کد خبر 220860
تاریخ انتشار: شنبه 16 حوت 139909:46

آیا حکومت ملی داریم؟

تاریخ معاصر افغانستان از نیمه قرن هجدهم تاکنون پر است از گرایشات قومی و قبیلوی و یکجانبه گرایی و بی عدالتی و تبعیض که علیه بسیاری از اقوام این سرزمین توسط حکومت ها اعمال شده است. ما در تاریخ چندین صدساله پسین افغانستان نه تنها دولت و حکومت ملی نداشته ایم؛ بلکه این حاکمیت ها به شدت متحجر و متعصب و قوم گرا و قبیله محور بوده اند که در واقع نوعی از قبیله سالاری جدیدتر و مدرن تر نسبت قرون وسطی و گذشته بوده است. روندی که تا زمان جهاد و مقاومت و بالاخره تا حاکمیت طالبان و تشکیل اداره جدید موقت و انتقالی جدا از مدت چند ساله و چند ماهه یکی دو نفر از شاه و رییس، همه حکومت ها تقریبا با گرایشات قومی یکسان بر افغانستان حکومت کرده اند.

با حاکمیت پنج ساله و توحش دوران طالبانی و مداخله سازمان ملل و کشورهای خارجی و تشکیل کنفرانس بن و در نهایت ایجاد اداره جدید، روزنه ای بود بر اینکه بعد از سال ها و دهه ها انتظار، یک حکومت همه شمول، مردمی و عدالت محور شکل بگیرد که تمام اقوام و گروه ها خود را در آن دخیل و شریک بدانند و به حقوق اساسی شان برسند؛ اما با وجود تدوین قانون اساسی، طرح ایجاد حکومت جمهوری و... اما با گذشت دو دهه، متأسفانه هنوز هم ما طی این دوره شاهد یک حکومت همه شمول و مشروع به تمام معنی که ممثل اراده مردم باشد و رفتاری یکسان در قبال شهروندان داشته باشد نبوده ایم.

هرچند اینجا نمی خواهم بحث مشروعیت و عدم مشروعیت نظام حاکم در دو دهه گذشته را به بررسی بگیرم و‌یا به آن بپردازم؛ چون همه می دانیم که در این مدت و طی چند دور انتخابات گذشته، دموکراسی و مردم سالاری قربانی شده و رأی و انتخاب مردم به سخره گرفته شده و افتضاحات انتخاباتی رقم زده شد که در تاریخ منطقه و جهان کم سابقه بود.

با این وجود با تمام اما و اگرها و عدم مشروعیت کامل که حاکمیت سال های پسین به معنی واقعی آن نداشته؛ اما در عین حال این حاکمیت های نیمه مشروع بشدت مانند شاهان و سردمداران سابق، بصورت دقیق و حساب شده به تبعیض و قوم گرایی و حذف اقوام و گروه های دیگر بشدت تمام اقدام و عمل نموده است. حالا دوران آقای کرزی را هم کنار بگذاریم. دوران ریاست اشرف غنی ما شاهد اوج تعصب و یکجانبه گرایی این حاکمیت در قالب های مختلف رفتاری که نشان از تبعیض حساب شده علیه اقوام دیگر است را بوضوح می بینیم.

از بحث مبارزه با فساد اداری گرفته که یک وزیر و رییس از اقوام دیگر با کوچک ترین بهانه و با دوسیه سازی و تعصب و تبعیض ماه ها زندانی شده و پشت درهای محاکم سرگردان گردیده و زجر روحی و روانی کشیده، در حالیکه در مقابل آن مفسدین میلیون ها دالری که گزارشات نهادهای بین المللی صراحت به فساد شان دارد در مقام و مناصب بلند تکیه داشته و دارد و از مصونیت کامل برخوردار بوده که نشان دهنده دوگانگی و تبعیض آشکار است.

در کلیت امر با وجود شعارهای ‌پوپولیستی و عوام فریبانه، در کل عملکرد این حکومت بشدت یکجانبه گرایانه، قوم سالارانه و قبیله گرایانه و تبعیض آمیز بوده است. از مسأله علیپور گرفته تا قیصاری و غوریانی و... که حکومت به صورت یکجانبه و تبعیض آمیز علیه آنان عمل نموده؛ در حالیکه در مقابل آن اختر لوچک و حکمتیار و انصاری و علی‌زایی و بسیاری دیگر که با صراحت تمام و کمال مواضع شان علیه حکومت با سلاح و تفنگ مشخص بوده و است‌؛ اما حکومت در مقابل شان خاموش بوده و کرنش نموده که یکجانبه گرایی و تبعیض آشکار را نشان میدهد.

در آخرین موارد از برخورد تبعیض آمیز و یکجانبه گرایی حکومت حادثه بهسود و تقابل با علیپور و مردم محلی بود که متأسفانه تعدادی از هموطنان ما شهید و زخمی شدند؛ اما دردآورتر اینکه این حرکت و رفتار همچنان ادامه داشته و به تازگی در اقدام ناشیانه علیه حبیب الله غوریانی، تعداد زیادی از هموطنان ما مجروح شده و منطقه ای مسکونی با اقدام نابخردانه ساعت ها به محل وحشت و میدان نبرد تبدیل گردیده و چندین ساعت مردم محله بزرگ جبرئیل هرات با وحشت و ترس سر کردند. در کنار اینکه خسارات و صدمات زیادی بر مردم وارد شد.

حالا اگر غوریانی و امثال ایشان دوسیه دارند و مجرم یا مظنون هستند راهش این نیست که دولت در محلی مسکونی با توپ و تفنگ و سلاح و ثقیل و خفیف آرامش یک محل بزرگ را برهم بزند و صدمات و خسارات گسترده ای بر مردم وارد کند؛ بلکه راه های مدنی زیادی برای پاسخگو کردن امثال شان وجود دارد؛ اما اینکه امثال غوریانی و قیصاری و علیپور در مقابل حاکمیت مقاومت می‌کنند و کرنش ندارند این است که رفتار و عملکرد حکومت ملی نبوده و نیست و یکسان عمل نکرده و قوانین را بصورت همه جانبه بر همه تطبیق نکرده و گزینشی عمل میکند.

بنابراین غوریانی حق دفاع را برای خود از این منظر می دهد که اعتراض انتقادی او با توپ و گلوله پاسخ داده می شود؛ اما هشدار و حرکت سلاح بدستان امثال علیزایی و انصاری و... که نظام را با سلاح و براندازی به چالش می‌کشند با بیانیه ختم می  شود.

این عملکرد در کلیت امر رفتار حکومت ملی نبوده و نیست و از مشارکت در بدنه حکومت گرفته تا برخورد دوگانه و چندگانه با اقوام و گروه ها که همه و همه سخن از تبعیض آشکار و بی عدالتی حکایت دارد و این چالش و سد بزرگی فراراه پیشرفت و توسعه و ملت سازی در افغانستان است که به نظر می رسد با این رفتارهای یکجانبه و تبعیض آمیز، ما راه طولانی تری را تا رسیدن به عدالت اجتماعی و سیاسی و تشکیل حکومت ملی که در آن حقوق اقوام و گروه تضمین شود و مشارکت ملی وجود داشته باشد در پیش داریم.

نویسنده: سید غلام‌رضا سادات

#حکومت_وحدت_ملی
#تبعیض_سیستماتیک
#قوم_گرایی
#اشرف‌_غنی

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement