کد خبر ۲۳۹۸۳۵
تاریخ انتشار: شنبه ۲۷ سُنبُله ۱۴۰۰ ۲۳:۴۶

امریکا و چرخه بی‌پایان جنایت‌های بی مکافات

چرخه بی پایان جنایت و ابراز تاسف از سوی ارتش متجاوز امریکا در افغانستان همچنان ادامه خواهد داشت و کشتار فاجعه‌آمیز ۷ سنبله در قلب پایتخت، آخرین رخداد از این نوع محسوب نخواهد شد. مگر آنکه طالبان به عنوان نیروی مسلط بر سرنوشت مردم افغانستان که مسئولیت مستقیم آن حفاظت از جان شهروندان در برابر ارتش های متجاوز خارجی است، عوامل این جنایت و جنایت های مشابه دیگر را به پاسخگویی در برابر دادگاه عدالت مجبور کند و اجازه ندهد که حریم حاکمیت ملی، تمامیت ارضی و حق حیات مردم افغانستان به سادگی قربانی منافع، سلطه‌گری، تعدی و تجاوز امریکا متحدانش و سایر کشورهای جاه طلب خارجی قرار گیرد.

امریکا پذیرفت که حمله پهپادی آن کشور در نزدیکی میدان‌ هوایی کابل در ۷ سنبله که باعث کشته‌شدن ۱۰ عضو یک خانواده به شمول کودکان شد، «اشتباه» کرده‌است. پیشتر ادعا شده‌بود که در آن حمله، یک عامل انتحاری داعش کشته شده‌است.

یک مقام امریکایی گفته‌است که در آن حمله ۱۰ فرد بی‌گناه کشته شده‌اند.

جنرال کنت مکنزی؛ رییس ستاد ارتش مشترک امریکا این حمله را «یک اشتباه غم‌انگیز» عنوان کرده و گفته‌که بعید است این خانواده با داعش خراسان مرتبط بوده یا تهدیدی برای نیروهای امریکایی بوده‌باشند.

مکنزی افزوده‌است: «این یک اشتباه بود و من از صمیم قلب عذرخواهی می‌کنم.»

تحقیقات ارتش امریکا نشان داده که در این حمله یک کمک‌رسان و ۹ نفر از اعضای خانواده‌اش که در میان آن‌ها ۷ کودک وجود داشتند، کشته‌شده‌اند.

این جنایت هولناک و تکان دهنده یکی از آخرین جنایت های جنگی ماموریت اشغالگران امریکا در افغانستان بود؛ جنایتی که یک خانواده پرجمعیت را نابود کرد و از جمله چندین کودک بی گناه را از موهبت گرانسنگ حیات و حقوق بی بدیل زندگی، برای همیشه محروم ساخت.

امریکای جنایتکار اما همچنان «ابراز تاسف» و «عذرخواهی» می‌کند؛ واکنشی مشمئزکننده و تکراری که در طول ۲۰ سال اشغال افغانستان بارها و بارها ابراز شد و به این ترتیب سازمان های به اصطلاح حقوق بشری غربی چشم‌های خود را بر جنایت های هولناک امریکا و متحدانش در افغانستان بستند و حقوق مسلم مردم افغانستان و قربانیان بی دفاع کشور در برابر نیروهای جنایتکار خارجی را عمدا و آگاهانه نادیده گرفتند.

با این حال یک تفاوت مهم و معنی دار میان جنایت اخیر نظامیان امریکایی با جنایت های پیشین آن علیه مردم افغانستان وجود داشت و آن اینکه خانواده ای که به تاریخ ۷ سنبله سال جاری در نتیجه آنچه ارتش جنایتکار امریکا «اشتباه» می خواند به طور کامل نابود شد زیر سایه سلطه طالبان در پایتخت زندگی می کرد؛ گروهی که در پی سال ها جنگ با نیروهای اشغالگر خارجی سرانجام به پیروزی دست یافت و با بیرون راندن نیروهای اشغالگر، زمام امور قدرت را به دست گرفت.

در حالی که پیش از این، یک دولت دست نشانده امریکایی در کابل مستقر بود که انتظار نمی رفت در برابر جنایت های فجیع ارتش امریکا و متحدانش علیه مردم افغانستان با جرات و شجاعت ایستادگی کرده و از موضع کشوری مستقل، قتل عام شهروندانش توسط ارتش های خارجی را به چالش بکشد، محکوم کند و با استفاده از ابزارها و روش های کارآمد حقوقی و قضایی، عوامل این جنایت ها را به دادگاه عدالت بکشاند و مجازات نماید.

این انتظار اما از طالبان وجود داشت؛ گروهی که تقریباً بر سراسر افغانستان تسلط دارد و یکی از مبانی اصلی قدرت کنونی آن را پیروزی در برابر قدرت های جهانخوار و در راس آنها امریکا تشکیل می دهد.

با این حساب، طالبان نباید به سادگی از کنار خون شهروندان کشور که به دست ارتش اشغالگر امریکا ریخته شد و خانواده ای را نابود کرد می‌گذشتند.

انتظار می رفت که ارتش جنایتکار امریکا با تجاوز به حریم حکومت طالبان و کشتار فجیع غیرنظامیان بی دفاع افغان در قلب کابل پایتخت با واکنش سخت طالبان مواجه می شد و هزینه‌های سنگین این جنایت هولناک را پرداخت می‌کرد.

در کمال شگفتی اما این اتفاق نه تنها رخ نداد؛ بلکه بر بنیاد ارزیابی های برخی کارشناسان واکنش طالبان به این جنایت تکان‌دهنده و هولناک حتی به اندازه واکنش‌های بی اثر دولت دست نشانده امریکا در کابل در برابر جنایت های مشابه هم شدید و جدی نبود.

به همین دلیل به باور این گروه از کارشناسان، چرخه بی پایان جنایت و ابراز تاسف از سوی ارتش متجاوز امریکا در افغانستان همچنان ادامه خواهد داشت و کشتار فاجعه‌آمیز ۷ سنبله در قلب پایتخت، آخرین رخداد از این نوع محسوب نخواهد شد.

مگر آنکه طالبان به عنوان نیروی مسلط بر سرنوشت مردم افغانستان که مسئولیت مستقیم آن حفاظت از جان شهروندان در برابر ارتش های متجاوز خارجی است، عوامل این جنایت و جنایت های مشابه دیگر را به پاسخگویی در برابر دادگاه عدالت مجبور کند و اجازه ندهد که حریم حاکمیت ملی، تمامیت ارضی و حق حیات مردم افغانستان به سادگی قربانی منافع، سلطه‌گری، تعدی و تجاوز امریکا متحدانش و سایر کشورهای جاه طلب خارجی قرار گیرد.

مردم افغانستان انتظار دارند که ادعای دستیابی کشور به استقلال که پیوسته از سوی رهبران طالبان مطرح می‌شود صرفاً به معنای دست یافتن آن گروه به قدرت مطلق در نتیجه بیرون راندن نیروهای اشغالگر خارجی و فروپاشی دولت تحت حمایت آنها در کابل نباشد؛ بلکه این امر باید برای مردم افغانستان نیز امنیت و آرامش و ثبات و رهایی از سلطه گری، تجاوز و کشتار نیروهای خارجی را به همراه داشته باشد.

اگر طالبان نیز مانند دولت قبلی همچنان در برابر قدرت های اشغالگر و متجاوز زانو بزنند و کرنش کنند و در این میان حقوق اساسی و بنیادین مردم خویش را نادیده بگیرند و زیر پا بگذارند تفاوت چندانی با دولت قبلی نخواهند داشت. به همین دلیل امیدهای اولیه برای استقرار عدالت فارغ از اعمال نفوذ و سلطه قدرت های خارجی به ناامیدی بدل خواهد شد.





برچسب‌ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement