می گوید که نخستین پیمانی که خداوند جهت مدیریت سیاسی و اجتماعی جامعه، از تمام پیامبران به ویژه رسول گرامی اسلام گرفت، اقامه عدل در روی زمین بود.

وی همچنان افزود: بر اساس دستور خداوند، مهمترین ویژگی حکومت پیامبر اسلام و سیره سیاسی آن حضرت، اقامه دولت عدل بود و با این خصوصیت توانست که اقشار مختلف جامعه را دور خود جمع کند.

به گفته او ساختار حکومت نبوی به گونه ای بود که قریشی ها با آن ادعای برتری جویی، عرب مکی و مدنی و همچنین عرب و عجم همه خود را در آیینه این نظام اسلامی می دیدند و درحقیقت تابع عدالت پیامبر اکرم بودند.

این استاد دانشگاه اضافه کرد: ویژگی دیگری که در حکومت داری پیامبر برجسته بود، اولویت بکارگیری اخلاق حداکثری است که همواره با قبایل متمرد، اسرای جنگی، گروه های مختلف اجتماعی و سیاسی به گونه ای رفتار می کرد که جای انتقاد برای هیچ کسی نسبت به رفتارش باقی نمی گذاشت.

او همچنان بیان داشت که عمل پیامبر (ص) به ارزش های انسانی، فراتر از دین، قوم و ملیت ها از خصوصیات دیگری بود که باعث توسعه اسلام، رشد و اقتدار نظام اسلامی شد.

به گفته او؛ پیامبر (ص) ارزش و کرامت انسانی را با حق دادن به غیر مسلمانان مانند یهود و نصارا به نمایش گذاشت و ثابت کرد که اسلام دین صلح و زندگی مسالمت آمیز است و همه انسان ها حق رفاه و آسایش را در زندگی دارند.

وی ادامه داد: حضرت پیامبر با چهارده گروه غیرمسلمان در مدینه پیمان امضا کرد و در این پیمان ها حقوق امنیتی، رفاه و آسیایش و حتا برابری سیاسی دیگران را به رسمیت شناخت.

از نظر محسنی، شایسته سالاری، تخصص و تعهد از از ویژگی های دیگری بود که در سیره ساسی پیامبر به صورت آشکار دیده می شد و آنرا عامل بقای و دوام یک نظام اسلامی می دانست.

او به حدیثی از رسول گرامی اسلام (ص) در این زمینه اشاره کرد و گفت: آن حضرت فرموده است، (ملعون است کسی که منصبی را بپذیرد درحالی که شایسته آن نیست) این روایت بیانگر این است که شایسته سالاری در اسلام، یک اصل است.

محسنی توضیح داد که حکومت ها معمولاً تابع دو بحث هستند، ساختار و کارگزار؛ بنابراین ممکن است گاهی ساختارها خیلی اسلامی باشند، اما کارگزاران نا شایسته باشند که قطعا این وضعیت عمر نظام را کوتاه می کند.

او همچنان تاکید کرد که کارگزاران ناشایسته نیز از دو حال خارج نیستند یا شایسته هستند، اما فاسدند و یا اینکه فاسد نیستند، اما ناشایسته هستند که در هر دو صورت سرانجام در حکومت، فساد رخ می دهد.

محسنی تصریح کرد که افراد ناشایسته و فاسد، وقت مردم را تلف و هزینه های حکومت داری را بر افراد جامعه تحمیل می کند و این نوعی از خیانت در یک نظام اسلامی محسوب می شود.

گفتنی است که هفدهم ربیع الاول مصادف است با سالروز ولادت با سعادت منجی عالم انسانیت، حضرت محمد بن عبدالله (ص)؛ روزی که در شرایط سخت و دشوار دنیای اسلام حتا یاد از آن به مسلمانان امید و قوه قلب می بخشد.

ولادت پیامبر درحقیقت ولادت مجدد انسانیت است و نوری بود که افق تاریک حیات بشر را روشنی بخشید، صفحه جهل و خرافات را بست و صفحه جدیدی را فرا راه زندگی بازکرذ.

حکومتی که با تعلیمات آسمانی توسط پیامبر (ص) در مدینه پایه گذاری شد، حاوی مختصات و ویژگی های منحصر به فرد چون عدالت، شایسته سالاری، گذشت، حفظ کرامت انسانی، تقوی و پرهیزکاری و مبتنی بر انصاف مروت بود که بشر تا آن روز مانند آن را ندیده بود.

پیامبر با ارائه عالی ترین مدل حکومت داری، بزگترین تمدن بشری را پایه گذاری کرد و افق جدیدی را فرا راه زندگی بشر بازکرد.

(ص)

برچسب‌ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement