کد خبر 220427
تاریخ انتشار: پنج شنبه 7 حوت 139908:00

از واشنگتن به دوحه: صلح اجتناب‌ناپذیر است

صرف نظر از اینکه دولت جو بایدن در آینده نزدیک چه تصمیمی در قبال توافقنامه دوحه که در زمان سلطه ترامپ با طالبان امضا شد، می گیرد، این واقعیت را نمی توان انکار کرد که طالبان در پشت پرده، این پیام صریح و اطمینان بخش را از واشنگتن دریافت کرده اند که روند صلح در همین چارچوب کنونی، ادامه یابد و امریکا همچنان از آن بر بنیاد توافقنامه دوحه حمایت خواهد کرد.

جان پساکی؛ سخنگوی وزارت امور خارجه امریکا گفته که جو بایدن با حاکمیت طالبان بر افغانستان موافق نیست.

همزمان، وزارت دفاع امریکا اعلام کرده که با رایزنی‌های پیوسته با دولت افغانستان، توافق‌نامه امریکا – طالبان را به دقت مورد ارزیابی قرار می‌دهد.

جان کربی؛ سخنگوی وزارت دفاع امریکا گفته که کشورش از وضعیت وخیم افغانستان باخبر است و می‌خواهد با بررسی دقیق شرایط، بهترین تصمیم را بگیرد.

به گفته او، امریکا در جستجوی راه حلی است که براساس آن افغانستان به صلح برسد و منافع امریکا و متحدانش نیز حفظ شود.

این در حالی است که گفتگوهای صلح میان دولت و طالبان در دوحه بار دیگر از سر گرفته شده‌است.

همزمان یک متن منسوب به طالبان نشان می‌دهد که کمیسیون نظامی آن گروه از ملیشه‌های مسلح وابسته به طالبان خواسته تا به جنگجویان خارجی، پناه ندهند. در این متن به جنگجویان طالبان اخطار داده‌شده که در صورت پناه دادن به خارجی‌ها، عوامل این اقدام، مجازات خواهند شد.

همه این تحولات از نظر کارشناسان، بازتاب دهنده این واقعیت است که از واشنگتن، پیام های واضحی برای اعضای هیات های دولت و طالبان در دوحه ارسال شده است. آغاز جدی مذاکرات صلح، یکی از واضح ترین نشانه ها در این زمینه است.

افزون بر این، صدور دستور قطع ارتباط، همکاری و حمایت جنگجویان طالبان با تروریست های القاعده و... نیز نشانگر آن است که گروه طالبان این بار مصمم است تا اثبات کند که نسبت به تعهدات خود در توافقنامه دوحه، کاملا پایبند است و حفظ آن را اولویت اصلی خود می داند.

این کاملا قابل انتظار است؛ زیرا طالبان در هیچ شرایطی به آنچه در توافق دوحه رسیده اند، دست نخواهند یافت. آن گروه در توافق یادشده به امتیازهایی رسیده اند که تصور نمی شود از طریق جنگ، خشونت و کشتار قادر به تحقق آن باشند.

به همین دلیل، طالبان تلاش می کنند مهم ترین شرط واشنگتن در توافقنامه یادشده یعنی قطع ارتباط با القاعده را دست کم روی کاغذ عملی کنند؛ هرچند که هنوز صحت و سقم دستور صادره به درستی مشخص نیست و حتی اگر چنین نامه ای رسما از جانب طالبان تایید هم شود، بازهم اطمینانی وجود ندارد که در عرصه عمل، ده ها سال ارتباط، همکاری و جنگ مشترک میان آن گروه و القاعده، یکشبه پایان پیدا کند.

انتظار می رود دولت جدید امریکا یک رژيم راستی آزمایی سختگیرانه را برای احراز این واقعیت که طالبان به راستی و به گونه عملی به ارتباط خود با القاعده پایان داده اند یا نه، به اجرا بگذارد.

گروهی از صاحب نظران اما معتقد اند که در زمینه قطع ارتباط با القاعده برای دولت امریکا اقدامات نمادین طالبان کافی است و واشنگتن در این باره به اندازه ای قاطعیت نشان نخواهد داد که کل توافق دوحه با خطر فروپاشی رو به رو شود؛ زیرا امریکا می داند که القاعده یک حربه از کار افتاده، سازمانی متلاشی و یک نسخه منسوخ شده است که با توجه به ظهور ورژن های مخوف تر گروه های تروریستی و تکفیری مانند داعش، القاعده کارکرد و اثرگذاری خود برای تحقق اهداف جهانی نظام سلطه و استعمار نو را از دست داده است؛ اما از نظر سیاسی به دلیل آنکه امریکا به بهانه نابودی القاعده به افغانستان، لشکرکشی نظامی و آن را اشغال کرد، برای سران واشنگتن مهم است که طالبان این امر را با اقدامات نمایشی تایید کنند تا دولت امریکا برای پرسش های منتقدان و افکار عمومی آن کشور درباره محو خطر القاعده در نتیجه ۲۰ سال جنگ با هزینه ها و تلفات انسانی سنگین، پاسخ قناعت بخشی داشته باشد.

با اینهمه، صرف نظر از اینکه دولت جو بایدن در آینده نزدیک چه تصمیمی در قبال توافقنامه  دوحه که در زمان سلطه ترامپ با طالبان امضا شد، می گیرد، این واقعیت را نمی توان انکار کرد که طالبان در پشت پرده، این پیام صریح و اطمینان بخش را از واشنگتن دریافت کرده اند که روند صلح در همین چارچوب کنونی، ادامه یابد و امریکا همچنان از آن بر بنیاد توافقنامه دوحه حمایت خواهد کرد.

اگر چنین پیامی ارسال نمی شد، بی تردید طالبان حاضر به ادامه گفتگوهای صلح با دولت و صدور دستور قطع ارتباط با القاعده نبودند و همچنان منتظر اعلام تصمیم واشنگتن می ماندند.

در این میان، بحث خروج نیروهای خارجی از افغانستان تا اول ماه می که طالبان آن را خط سرخ خود اعلام کرده اند، همچنان در هاله ای از ابهام است. به نظر می رسد که امریکا و ناتو در صدد حفظ سیطره طولانی خود بر افغانستان با نگه داشتن حد اقل نیروی نظامی هستند؛ اما اینکه در نهایت طالبان در برابر این هدف، چگونه مقابله یا معامله خواهند کرد، موضوعی است که برای پاسخ به آن باید منتظر تحولات آینده ماند.

‌خبرگزاری صدای افغان(آوا) - نگاه روز

#روند_صلح
#امریکا_طالبان
#امریکا_افغانستان
#توافقنامه_دوحه

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement