کد خبر 220814
تاریخ انتشار: پنج شنبه 14 حوت 139914:40

سرور دانش: گروه طالبان هنوز هیچ گامی برای صلح بر نداشته است

معاون دوم رئیس‌حمهور غنی در مراسم سالگرد شهید عبدالعلی مزاری در رابطه با رویکرد طالبان در پروسه صلح اظهار داشت: آنچه مبرهن است، این است که این گروه بیست سال است که با مردم در جنگ است؛ با اینکه در این رابطه از طرف مردم و حکومت گام‌هایی برای حسن نیت برداشته شده است، اما طالبان هنوز از خود حسن نیتی نشان نداده‌اند.

خبرگزاری صدای افغان (آوا) ـ کابل: هم‌زمان با بیست وششمین سالگرد شهادت شهید وحدت ملی عبدالعلی مزاری سخنرانان، اوضاع جاری کشور به ویژه پروسه صلح افغانستان را به بحث و بررسی گرفتند.

محمد سرور دانش معاون دوم رییس غنی می‌گوید که یکی از ویژگی‌های اندیشه‌های سیاسی شهید مزاری این بود که در بدترین شرایط از صلح سخن می‌گفت و با آغوش باز از این پدیده مقدس استقبال می‌کرد و از طرف دیگر صدای عدالت را فریاد می‌کرد و این صدا در افغانستان جاودانه شد و تاریخ کشور این صدا را به حافظه خود خواهد سپرد که خواست مزاری عدالت‌طلبی بود و این تنها عدالت است که هم جنگ و هم صلح را مشروع می‌سازد.

به گفته دانش، جنگ زمانی مشروع است که براساس عدالت و در راستای ارزش‌های دینی واقع شود، در منطق شهید مزاری صلح واقعی آن صلحی است که در آن تبعیض نباشد و مشارکت همه اقوام را با خود داشته باشد.

دانش افزود: در شرایط کنونی سوال این است که آیا گرو طالبان صلح را می‌پذیرد یا نه؟ آنچه مبرهن است این است که این گروه بیست سال است که با مردم در جنگ است با اینکه از طرفی مردم و حکومت گام‌های برای حسن نیت برداشته است، اما طالبان هنوز از خود حسن نیتی نشان نداده است.

آقای دانش ادامه داد: امروز همه مردم افغانستان می‌دانند که مردم ملکی و مدافعان حقوق بشر و جامعه خبرنگاران به صورت هدف‌مندانه مورد حمله قرار می‌گیرند و هدف این گروه‌ها فاصله ایجاد کردن میان مرم و حکومت است و تمام مردم نیز به هدف آنها پی برده‌اند.

دانش تاکید کرد که باید نظام سیاسی موجود حفظ شود؛ زیرا دستاوردهای مردم افغانستان است و در این نظام سه نوع ساختار است، نظم تفکیک قوا، نظم مبتنی بر قانون اساسی و سوم نظم امنیتی و اگر هریک از این سه عنصر آسیب ببیند، برای آینده افغانستان خطرناک است.

دانش تصریح کرد: مردم باید به صلح دست پیدا کنند و نباید صلح قربانی نظام و نظام قربانی صلح شود؛ زیرا بعد از چهل سال جنگ باید در کشور صلح حاکم شود، افزون بر آن هیچ طرحی نباید در غیاب مردم و دولت افغانستان عملی شود و در عین حال نظام کنونی حفظ شود.

وی در ادامه از حکومت موقت نیز یاد کرد و گفت: حکومت موقت به معنای فروپاشی نظام است؛ تعیین سرنوست سیاسی مردم جز از طریق انتخبات تعیین شدنی نیست و هیچ کس نظام تحمیلی را نخواهد پذیرفت.

به گفته معاون دوم ریاست‌جمهوری، صلح یک پروسه دو جانبه است که در یک طرف مردم و دولت قرار دارند و منظم عمل می‌کنند و گروه طالبان که جانب دیگر قضیه است که متاسفانه از همه جوانب خواستار بیعت است و تا هنوز خواست خود را تغییر نداده است و این کار مخالف اصل صلح خواهی است.

دانش علاوه کرد: کسی نمی‌خواهد که افغانستان دوباره به مرکز امنی برای تروریست‌ها تبدیل شود؛ اما در عمل متاسفانه افغانستان قربانی موقعیت ژئوپولوتیک خود شده است و کشورهای منطقه و جهان همواره در شرایط محتلف منافع خود را در نظر گرفته‌اند نه منافع مردم را.

محمد محقق نیز ادامه داد و گفت: بحث امروز دولت و سیاسیون با طالبان، بحث هم‌پذیری است و به هر قیمتی که شده باید صلح کنیم؛ اما این بدان معنا نیست که تسلیم شویم، بلکه باید صلحی تامین شود که ارزش‌های جهاد و همچنین ارزش‌های مثبت بیست سال گذشته حفظ شود؛ زیرا برای نظام‌سازی ملیاردها دالر مصرف شده و اگر همه چیز را برهم بزنیم و تسلیم شویم، کار عاقلانه‌ای نخواهد بود.

به گفته محقق؛ اگر طالبان تنها از مردم بیعت بخواهد، معنایش این است که همه چیز و تمام دستاوردها و ارزش‌ها را نادیده گرفته است.

او تصریح کرد: تاکنون چیزی که از طرف طالب به مردم افغانستان رسیده است، جنگ است و آن توافق‌هایی که با رفقای خود در پشت پرده کرده بود، همه دروغ بر آمد.

محقق خاطرنشان کرد: طالبان گفته‌اند که باید با ما بیعت کنید اما مرم شیعه به این عقیده هستند که ما در صدر اسلام با علی بیعت کرده و دیگر با کسی بیعت نمی‌کنیم و نیز این گروه خواسته است که با آنها معیت کنیم تا بتوانند هم حکومت را شکست دهند. این گروه با این خواسته‌ها فقط راه صلح را سد می‌کند.

فضل هادی مسلمیار رییس مشرانو جرگه دیگر سخنران این محفل، گفت: پیام من به سیایون کشور این است که اتحاد و اتفاق را تقویت کنند تا یک نظام با ثبات در کشور حاکم شود، هرچند که مشکلاتی وجود دارد اما باید در این راه تلاش کرد.

او با اشاره به سیاست‌های برخی از کشورهای همسایه در قبال افغانستان گفت: دشمنان اگر بر باد رفتن افغانستان و نابودی نظام را می‌خواهد، خوابی بیش نیست، چون مردم افغانستان می‌خواهند که هم صلح تامین شود و هم نظام کنونی حفظ شود.

به عقیده او، بحث صلح ادامه دارد، اما اراده می‌خواهد که دو طرف گام‌های اساسی بر دارند و مخلصانه قدم بردارند؛ نمی‌شود که یک گروه چیزی را بخواهد و مردم افغانستان در برابر آن تسلیم شوند.

مارشال دوستم نیز طی ارسال پیامی تاکید کرد: در حال حاضر چیزی که برای مردم ضروری است، صلح است؛ صلحی که برای نسل امروز بشارت زندگی با عزت را می‌دهد.

از نظر دوستم، عدالت و صلح می‌تواند کشتی شکست خورده مردم افغانستان را به ساحل نجات برساند؛ اما قربانی یک جانبه از توان مردم خارج است و باید در سایه آتش‌بس صلح تامین شود و مخالفین مسلح بدانند که از راه جنگ هرگز بجایی نمی‌رسند، از این جهت باید گفت که در صورت عدم تمکین گروه طالبان به آتش‌بس، فشار جنگ باید بالای آنها بیشتر شود.

یونس قانونی نیز در ادامه از جنگ و صلح سخن گفت و تاکید کرد ما به سوی رفتن به صلح قرار داریم و باید صلح پایدار و عادلانه در کشور تامین شود.

قانونی می‌افزاید اگر در سایه گفت‌وگوها فصل جدید در افغانستان گشوده شود، باید برای عدالت اجتماعی تلاش کرد و از این اصل در هیچ شرایطی نباید عدول کرد.

قانونی با شاره به شتاب‌زدگی جامعه جهانی و برخی از کشورهای منطقه برای صلح، گفت: صلح خواستن بدون تامل نه تنها ما را به صلح نمی‌رساند بلکه به یک جنگ نیابتی دیگر مبتلا خواهد کرد. صلح غیر روشن و اینکه تنها به عنوان یک نیاز مطرح شود، بجایی نخواهد رسید.

قانونی تاکید کرد: سه شاخص برای صلح وجود دارد، اول صلح تعریف شده به این معنا که مردم افغانستان بدانند این پدیده چیست و پایانش چیست؟ دوم صلح عادلانه به این معنا که با توجه به بافت‌های افغانستان به لحاظ سیاسی، قومی، نژادی و... همه مردم خودرا در آیینه آن بیبند و یقناً صلح به عنوان بیعت صلح نیست بلکه آغاز کردن به یک جنگ جدید است. سوم صلح دایمی و پایدار باشد، زیرا صلح موقت ما را به جایی نرسانده و نمی‌رساند؛ بلکه انگیزه بازگشت به جنگ باید کاملاً گرفته شود و شیوه نظامی به حالت سیاسی تبدیل شود تا گروه طالبان نیز تمام اندیشه‌های خود را در تمام عرصه‌ها بیان کند، اما بجای تفنگ از شیوه‌های مدنی استفاده کند.

از نظر او، پروسه صلح افغانستان در این شب و روزها سرعت بیشتری پیدا کرده و به نظر می‌رسد جامعه جهانی پروسه صلح را به طرفی می‌کشد اما برای نتیجه بخشی و اینکه سرعت باز هم بیشتر شود. اجماع ملی، بین‌المللی و منطقه‌ای ضامن یک صلح واقعی خواهد بود و بدون تضمین جهانی موفقیت این پروسه میسر نخواهد بود.

قانونی تاکید می‌کند که شکل مذاکره اینگونه که است باید تغییر کند و ضلع سوم در نظر گرفته شود که مردم افغانستان اعم از زنان و مردان و جوانان هستند؛ هر مکانیزم برای صلح اگر رنگ قومی و مذهبی داشت، پروسه موفق نخواهد بود.

ذبیح الله مجددی نیز از تمام سیاسیون خواست که با هم متفق شوند؛ زیرا به باور او، توان یک ملت در اتفاق است و مردم افغانستان با همین وحدت امپراتوری‌های بزرگ را به زانو در آورده‌اند و نیز از همین راه می‌توانیم سرنوشت خود را تعیین کنیم.

او تاکید کرد که برای پیشرفت پروسه صلح یک گروه سوم باید ایجاد شود تا طرفین را متقاعد کند و در مورد اختلافات نیز میانجی‌گری کند.

مجددی تصریح می‌کند که مردم افغانستان به هیچ عنوان نظام امارتی را قبول ندارند و طالبان جمهوریت را؛ پس در این میان باید براساس قانون اساسی کشور پیش رفت اما هر جایی که نیاز به تعدیل داشت، تعدیل شود.

احمد ولی مسعود نیز می‌گوید که پروسه صلح افغانستان یک ساله شد؛ اما هنوز در بن‌بست هستیم؛ در این مدت قربانی دادیم، انرژی مصرف شد و بجایی هم نرسیدیم؛ زیرا نقشه راه از اول غلط بود.

از نظر مسعود؛ یگانه راه حل، ایثار رهبران سیاسی برای صلح است به این معنا که افراد و اشخاص باید از منافع فردی خود بگذرند.

او تاکید می‌کند که چهارچوب نظام باید حفظ شود، آتش‌بس نیز ضروری است اما در قدم اول باید ایثار صورت بگیرد؛ یعنی از تمام اقوام شخصیت‌هایی در داخل نظام آورده شود که پایه مردمی دارند؛ بعد هم نظام کنونی حفظ می‌شود در عین حال آتش‌بس صورت بگیرد؛ آنگاه به صلح بپردازیم و یک مکانیزم فراگیر را با حضور مردم در تامین صلح بوجود بیاوریم.

#سالگرد_شهید_مزاری

#سرور_دانش

#صلح_افغانستان

#گفتگوهای_صلح

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement