کد خبر 223886
تاریخ انتشار: يکشنبه 12 ثَور 140010:31

امام علی(ع) واسطه فیض و برکت برای عالمیان بود

کارشناسان امور دینی می‌‌گویند که ضربت ابن ملجم در شب نوزدهم رمضان در حقیقت بزرگ‌ترین نعمت هدایت و کمال و روشنگری را از بشریتی که سخت به راهنمایی های امام علی(ع) نیاز داشت، گرفت؛ زیرا امام علی(ع) واسطه فیض و برکت برای همه عالمیان بود.

خبرگزاری صدای افغان (آوا) – کابل: شب قدر از شب‌های با عظمت سال و یکی از ظرف‌های زمانی مقدس است که خداوند آن را در ماه رمضان قرار داده است و به صورت واضح و آشکار در قرآن کریم از آن تجلیل کرده و انجام اعمال عبادی در این شب را برابر با هزار ماه در زمان های دیگر قرار داده است.

آیین شب قدر که شامل دعاهای مختلف، نماز، احیا و اذکار مخصوص می باشد همه ساله از سوی مسلمانان جهان در کشورهای مختلف اسلامی از جمله افغانستان در مساجد و اماکن عمومی برگزار می‌شود و مسلمانان با دعا و نیایش و طلب حوایج از پیشگاه خداوند این شب را سر می کنند.

یکی از اتفاقات مهمی که در شب نوزدهم رمضان و شب قدر اول رخ داده، ضربت خوردن مولای متقیان و پیشوای عدالت خواهان جهان حضرت علی (ع) در مسجد کوفه است.

به باور بسیاری از آگاهان، اتفاقی که در شب نوزدهم رمضان در مسجد کوفه افتاد بزرگ‌ترین مصیبت را در جامعه بشری خلق کرد و زمین و زمان را به لرزه درآورد.

باقر رضایی؛ از علمای دین در مصاحبه با آوا می گوید که مصیبت از دست دادن علی از آن جهت سنگین بود که آن‌حضرت نه تنها متعلق به خود؛ بلکه واسطه فیض و برکت برای عالمیان بود.

به گفته او پس از آنکه در سحرگاه شب نوزدهم رمضان ضربت ابن ملجم مرادی بر فرق نازنین علی(ع) فرود آمد، ایشان فریاد کشید که "فزت و رب الکعبه"  قسم به پروردگار کعبه که رستگار شدم؛ اما از آن‌طرف فریاد ملکوتیان نیز بلند شد که "قد تهدمت ارکان الهدی" به تحقیق ارکان هدایت از بین رفت.

به گفته رضایی، امام علی(ع) یک انسان کامل بود و بدون شک وجود انسان کامل، جامعه را به‌سوی کمال رهنمایی می کند، ضربت ابن ملجم در نوزدهم رمضان در حقیقت بزرگترین نعمت هدایت و کمال و روشنگری را از بشریت که سخت به راهنمایی نیاز داشت، گرفت.

او تاکید کرد که علی(ع) هرچه بیشتر زنده می بود به همان اندازه رشد و شکوفایی درعرصه های مختلف زندگی انسان‌ها رونما می شد؛ زیرا علی نه تنها اسرار زندگی؛ بلکه اسرار عالم هستی را نیز می‌دانست، آن‌گاه که گفت من راه های آسمان را بهتر از زمین می‌دانم در آن روز قابل درک نبود؛ اما امروز این حقیقت ظاهر می شود که علی(ع) از اسرار طبیعت، اجرام آسمانی و کهکشان‌ها چیزهایی را می‌دانست که دیگران از درک آن عاجز بوده اند.

او همچنین اظهار داشت که اگر امام علی(ع) مدت بیشتری زنده بود به محض آرامش اوضاع سیاسی و اجتماعی، مسلمانان به هدایت آن‌حضرت به پیشرفت‌های حیرت آور علمی نیز دست پیدا می کردند؛ زیرا امام بر رموز و باطن قرآن که اشاره به موضوعات مهم علمی دارد آگاه بود.

عدالت با علی دفن شد
در همین حال، عوض علی علامه؛ از علمای دینی کابل نیز در مصاحبه با آوا به مناسبت شب نوزدهم رمضان و ضربت خوردن حضرت علی می گوید که با رفتن علی عدالت نیز با آن‌حضرت دفن شد.

به گفته او دست روزگار در شب نوزدهم رمضان، فرد جامع و کاملی را از بشر گرفت که دانشمندان مسلمان و غیر مسلمان تا امروز آرزو می کنند که ایکاش بعد از هر صد سال یک علی در دنیا پیدا می شد و جامعه بشری را هدایت و رهبری می کرد.

وی تاکید کرد که برای اسلام نوپا وجود علی (ع) بزرگترین نعمت بود؛ اما دست ناپاکی از آستین عداوت بیرون آمد و این نعمت را برای همیشه از مردم گرفت و تشنگان عدالت و انسانیت را از وجود آن بزرگمرد تاریخ محروم ساخت.

#شب_قدر
#ماه_رمضان
#شهادت_امام_علی

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement