کد خبر ۲۳۵۱۰۶
تاریخ انتشار: چهارشنبه ۱۲ جَوزا ۱۴۰۰ ۲۰:۱۴

امنیت غرب کابل؛ توپ در زمین حکومت است

خبرگزاری صدای افغان(آوا) - نگاه روز: اگر حکومت صادقانه در کنار مردم باشد، به طرح های آنان گوش دهد و به طرح های ارائه شده اعتنا کند، این مشکل به سادگی قابل حل است و حتی سرنخ های اصلی ترورها نیز به سرعت کشف و شناسایی خواهد شد. اما چرا پس از اینهمه فاجعه و کشتار و ترور و جنایت، هرگز این اتفاق نمی افتد؟ چرا طرح های امنیتی غرب کابل، همچنان روی میز رییس جمهور خاک می خورد؟ چرا به اعتراض ها و دادخواهی های پیوسته این مردم، هیچ اعتنایی صورت نمی گیرد؟ چرا هیچ تروریستی به جرم خلق این فجایع مرگبار، محکوم و معدوم نمی شود؟

محمد محقق؛ مشاور ارشد رئیس‌ جمهوری در امور سیاسی و امنیتی می‌گوید که عاملان رویدادهای تروریستی بدون محاکمه آزاد می‌شوند.

او روز چهارشنبه، 12 جوزا در مراسم چهارمین سالروز کشته‌شدن سالم ایزدیار؛ فرزند محمدعلم ایزدیار؛ معاون اول مجلس سنا با اشاره به حملات تروریستی در کشور گفت: «این‌ها را کی می‌زند؟ همان‌هایی ‌اند که مطمئن ‌اند اگر گیر بیافتند، فردایش با رشوت یا رحمت حکومت آزاد می‌شوند.»

آقای محقق افزود که نیاز است حکومت به خانواه‌های قربانیان رسیدگی و مهربانی کند و درد مردم را التیام ببخشد.

او تاکید کرد که عاملان رویدادهای تروریستی به خصوص حمله بر مکتب سیدالشهدا که در آن حدود 90 تن کشته و بیش از 200 نفر زخمی شدند، باید شناسایی و مجازات شوند.

آقای محقق همچنین گفت که گروه طالبان خواستار رهایی هزاران متهم دیگر به قضایای تروریستی از سوی حکومت شده‌است. به گفته او، کشورهای خارجی نیز بارها این موضوع را مطرح کرده‌اند.

اظهارات و اشارات آقای محقق، حاوی مدلول های تکان دهنده درباره عوامل ناامنی، کشتار و ترور در غرب کابل است و نشان می دهد که این پرونده یکی از پیچیده ترین پرونده های امنیتی افغانستان است که به سادگی حل و فصل نخواهد شد.

تروریست ها همچنان در غرب کابل جولان داده و موترهای مسافربری، مراکز فرهنگی، آموزشی و رسانه ای، مساجد و حسینیه ها را آماج قرار می دهند؛ اما هیچیک از این موارد، تاکنون باعث نشده تا حکومت طرحی پایدار و عملی را برای مهار خشونت و ترور و تأمین آسایش و امنیت این مردم متمدن، تنش‌گریز و خشونت‌پرهیز در دستور کار قرار دهد.

موضوع ناامیدکننده این است که حتی به طرح های تهیه شده برای تامین امنیت غرب کابل و رهایی مردم ساکن این منطقه از شر ترور و تباهی نیز اعتنایی صورت نمی گیرد. در تازه ترین مورد، سرور دانش؛ معاون دوم ریاست جمهوری، هفته گذشته گفت که طرحی برای تامین امنیت غرب کابل به اشرف غنی ارائه شده است. اما هنوز تصمیم رییس جمهوری در قبال این طرح، مشخص نشده، دو انفجار دیگر در این منطقه رخ داد و جان دست کم ۱۰ نفر را گرفت و ۱۲ تن دیگر را زخمی کرد.

این به معنای چیست؟ آیا از دید حکومت، غرب کابل کاملا امن و امان است؟ یا وضعیت بحرانی حاکم بر امنیت این منطقه را باید به عنوان یکی دیگر از واقعیت های تلخ کشور جنگ زده افغانستان پذیرفت و با آن کنار آمد؟

هیچکدام از این پرسش ها نباید پاسخ مثبت داشته باشد؛ زیرا نه غرب کابل، امن است و نه ناامنی های آن طبیعی، غیر قابل اجتناب، چاره ناپذیر و جزئی از یک کل فراگیر است.

در غرب کابل، ناامنی کاملا غیر طبیعی است؛ زیرا برخلاف سایر مناطق، یک مشکل داخلی نیست، ریشه در بافت فرهنگی و اجتماعی منطقه ندارد و اگر اراده ای وجود داشته باشد، به سادگی قابل شناسایی و مهار است. تروریست هایی که عامل این فجایع هستند، نه از مردم بومی منطقه هستند و نه از سوی آنها حمایت می شوند. آنها از بیرون به این منطقه منتقل می شوند و برای انجام عملیات پیچیده انتحاری یا بمب گذاری، به صورت فشرده و همه جانبه، کار استخباراتی و امنیتی صورت می گیرد.

بر این اساس، اگر حکومت صادقانه در کنار مردم باشد، به طرح های آنان گوش دهد و به طرح های ارائه شده اعتنا کند، این مشکل به سادگی قابل حل است و حتی سرنخ های اصلی ترورها نیز به سرعت کشف و شناسایی خواهد شد.

اما چرا پس از اینهمه فاجعه و کشتار و ترور و جنایت، هرگز این اتفاق نمی افتد؟ چرا طرح های امنیتی غرب کابل، همچنان روی میز رییس جمهور خاک می خورد؟ چرا به اعتراض ها و دادخواهی های پیوسته این مردم، هیچ اعتنایی صورت نمی گیرد؟ چرا هیچ تروریستی به جرم خلق این فجایع مرگبار، محکوم و معدوم نمی شود؟

این پرسش ها مایه نگرانی و ناامیدی است و طرح آن در کنار اظهارات تکان دهنده مشاور اشرف غنی در امور سیاسی و امنیتی، پاسخ های ناامیدکننده تری به دست می دهد.

به نظر می رسد که اکنون زمان تصمیم فرارسیده است؛ زیرا هیچکس نمی خواهد آنچه در غرب کابل رخ می دهد، به رویدادی طبیعی و بخشی از واقعیت های جاری امنیتی در پایتخت و سراسر کشور تبدیل شود.

مردم آماده همکاری اند و پیش از این، عزم و اراده راسخ و راستین خود را در این زمینه نشان داده اند؛ بنابراین، توپ در زمین حکومت است و ارگ باید یکبار برای همیشه در این باره، موضعی شفاف و بی ابهام بگیرد که آیا در کنار مردم می ماند و در همکاری با آنها یک شبکه امنیتی قدرتمند و بازدارنده برای امنیت غرب کابل ایجاد می کند و یا در فضایی آکنده از ابهام و اتهام، همچنان بخشی از سیستم توجیه تروریزم می شود و با سیاست مدارا و مماشات با تروریست ها و بی اعتنایی به مصایب مردم، حلقه تنگ جمهوریت را تنگ‌تر می کند.

#امنیت_غرب_کابل
#حملات_تروریستی_غرب_کابل
#مکتب_سیدالشهدا
#کشتار_شیعیان
#کشتار_هزاره_ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement