کد خبر 222872
تاریخ انتشار: سه شنبه 24 حَمَل 140015:28

نشست بررسی «جایگاه مهاجرین و واکاوی طرح های جدید در روند صلح افغانستان»؛

تصمیم در مورد سرنوشت کشور بدون حضور مهاجرین یک حق‌تلفی بزرگ است/ باید از هم‌فکری مهاجرین در نشست استانبول استفاده شود

یک فعال مهاجر که از مبتکرین ارسال نامه به ریاست جمهوری، سازمان ملل و جامعه جهانی جهت حضور نمایندگان مهاجر در نشست سرنوشت‌ساز استانبول برای صلح افغانستان است، در نشست بررسی «جایگاه مهاجرین و واکاوی طرح‌های جدید در روند صلح افغانستان» در تهران، با بیان این‌که مهاجرین هیچ گونه وابستگی، دغدغه حزبی و ملاحظه امنیتی ندارند، تأکید کرد که باید از تخصص و تجارب نمایندگان مهاجر و از هم‌فکری آن‌ها در نشست استانبول برای صلح افغانستان استفاده شود و نمایندگانی از مهاجرین در این نشست شرکت کنند.

 

خبرگزاری صدای افغان(آوا) ـ تهران: نشست بررسی «جایگاه مهاجرین و واکاوی طرح های جدید در روند صلح افغانستان» روز پنج‌شنبه(19 حمل/ فروردین) از سوی دفتر نمایندگی خبرگزاری صدای افغان(آوا) در تهران با حضور کارشناسان سیاسی، علمای دینی، صاحب نظران، نخبگان حوزوی و دانشگاه، فعالان مهاجر در کشورهای اروپایی، استرالیا و سفیر جمهوری اسلامی افغانستان در تهران به صورت حضوری و مجازی برگزار شد.

دکتر سید عابدین حسینی، فعال مهاجر و یکی از مبتکرین ارسال نامه به ریاست جمهوری برای حضور نمایندگان مهاجر در نشست استانبول برای صلح افغانستان که دیگر سخنران اصلی این نشست بود، در ابتدا با اشاره به تحولات سال 1357 هجری شمسی که سرآغاز مهاجرتها از افغانستان به کشورهای همسایه و جهان از جمله جمهوری اسلامی ایران بود، گفت: به دنبال پیروزی انقلاب اسلامی در ایران به رهبری امام خمینی(ره) و سرنگونی حکومت پادشاهی و خروج امریکا از ایران، شوروی سابق بلافاصله افغانستان را اشغال کرد و جنگ را بر مردم ما تحمیل نمود. به همین دلیل میلیونها شهروند افغانستان مجبور به مهاجرت اجباری شدند.

وی از سازمان ملل خواست که مهاجرین افغانستانی باید به عنوان پناهنده یاد شوند، نه مهاجران کار و اشتغال.

این فعال مهاجر به تداوم بحران بعد از حکومت داکتر نجیبالله، روی کار آمدن حکومت مجاهدین و در نهایت ظهور طالبان در افغانستان، به دلیل جود اختلاف و چند دستگی بین احزاب و گروهها اشاره کرد که در نهایت منجر به حضور نیروهای چند ملیتی ناتو به رهبری امریکا در کشور شد.

وی تأکید کرد که آرزوی مهاجرین تا امروز بازگشت عزتمندانه به کشور خود بوده است: "ما دغدغه وطن داریم، عشق به وطن داریم و این را با جان و دل خود عنوان می کنیم، اما دیده نمیشود".

دکتر حسینی دو دلیل را برای دیده نشدن دغدغه وطن مهاجرین عنوان کرد؛ یکی دخالتهای خارجی و و دیگری اختلافاتی که در میان دولتمردان و شخصیتهای سیاسی کشور وجود دارد.

وی با بیان اینکه مهاجرت در عین حالی که میتواند از دست دادن فرصتها و تهدید به خصوص برای کشور مهاجرپذیر باشد، اما می تواند یک فرصت نیز برای مهاجرین باشد؛ مهاجرت تمدنزاست، مهاجرت میتوند زمینهساز بالارفتن سطح توان اقتصادی، علمی و همچنین ظرفیتهای فرهنگی و اجتماعی مهاجرین گردد تا در آینده از این تخصصها برای آبادانی و ساخت وطن استفاده شود.

این فعال مهاجر با اشاره به این نشست فعالان مهاجر در تهران خاطرنشان کرد: "یکی از دلایلی که ما دور هم جمع شدیم، این است که دغدغه حضور در سرنوشت خودمان را داریم، بازگشت عزتمندانه به افغانستان، و سهیم شدن در بازسازی کشورمان".

وی افزود، نشستهای زیادی در مورد تعیین سرنوشت افغانستان برگزار شده، اما متأسفانه با وجود مطرح شدن مسأله مهاجرین و بازگشت آنها به کشور در این نشستها، عملا در نبود آنها فیصله غیابی صورت گرفته است: "چطور میشود وقتی مهاجرین جزء معضل صلح باشد، که در همه اجلاسهای دوحه و مسکو اعلام شد، ولی یک نماینده از مهاجرین در این نشستها حضور نداشته باشد، باید برای این معضل راهکار ارائه شود و این راهکار باید توسط خود مهاجرین باشد".

دکتر حسینی فیصله در غیاب نمایندگان مهاجر در نشستهای مهمی چون استانبول، دوحه و مسکو را غیرمنطقی و حقتلفی بزرگی در حق مهاجرین خواند و گفت: "ما اصلا فاقد هویت هستیم، ما در کشورهای مهاجرپذیر فاقد حق رأی و تعیین سرنوشت خود هستیم، به جز یک دوره، ما کجا حق رای داشتیم، ما 20 درصد جمعیت افغانستان هستیم، اما هیچ جایی حق رأی نداشتیم. ما از جامعه بینالملل، کشورهای همسایه و دولت افغانستان میخواهیم که به حق رأی ما احترام بگذارند و آن را نادیده نگیرند".

وی در این زمینه افزود که پیش از این، به دنبال سفر عمر داوودزی، فرستاده ویژه رییس جمهور به ایران، با توجه به جمعیت بالایی که مهاجرین دارند، پیشنهاد دادیم یک یا دو سناتور انتصابی از بین آنها انتخاب شود و این از اختیارات ریاست جمهوری است. از مهاجرین باید در مجلس سنا نمایندگی شود و مشکلات آنها رسانده شود.

این فعال مهاجر در عین حال خواستار استفاده از ظرفیتهای متخصصین مهاجر به خصوص زنان برای کمک به اداره دولت و بازسازی افغانستان گردید.

وی در بحث پایانی خود در رابطه با اجلاس ترکیه، با بیان اینکه مهاجرین هیچ گونه وابستگی، دغدغه حزبی و ملاحظه امنیتی ندارند، تأکید کرد که باید از تخصص و تجارب نمایندگان مهاجر و از همفکری آنها در نشست استانبول برای صلح افغانستان استفاده شود و نمایندگی از بین مهاجرین در این نشست شرکت کنند.

دکتر حسینی که از مبتکرین طرح ارسال نامه به ریاست جمهوری و جامعه جهانی و همچنین سازمان ملل برای استفاده از ظرفیت مهاجرین در نشست استانبول است، در مورد این طرح گفت: "طرح و نامهای که میبینید، حاصل درد، رنج و شکایات مهاجرین بوده و هیچ شخص، گروه و یا تنظیمی از جمله دولت وابسته نیست، بلکه صرفا یک حرکت مردمی بوده و خواهد بود؛ به همین دلیل، نباید این طرح به نفع دولت، فرد، تنظیم و جای دیگری مصادره شود".

وی تأکید کرد که طرح ضرورت حضور مهاجرین در نشست استانبول برای صلح افغانستان کاملا مستقل بماند و مهاجرین بر اساس شرایط و مشکلاتی که دارند، به صورت مستقل عمل کنند تا بتوانند در پیشرفت و بازسازی کشور و مشارکت در اداره دولت سهیم شوند.

این فعال مهاجر در پایان خواستار توجه دولت افغانستان، جامعه جهانی و کشورهای همسایه به این درخواست مهاجرین شد.

 

#جایگاه_مهاجرین_در_روند_صلح

#مهاجرین

#نشست_استانبول

#صلح_افغانستان

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement