کد خبر 222149
تاریخ انتشار: چهارشنبه 11 حَمَل 140022:02

چرا مجلس در روند صلح غایب است؟

یکی از آفت های بزرگی که در این زمینه وجود دارد، عدم وحدت نظر نمایندگان درباره این مساله مهم ملی است. نمایندگان مجلس با توجه به منافع، زد و بندهای پشت پرده، تعلقات قومی و مذهبی، گرایش های سیاسی و میزان فاصله شان با ارگ قدرت، رویکردهای متفاوت و چه بسا متضادی درباره صلح با طالبان دارند و همین امر هم موجب ناتوانی مجلس در حضوری مؤثر و مقتدرانه در بازی های مربوط به صلح شده است.

مجلس نمایندگان از حضور فعال هیأتی به نمایندگی از  این نهاد در نشست صلح استانبول خبر می‌دهد و می‌گوید که مجلس طرح مشخصی را به منظور پایان‌دادن به جنگ افغانستان در نشست استانبول ارائه خواهد کرد.

میررحمان رحمانی؛ رئیس مجلس نمایندگان، نشست ترکیه را که در هفته‌های آینده برگزار می‌شود یک فرصت خوب و تاریخی برای پایان‌دادن به چهار دهه‌جنگ در کشور عنوان کرد و گفت: «کمیته ویژه صلح مجلس روز یک‌شنبه هفته آینده نشستی را به منظور تدوین طرح اعضای مجلس برای نشست صلح استانبول برگزار می‌کند.»

آقای رحمانی نقش مجلس را در انعکاس صدای مردم در گفتگوهای صلح برجسته خواند و ابراز امیدواری کرد که تمام طرف‌ها به شکل مستقیم و غیر مستقیم در این گفتگوها شریک ساخته شوند و این یک ضرورت است که هیات دولت در چارچوب آجندای مشخص وارد این گفتگو شود.

گفته می شود اشرف‌غنی هم طرحی را به نشست استانبول ترکیه ارائه کند که آتش‌بس سراسری و انتخابات زودهنگام بخشی از آن را تشکیل می دهد.

اظهارات رییس مجلس نمایندگان درباره مشارکت فعال و مؤثر هیأتی به نمایندگی از این نهاد در نشست استانبول، امیدبخش است؛ زیرا با وجود همه اما و اگرهایی که وجود دارد، نمایندگان مجلس را می توان به عنوان نماینده بخشی از جامعه افغانستان در نظر گرفت و به این ترتیب حضور اثرگذار آنها در نشستی سرنوشت ساز برای صلح افغانستان که در استانبول برگزار می شود، حیاتی و ضروری است.

با این حال، درباره ایفای نقش مجلس در نشست صلح ترکیه و کلیت روند صلح، تردیدها و نگرانی هایی نیز وجود دارد.

یکی از مسایل این است که مجلس نمایندگان با وجود تلاش هایی که انجام داده، تاکنون نتوانسته به کانون های اصلی تصمیم گیری درباره صلح و سرنوشت سیاسی کشور، رخنه و نفوذ کند و آنگونه که آقای رحمانی ادعا کرده، صدای مردم افغانستان در گفتگوهای صلح باشد.

حکومت مرکزی و مشخصا ارگ ریاست جمهوری به مثابه هسته اصلی مهندسی سیاست های حاکمیت در قبال صلح با طالبان، تاکنون نه تنها از نمایندگان و کادر رهبری مجلس برای مشارکت در نشست های تصمیم ساز درباره صلح، دعوت نکرده و آنان را عملا در این روند سرنوشت ساز ملی، مشارکت نداده؛ بلکه حتی از شفاف سازی و پاسخگویی درباره ابهام ها و پرسش های بزرگی که درباره رویکرد دولت در این روند، مفاد توافق امریکا و طالبان، خطرات این توافق برای آینده سیاسی افغانستان، جزئیات دقیق طرح امریکا برای صلح، مواضع واقعی دولت در این باره، سهم و نقش مردم، اقوام، مذاهب و جریان های سیاسی و قومی در این زمینه و مسایل دیگر، وجود دارد، خودداری کرده و به سؤالات و درخواست های مکرر نمایندگان مجلس در این خصوص، پاسخ نداده است.

مقام های دخیل و درگیر در روند صلح نیز هیچکدام در برابر اراده جمعی نمایندگان، پاسخگو نیستند و و در این باره به گونه ای برخورد می کنند که گویی اصل نمایندگی آنها از مردم را به رسمیت نمی شناسند و یا خود را متعهد به پاسخگویی به مردم افغانستان یا وکلای آنان نمی دانند.

یکی دیگر از مسایل، فقدان یک موضع قوی، هماهنگ و فراگیر در میان نمایندگان شورای ملی به ویژه مجلس نمایندگان در زمینه صلح است. این نهاد نه تنها تاکنون نتوانسته حکومت را مجبور به ارائه راهبرد مشخص خود در زمینه صلح به مجلس و تأیید و تصویب آن از سوی نمایندگان کند؛ بلکه خودش نیز قادر به تدوین، تصویب و ارائه یک طرح مشخص مبتنی بر قوانین و منافع ملی برای چگونگی پیشبرد روند صلح و تعریف خطوط سبز و سرخ برای هرگونه توافق صلح میان دولت و طالبان در آینده، نشده است.

مجلس نمایندگان همچنین نتوانست از جایگاه یک قوه مستقل، مقتدر و ملی که بر اراده دموکراتیک مردم استوار است و از آحاد جامعه نمایندگی می کند، به نامه توهین آمیز وزیر امور خارجه دولت بایدن به اشرف غنی، واکنش مناسب نشان دهد و از استقلال و اقتدار دولت افغانستان درباره اراده قدرت های خارجی برای تحمیل یک صلح مهندسی شده از و پیش آماده، دفاع کند.

یکی از آفت های بزرگی که در این زمینه وجود دارد، عدم وحدت نظر نمایندگان درباره این مساله مهم ملی است. نمایندگان مجلس با توجه به منافع، زد و بندهای پشت پرده، تعلقات قومی و مذهبی، گرایش های سیاسی و میزان فاصله شان با ارگ قدرت، رویکردهای متفاوت و چه بسا متضادی درباره صلح با طالبان دارند و همین امر هم موجب ناتوانی مجلس در حضوری مؤثر و مقتدرانه در بازی های مربوط به صلح شده است.

با این حساب، موضع رییس مجلس مبنی بر ارائه یک طرح مشخص از جانب این نهاد در نشست استانبول، به رغم امیدهایی که ایجاد می کند، این نگرانی را نیز در پی دارد که شاید این طرح از سوی حکومت مرکزی، وتو شود و یا با توجه به بازی ضعیف شورای ملی در زمین صلح، بازیگران اصلی، این بار هم طرح مجلس را نخوانند و آن را به سادگی نادیده بگیرند.

خبرگزاری صدای افغان(آوا) – نگاه روز

#روند_صلح
#مجلس_نمایندگان_افغانستان
#شورای_ملی

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement