کد خبر ۲۳۵۸۰۱
تاریخ انتشار: پنج شنبه ۲۷ جَوزا ۱۴۰۰ ۲۱:۰۶

چشم‌های‌تان‌ را باز کنید؛ این نسل‌کشی است

خبرگزاری صدای افغان(آوا) - نگاه روز: غرب کابل از نقشه افغانستان و جهان، حذف نخواهد شد. شیعه و هزاره همچنان زنده خواهند ماند و هم در برابر ژنوساید و سرکوب و ستم و تبعیض و بی عدالتی و محرومیت خواهند ایستاد و مبارزه خواهند کرد و هم استندردهای دوگانه یک جهان غیر مسئول را به چالش خواهند کشید تا شرم و ننگ این کارنامه نکبت بار در حافظه تاریخی بشر، ثبت شود و نسل های آینده بدانند که عامل تصفیه تباری هزاره ها و شیعیان تنها عبدالرحمان خونریز و رژيم های پیرو تفکرات تعصب آمیز آن شاه سفاک یا گروه های تکفیری و تروریستی نبوده و نیستند، همه رهبران جهان و سازمان های به اصطلاح حقوق بشری که عمدا از به رسمیت شناختن این جنایت ها به مثابه نسل کشی، احتراز و و امتناع می کنند نیز در این جنایات، شریک بوده و بخشی از اضلاع قدرتمند شبکه کشتار سیستماتیک بوده اند.

خانواده‌های قربانیان حمله بر مکتب سیدالشهدا در غرب کابل می‌گویند که با گذشت حدود یک و نیم ماه از این رویداد، هنوز عاملان این حمله شناسایی و بازداشت نشده‌اند. آن‌ها تاکید می‌کنند که این پرونده باید از سوی نهادهای بین‌المللی مورد رسیدگی قرار بگیرد.

خانواده‌های قربانیان، روز پنج‌شنبه‌، 27 جوزا در یک نشست خبری گفتند که حمله بر مکتب سیدالشهدا به هدف بازداشتن دختران دانش‌آموز از حق آموزش و حیات انجام شده و مصداق بارز نسل‌کشی است. خانواده‌های قربانیان تاکید کردند که حکومت و سازمان ملل باید این حمله را به عنوان نسل‌کشی به رسمیت بشناسند.

در قطع‌نامه خانواده‌های قربانیان آمده‌است:‌«حملات هدفمند علیه هزاره‌ها اخیرا شدت یافته‌است و برای جلوگیری از نسل‌کشی هدفمند این گروه قومی، نهادهای ملی حقوق بشر از جمله کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و مجامع بین‌المللی چون سازمان ملل متحد، اتحادیه‌ اروپا و نهادهای جهانی مدافع حقوق بشر باید این نسل‌کشی را به‌رسمیت بشناسند.»

کاملا واضح است که این یک نسل کشی هدفمند است. قربانیان بدون هیج تفکیکی تنها به دلیل نسبت قومی یا باور مذهبی شان بی رحمانه آماج قرار می گیرند. مساجد، تکیه خانه ها، تالارهای عروسی، شفاخانه ها، دفاتر فرهنگی و رسانه ای، مراکز آموزشی، مکاتب و دانشگاه ها و حتی موترهای مسافربری، بی پروا هدف انفجارهای مرگبار و کشتارهای فاجعه بار قرار می گیرند. پیر و جوان و کودک و زن و مردم از همه اقشار و طیف ها در میان قربانیان این کشتارها هستند.

این اگر ژنوساید نیست پس چیست؟ چرا به دادخواهی های این مردم اعتنایی نمی شود؟ چرا به کارزار جهانی «نسل کشی هزاره ها را متوقف کنید» هیچ واکنشی رسمی از سوی مجامع داخلی و خارجی نشان داده نشد؟ سازمان های مدعی حقوق بشر کجا هستند؟ قربانیان کشتارهای غرب کابل، «بشر» نیستند یا «حقوقی» ندارند؟

زمان آن فرارسیده است تا جهان، استندردهای دوگانه خود را کنار بگذارد، چشم های خود را باز کند، فریاد و فغان یک توده انسانی سرکوب شده و ستم کشیده را بشنود و این تصفیه قومی و مذهبی سیستماتیک را به مثابه نسل کشی به رسمیت بشناسد.

اگرچه بدیهی است که این شبکه پیچیده ترور و جنایت به اندازه ای قدرتمند است که حتی اگر این فجایع به عنوان نسل کشی هم به رسمیت شناخته شود، بازهم اقدامی برای توقف آن صورت نخواهد گرفت؛ اما دست کم این امر در حافظه تاریخ ثبت خواهد شد که هزاره ها به خاطر قوم و مذهب خود، چگونه سرکوب شدند و چه هزینه های خونین و سنگینی دادند.

اما جهان به نحو شرم آوری ناشنوا است. فریادهای برخاسته از غرب کابل را نمی شنود؛ درست همانگونه که ضجه های دردآور زنان و کودکان بی دفاع غزه را زیر باران بمب های مرگبار رژيم فاشیست اسراییل ندید و نشنید و حتی از یک «محکومیت» ساده هم آن ناتوان بود.

دامنه این شرم به اندازه ای گسترده است که حتی تعریف حقوقی «ژنوساید» هم از محتوا خالی می شود و نمی تواند رهبران قدرت ها، سازمان های حقوق بشری و نهادهای بین المللی را مجاب کند تا نتیجه بگیرند که آنچه در غرب کابل جریان دارد، مصداق واضح نسل کشی است و باید متوقف شود.

در این میان، بیانیه های کلیشه ای، بی مصرف و از قبل تنظیم شده کمیسیون وطنی حقوق بشر و گزارش های تکراری سازمان عفو بین الملل به مثابه معدود واکنش های مؤسسات به اصطلاح حامی حقوق بشر، نه دردی را دوا می کند و نه کمکی به انجام مسئولیت های مستقیم یک جهان کور و کر خواهد کرد.

با اینهمه، غرب کابل از نقشه افغانستان و جهان، حذف نخواهد شد. شیعه و هزاره همچنان زنده خواهند ماند و هم در برابر ژنوساید و سرکوب و ستم و تبعیض و بی عدالتی و محرومیت خواهند ایستاد و مبارزه خواهند کرد و هم استندردهای دوگانه یک جهان غیر مسئول را به چالش خواهند کشید تا شرم و ننگ این کارنامه نکبت بار در حافظه تاریخی بشر، ثبت شود و نسل های آینده بدانند که عامل تصفیه تباری هزاره ها و شیعیان تنها عبدالرحمان خونریز و رژيم های پیرو تفکرات تعصب آمیز آن شاه سفاک یا گروه های تکفیری و تروریستی نبوده و نیستند، همه رهبران جهان و سازمان های به اصطلاح حقوق بشری که عمدا از به رسمیت شناختن این جنایت ها به مثابه نسل کشی، احتراز و و امتناع می کنند نیز در این جنایات، شریک بوده و بخشی از اضلاع قدرتمند شبکه کشتار سیستماتیک بوده اند.

و نکته آخر اینکه هزاره ها هزینه باور به مکتبی را می پردازند که سرنوشت آن با خون نوشته و حیات و بقای این شجره طیبه را نیز خون های پاک شهدایی تأمین و تضمین می کند که از کوفه و کربلا تا واپسین فصل تاریخ زیست انسان، استمرار خواهد داشت.

#نسل_کشی_هزاره_ها
#کشتار_شیعیان
#حمله_مکتب_سیدالشهدا
#نسل_کشی_هزاره_ها_را_متوقف_کنید

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement