کد خبر ۲۳۷۴۵۲
تاریخ انتشار: چهارشنبه ۳۰ سَرَطان ۱۴۰۰ ۱۴:۱۶

تنش با پاکستان؛ آیا موضع کابل تغییر کرده است؟

در شرایطی که ناظران بارها پیش از این، سیاست کابل در قبال اسلام‌آباد را زیر سؤال برده و آن را نشانگر ضعف و فقدان اراده سران دولت افغانستان در قبال مداخله جویی های سلطه گرانه اسلام‌آباد قلمداد کرده اند؛ اما به نظر می‌رسد که از این پس کابل رویکرد جدیدی اتخاذ خواهد کرد؛ زیرا تقابل جاری میان دو کشور همسایه به معنای آن است که کابل در موضع اصولی خود در قبال اسلام‌آباد تجدید نظر کرده است.

روابط کابل و اسلام آباد بار دیگر وارد تنش‌های کم‌سابقه شده است؛ تنش هایی که پیش از این هم شاهد آن بوده ایم؛ اما در روزهای اخیر وارد مرحله ای جدید گردیده است.

دور جدید تقابل و تنش میان دو کشور زمانی آغاز شد که امرالله صالح؛ معاون اول اشرف غنی، ارتش پاکستان را متهم به تهدید نیروهای امنیتی افغانستان در بازپس گیری مرز استراتژیک اسپین بولدک از طالبان کرد.

پس از آن، اشرف غنی؛ رئیس جمهوری در سخنرانی اش در یک نشست منطقه‌ای در ازبکستان ادعا کرد که طی یک ماه گذشته حدود ۱۰ هزار جنگجوی خارجی که اکثر آنها پاکستانی هستند برای کمک به طالبان وارد افغانستان شده اند.

ربوده شدن و شکنجه دختر سفیر افغانستان در اسلام آباد هم به تنش های ایجادشده جانی تازه بخشید و آن را وارد مرحله‌ای پیچیده و جدید کرد.

این رویداد در شرایطی که روابط دو کشور بحرانی نمی بود به سادگی قابل حل بود؛ اما اشرف غنی؛ رئیس جمهوری تصمیم گرفت که دیپلمات‌های افغانستان را از اسلام آباد به کابل فرا بخواند. پاکستان هم تصمیمی مشابه اتخاذ کرد و به این ترتیب تنش ها به نحو پرشتابی گسترش یافت.

سخن گفتن درباره ریشه‌ های این تنش‌ها تکرار مکررات است؛ اما عواقب و پیامدهای آن به ویژه برای افغانستان و امنیت ملی و حاکمیت سیاسی آن عمیقا مایه نگرانی می باشد.

به نظر می رسد که دولت افغانستان مصمم است به خویشتن‌داری سنتی خود در قبال مداخلات پیوسته رژیم اسلام‌آباد پایان دهد .این شاید عامل اصلی افزایش شتابناک تنش های جاری باشد.

دیروز نیز اشرف غنی؛ رئیس جمهوری در سخنرانی خود به مناسبت عید قربان اعلام کرد که طالبان در تبانی با پاکستان دست به تخریب گسترده افغانستان می زنند.

این اتهام زنی های عریان و بی پرده، نشانگر اوج تقابل میان دو همسایه است.

در این میان اگرچه رژیم اسلام‌آباد همچنان سعی می کند خود را حامی صلح نشان دهد و پیوسته از تلاش‌ها و فشارهایش بر طالبان برای بازگشت به میز مذاکره یاد می‌کند؛ اما واقعیت این است که بحران جاری در افغانستان بدون حمایت های وسیع پاکستان از طالبان اصولا امکان پذیر نبود و نیست.

در شرایطی که ناظران بارها پیش از این، سیاست کابل در قبال اسلام‌آباد را زیر سؤال برده و آن را نشانگر ضعف و فقدان اراده سران دولت افغانستان در قبال مداخله جویی های سلطه گرانه اسلام‌آباد قلمداد کرده اند؛ اما به نظر می‌رسد که از این پس کابل رویکرد جدیدی اتخاذ خواهد کرد؛ زیرا تقابل جاری میان دو کشور همسایه به معنای آن است که کابل در موضع اصولی خود در قبال اسلام‌آباد تجدید نظر کرده است.

این اگر از یک سو موجب برانگیخته شدن نگرانی های جدید امنیتی برای افغانستان و مردم آن می شود، از سوی دیگر به معنای آن است که جنگ جاری در کشور دیگر نمی‌تواند صرفا میان طالبان و دولت افغانستان باشد، این جنگ عملاً میان دو کشور همسایه خواهد بود.

یکی دیگر از موضوعاتی که بر این موضع جدید کابل اثرگذار بوده، شکست تلاش های پرهزینه صلح با طالبان است.

کابل می‌گوید هزاران زندانی گروه طالبان را آزاد کرد تا تعهد خویش نسبت به صلح را نشان دهد و این امر را به جهانیان ثابت کند؛ اما به گفته اشرف غنی؛ رئیس جمهوری همه افراد آزادشده طالبان بار دیگر به جنگ بازگشته اند و اکنون مدیریت جنگ طالبان با دولت افغانستان را برعهده گرفته اند.

به این ترتیب از منظر دولت افغانستان، گروه طالبان دیگر یک نیروی صرفاً افغانستانی نیست؛ بلکه به نیابت از پاکستان با نیروهای امنیتی افغانستان می‌جنگند؛ بنابراین کابل چاره ای ندارد که ماهیت این جنگ را تغییر داده و از تقابل با طالبان به سمت تقابل پاکستان تغییر مسیر دهد.

با توجه به آنچه گفته شد، صلح تضعیف می شود، جنگ تشدید خواهد شد؛ با این تفاوت مهم که ماهیت جنگ تغییر می‌کند. این جنگ یک جنگ منطقه‌ای است؛ چیزی که تاکنون در قالب نبردهای نیابتی جریان داشته است.

#کابل_اسلام_آباد
#افغانستان_پاکستان
#پاکستان_طالبان
#روند_صلح
#جنگ_افغانستان

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement