کد خبر 223049
تاریخ انتشار: شنبه 28 حَمَل 140011:03

همگرایی ملی، پیش‌نیاز توانایی نیروهای مسلح در مواجهه با شرایط پساخروج

در پی اعلام تصمیم امریکا مبنی بر خروج کامل نیروهای امریکایی از افغانستان و به دنبال آن، پیروی دیگر کشورهای عضو ناتو از این تصمیم، تردیدها و نگرانی‌ها درباره توانایی نیروهای امنیتی در مواجهه با شرایط پساخروج افزایش یافته‌است. ناظران اما می‌گویند که اگر همه احزاب، جریان‌ها و تشکیل‌های سیاسی و مدنی متحد شوند، این امر روحیه نیروهای مسلح برای مقابله با چالش‌های پس از خروج قوای خارجی را تقویت می‌کند.

خبرگزاری صدای افغان(آوا) – کابل: پس از آن‌که جو بایدن؛ رییس جمهور امریکا، تاریخ خروج کامل نیروهای امریکایی از افغانستان را به صورت رسمی اعلام کرد، رییس جمهورغنی از این تصمیم واشنگتن استقبال کرده گفت که نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان توانایی دفاع از کشور را دارند.

حمدالله محب؛ مشاور امنیت ملی آقای غنی هم روز گذشته در(نشست رایزنا) به میزبانی هند گفت که نیروهای امنیتی افغانستان سال‌هاست به صورت مستقلانه مسئولیت دفاع از کشور را بر عهده دارند و با ادامه حمایت مالی جهان، در مورد توانایی این نیروها نگرانی وجود ندارد.

آگاهان نظامی نیز می گویند که از مدت ها به این طرف مسئولیت جنگ بر دوش نیروهای امنیتی و دفاعی کشور بوده و خارجی ها تنها مشوره می دادند.

دفاع از وطن به مثابه مساله‌ای ملی
اسدالله ولوالجی؛ آگاه نظامی و سیاسی در مصاحبه با آوا، توانمندی نیروهای نظامی کشور را در گرو به‌وجود آمدن یک دید مشترک میان حکومت و جریان‌های سیاسی دانسته، تاکید می کند که اگر پراکندگی دیدگاه ها همچنان ادامه پیدا کند قطعا روی انسجام و هماهنگی نیروهای نظامی تاثیر گذاشته و مورال و انگیزه شان را تضعیف می کند.

از دید ولوالجی، اگر دفاع از وطن به یک مسأله ملی تبدیل شود و همه اطراف و جوانب جهت تقویت نیروهای نظامی برای دفاع از کشور سهم بگیرند خروج نیروهای خارجی تاثیری نخواهد داشت.

او از تجربه گذشته یاد می‌کند و می‌گوید که داکتر نجیب اگر بعد از خروج شوروی ها یک مدت موفق بود و از جمله جنگ جلال آباد را برد، به دلیل این بود که حزب و ارتش قوی داشت؛ اما حکومت کنونی متاسفانه از داشتن یک حزب و نیروی سیاسی قوی محروم است؛ لذا ایجاب می کند که جریان‌های سیاسی و مدنی را با خود همسو بسازد تا نیروهای دفاعی و امنیتی را به قوت و قدرت شان حفظ کند.

ولوالجی معتقد است که اکثر فرماندهان و کسانی‌که در راس نهادهای امنیتی قرار دارند یا به استخبارت منطقه و یا حد اقل به جریان‌های داخلی وابسته هستند و این می تواند چالشی در برابر توانایی نیروهای امنیتی و دفاعی کشور باشد.

از سوی دیگر به باور او، حکومت افغانستان باید از امریکا تقاضا کند که در کوتاه مدت قسمتی از مصارف نیروهایش را به سربازان افغانستان اختصاص دهد تا به لحاظ هزینه های جنگی در آینده کمبود احساس نشود.

او همچنین از دولت می خواهد که برای تقویت روند صلح تلاش کند تا آمادگی برای جنگ؛ زیرا نتیجه جنگ دقیق معلوم نیست که برد با کدام طرف خواهد بود؛ اما نتیجه صلح کاملاً مشخص است که هیچ طرفی ضرر نمی کند، از این جهت ضرورت است که نظامیان طالب را قناعت بدهد که از جنگ دست بکشند تا نیاز به آمادگی های یک نزاع جدید بعد از خروج امریکایی ها نباشد.

انگیزه و توانایی نیروهای امنیتی برای دفاع
اسحاق پیمان؛ مدیر پیشین روابط عامه وزارت دفاع ملی و آگاه نظامی هم در مصاحبه با آوا می گوید که مردم افغانستان تجربه دفاع مستقلانه را در سال‌های 1979 و 1980 سپری کرده اند.

به گفته او زمانی که قوت های شوروی از افغانستان خارج می شدند همه دلهره داشتند؛ اما نیروهای نظامی کشور بزرگترین تهاجم از سوی پاکستان را شکست دادند و اکنون نیز نیروهای امنیتی و دفاعی کشور برای دفاع مستقلانه آماده هستند.

او همچنین ابراز داشت که نیروهای امنیتی و دفاعی کشور با داشتن سلاح‌های مدرن و آموزش‌های پیشرفته، توانایی دفاع مستقلانه از کشور را دارند.

از دید او مهم‌ترین چیزی که امروز در نیروهای امنیتی و دفاعی کشور دیده می شود داشتن انگیزه قوی در دفاع از وطن و نوامیس ملی است.

به گفته او نیروها امنیتی خوب می‌دانند آن‌هایی که به نام اسلام و طالب می جنگند در حقیقت دشمنان مردم افغاستان هستند؛ بنابراین با چنین انگیزه‌ای در نبود نیروهای خارجی نیز به شکل قاطع می توانند از مردم و وطن خود دفاع کنند.

لازم به ذکر است که ظرفیت های اردو و پولیس ملی افغانستان طی ۲۰ سال تا اندازه‌ای بالا رفته است؛ اما آنچه همواره توانایی این نیروها را زیر سؤال برده، ضعف مدیریتی و همچنین ناهماهنگی از سوی مسئولین ارشد نهادهای امنیتی بوده است.

#نیروهای_امنیتی
#خروج_نیروهای_خارجی
#اشغال
#امنیت_افغانستان

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement