کد خبر 220975
تاریخ انتشار: دوشنبه 18 حوت 139908:08

هشت مارچ و روز زن، سرپوشی بر جنایات علیه زنان

زن مادر است، در فطرت او چنین مقام بزرگ و ستون بودن در جامعه نهفته شده است، در وجود او تربیت نسل، جامعه و جنباندن مدار دنیا نهادینه شده؛ اما بدبختانه حامیان هشت مارچ و آنانی که در پشت پرده های شوم استعمار و استثمار نشسته اند، در تلاش هستند با تجلیل از هشت مارچ بر روی جنایات شان علیه زنان عالم سرپوش بگذارند.

چگونه از روز زن تجلیل می کنند و این روز را مبارک و خجسته می دارند در حالی که خود بزرگترین غاصبان حقوق زنان هستند؟!

چطور زن را گرامی می دارند در حالی که بزرگترین حق وی را از او می گیرند، دقیقا همان حقی که زن را به سوی سعادت می کشاند و به کمال آدمیت می رساند.

بدبختانه شماری از زنان نفهمیده، برای به دست آوردن شهرت کاذب و حتی پروژه های بعدی از سوی خارجی ها در پی تجلیل از هشت مارچ روز زن می روند. مگر از زمان آغاز تجلیل از این روز تاکنون چقدر درد زنان در جهان کاسته شده؟ جز اینکه در پی تجلیل آن بزرگترین حقوق و حتی حقوق طبیعی زنان از آنان سلب گردیده است.

زن مادر است، در فطرت او چنین مقام بزرگ و ستون بودن در جامعه نهفته شده است، در وجود او تربیت نسل، جامعه و جنباندن مدار دنیا نهادینه شده؛ اما بدبختانه حامیان هشت مارچ و آنانی که در پشت پرده های شوم استعمار و استثمار نشسته اند، در تلاش هستند با تجلیل از هشت مارچ بر روی جنایات شان علیه زنان عالم سرپوش بگذارند.

آری خداوند حجب و حیا را از ابتدای خلقت در فطرت زن نهاده است. زن دوست دارد و متمایل است، چون مرواریدی در صدف باشد، در حالی که در غرب بلهوسان به نام قانون، زن را مجبور به بی حجابی و بی حیایی کرده اند. مثلا در مجالس رسمی قانون جبری وضع شده که باید مچ دستان زن هویدا باشد، یخن‌اش معلوم باشد، در حالی که زن هیچ گاهی خودش چنین قانونی را دوست ندارد؛ اما مردان باید لباسی بپوشند که مچ دستان شان زیر لباس و یخن شان با نیکتایی پنهان باشد. آری اینها هستند که داد از حقوق زن و هشت مارچ می زنند. اینجا باید اشاره کرد که همین طور در افغانستان نیز تلاش تطبیق این پلان را دارند که به مصداق آن می توان اشاره کرد که چندی پیش یکی از دختران محله ام را که در یکی از دفاتر خارجی کار می کند، روزی با آرایش غلیظ دیدم تا مرا دید، فورا گفت: امروز دفتر رفته بودم و این جبری است که دختران وقتی دفتر می آیند باید آرایش کنند، در غیر آن از معاش ماهانه شان کاسته می شوند. حیران و مبهوت ماندم و جز افسوس...!

در این اواخر چرا در کشورهای اسلامی حامیان هشت مارچ به دنبال راه اندازی این روز هستند؟

درست است که زنان افغانستان قربانیان اصلی روزگار سیاه چهار دهه اخیر و مشکلات امروز جامعه هستند؛ دقیقا روزگاری که از سوی همین حامیان هشت مارچ بر کشور تحمیل گردیده است، اما دلسوزی های شما سودی به حال زن مسلمان ندارد، جز دوری وی از حقوق و حتی انسانیت و اسلامیت‌اش.

باید گفت چهار دهه با جنگ سخت موفق نشدند تا اینکه این بار با راه اندازی جنگ نرم و پلان تسخیر افکار زنان وارد شدند. گاه از خشونت سخن می زنند، گاه حق زنان دورترین گوشه افغانستان را طلبکار می شوند و گاهی به دنبال حقوق زن از پدر و خانواده اش می شوند و در نهایت دخترک را با خانواده اش درگیر می کنند یا مبدل به دختر بیراهه، خانه گریز و در نهایت موش آزمایشگاهی شان می سازند. در حالی که برنامه های ناکام 19 سال اخیرشان نشان داده که هدف اینها دور کردن زنان از اصل و کمال است تا دیگر خود را فراموش کرده، از بام تا شام کارش با آینه، مدل شدن، جلوه‌گری سر این کوچه و آن کوچه و در نهایت خسران عمر و تباهی روزگار باشد.

اینها همیشه در تلاش عوام فریبی بودند، خواستند خود شان دایه ی بهتر از مادر جلوه دهند تا با این لباس گوسفند در تن گرگ به هدف شان برسند.

راستی وضع زنان در غرب با وصف بالا باید خیلی خوب نباشد، چرا به فکر زنان خود نیستند و راه چاره ای برای آنان روی دست نمی گیرند که داعیه حمایت و دلسوزی برای زنان کشورهای اسلامی مثل افغانستان سر می دهند؟ پاسخ این است که در ابتدا همانگونه که در بالا ذکر کردم "حقوق زن" همچو "حقوق بشر" سرپوشی بر جنایات اینها گردیده، تلاش دارند تا همه زنان عالم در لجنی که زنان خودشان تا گلو غرق شده اند، فروبروند تا فردا انگشت انتقاد به سوی آنان نشانه نرود. در کنار این اگر زنان عالم شبیه زنان غربی نباشند، روز به روز پیشرفت کرده، مانع ترویج پلان های شیطانی آنان و در نهایت نابودی ترویج کنندگان فحشا می شوند.

گذشته از این مسایل، تمام تجارت و سرمایه های حرام شان در گرو ترویج همین مسایل است، پس اگر در پی اشاعه مسایل حقوق زن نباشند، فردا دیگر تجارت "جنین انسان" و سایر مسایل شان خریدار نخواهد داشت و در نهایت خواب حکومت جهانی شان نابود می گردد؛ زیرا اگر زنان جامعه آگاه و بیدار باشند، هیچ قدرتی توان تسخیر آن ملک را نخواهد داشت؛ اما اگر هم و غم زنان یک جامعه رنگ موی و مدل لباس باشد، هیچگاه آن مملکت شهد آزادی را نخواهد چشید. بنابراین باید هشت مارچ را گرامی بدارند، تا بقای شان تضمین گردد و جامه عمل بر اهداف شوم شان بپوشانند.

امروز بدبختانه همانگونه که غرب در سایر بخش های مملکت ما دست اندازی دارد، کار روی قشر زنان نیز از استراتژی های محکم آن است. دقیقا دختران و زنان کشور را نشانه گرفته اند، با انداختن شبهه در فکر و نفرت از اصلیت در قلب. اولین گام آنان این است که دختر افغانستانی را از اصلیت‌، تاریخ‌، دین و همه ارزش‌هایش متنفر می سازند و وقتی موفقیت در این راستا کسب کردند، برای تحقق اهداف شان استفاده می کنند.

باید یادآرو شد که هشت مارچ از ابتدا روزی مبارک نبوده، روزی که زنان کارگر تنها برای حقوق مادی شان دست به تظاهرات زدند، مگر زن تنها از حقوق مادی باید برخوردار باشد؟ سایر حقوق شان چه می شود؟

باید بدانند دختران مسلمان افغانستانی هیچگاه فریب الگوها و توطئه های پر زرق و برق آنان را نخواهند خورد؛ زیرا امروز آگاه اند، خودشان را می شناسند، الگوهایی انتخاب کرده اند که مبدا خلقت بوده و در راستای اهداف آنان گام می گذارند.

رحیمه یزدانی

#هشت_مارچ
#روز_زن
#زنان_افغانستان

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement