کد خبر ۲۱۹۳۴۵
تاریخ انتشار: پنج شنبه ۱۶ دَلو ۱۳۹۹ ۲۲:۵۹

از چاله به چاه؛ ادامه اشغال برای مبارزه با افراط

اشغال خارجی به تروریست های سراسر جهان، انگیزه و انرژی مضاعف می بخشد تا تمام توان شان را بر «جهاد» در افغانستان متمرکز کنند و آتش جنگ های مرگبار را چندین برابر آنچه اکنون هست، شعله‌ورتر سازند؛ زیرا اشغال، افراط را توجیه می کند، درست همانطور که افراط، بهانه و محملی برای ادامه اشغال قرار می گیرد.

یک گزارش تحقیقی برای کنگره امریکا خواستار مشروط‌کردن خروج نیروهای امریکایی از افغانستان به نتایج روند صلح دوحه شده و هشدار داده‌است ‌که ترک افغانستان از سوی این نیروها خطر سقوط دولت و جنگ داخلی را در پی دارد.

در این گزارش آمده‌است که رعایت ضرب‌الاجل تعیین‌شده در توافق‌نامه دوحه درباره خروج نیروهای امریکایی، بدون آن‌که ابتدا خشونت‌ها کاهش پیدا کرده و گفتگوهای صلح میان دولت افغانستان و گروه طالبان پیشرفت کرده‌باشد، می‌تواند به فروپاشی دولت و از سرگیری جنگ داخلی منجر شود.

این گزارش تاکید کرده‌است که خارج‌کردن تمام نیروهای امریکایی از افغانستان در شرایط کنونی باعث بی‌ثباتی در منطقه و احیای تهدیدهای القاعده خواهد شد.

این گزارش می‌گوید که امریکا باید سیاست خود را اصلاح کند تا از این موضوع اطمینان حاصل شود که گفتگوهای صلح در دوحه قطر میان طالبان و هیاتی که شامل مقام‌های دولت افغانستان است به یک راه حل با دوام برای چند دهه جنگ منجر شود.

انتشار این گزارش، تلاشی تازه از سوی گروه های فشار برای تأثیرگذاری بر راهبرد جدید دولت جو بایدن در قبال مساله افغانستان است؛ تلاشی که مبنای آن را لزوم استمرار حضور سلطه گرانه قدرت های خارجی به رهبری امریکا در افغانستان تشکیل می دهد تا به اصطلاح «با تروریزم مبارزه کنند»‌و از تبدیل شدن افغانستان به پناهگاه امن تروریست های بین المللی جلوگیری به عمل آورند.

این گزارش هشدار می دهد که اگر امریکا تا پایان ماه می، افغانستان را ترک کند، دولت کابل سقوط می کند و هرج و مرج ناشی از خلأ قدرت، منجر به بروز جنگ داخلی خواهد شد.

چرا این ارزیابی بدبینانه، اکنون و پس از ۲۰ سال از اشغال نظامی افغانستان توسط امریکا و هم پیمانانش ارائه می شود؟ حتما باید چیزی در این میان وجود داشته باشد که ناشی از عملکرد پرسش برانگیز قوای خارجی در ناتوانی از مهار تروریزم و تبدیل افغانستان به کشوری امن و با ثبات و دارای یک دولت مرکزی قوی و ریشه دار بوده است.

با این حساب، سخن این نیست که این گزارش، عمیقا اغراق آمیز است و اگر نیروهای خارجی بروند، افغانستان به امنیت و صلح و ثبات خواهد رسید و تروریست ها به خانه های شان بازخواهند گشت، سخن این است که چرا امریکا و هم پیمانانش زمانی که ۱۲۰ هزار نیروی نظامی از ۴۴ کشور جهان در افغانستان حضور داشتند، نخواستند یا نتوانستند کشور را به مسیری هدایت کنند که امروز پس از ۲۰ سال که می خواهند کشور را ترک کنند، نگران پیامدهای فاجعه بار این رویداد نباشند؟

بدیهی است که «مبارزه با تروریزم» یک دروغ بزرگ بوده است؛ زیرا امروزه این تروریست ها هستند که برای پر کردن جای امریکایی ها و متحدان شان، لحظه شماری می کنند و عملا ابتکار عمل در حوزه امنیت افغانستان را در اختیار خود دارند؛ تروریست هایی که به آنها مبارزه نشد.

از سوی دیگٰر، هیچ نیازی به هشدار درباره وقوع جنگ داخلی نیست، همین اکنون هم افغانستان بدترین روزهای حیات امنیتی خود را تجربه می کند؛ زیرا با وجود نیروهای به اصطلاح «ضد تروریزم» به رهبری امریکا، تروریست ها حتی در خیابان های پایتخت، آزادانه جولان می دهند، بمب می گذارند و آدم می کشند.

مسایل و ابهامات زیادی درباره سیاست ها و راهبردهای پررمز و راز خارجی ها به ویژه امریکایی ها در قبال افغانستان وجود دارد که پاسخ به آنها بدون شک، به بسیاری از سؤال های موجود در زمینه جنگ ۲۰ سال اخیر در کشور هم جواب خواهد داد؛ اما در این میان، یک نکته بدیهی وجود دارد که قابل انکار نیست و آن اینکه ادامه اشغال خارجی، نه تنها بحران را مهار نمی کند، به ناامنی ها و کشتار و جنگ و ترور، پایان نمی دهد و افغانستان را به سرمنزل ثبات و آٰرامش نمی رساند؛ بلکه وضعیت را چندین بار بدتر خواهد کرد.

اشغال خارجی به تروریست های سراسر جهان، انگیزه و انرژی مضاعف می بخشد تا تمام توان شان را بر «جهاد» در افغانستان متمرکز کنند و آتش جنگ های مرگبار را چندین برابر آنچه اکنون هست، شعله‌ورتر سازند؛ زیرا اشغال، افراط را توجیه می کند، درست همانطور که افراط، بهانه و محملی برای ادامه اشغال قرار می گیرد.

بر این اساس، تمدید مأموریت نیروهای امریکایی و خارجی در افغانستان، به معنای بیرون آمدن از چاله و افتادن به چاه است؛ اما این نکته را نیز نباید از یاد برد که خروج غیر مسئولانه آنها بدون آنکه به تعهدات خود در تقویت نیروهای امنیتی، مبارزه واقعی با تروریزم و استحکام پشتوانه های قوی دولت مرکزی عمل کرده باشند نیز فاجعه بار خواهد بود. به همین دلیل، توصیه کارشناسان امنیتی، تلاش دولت افغانستان برای پاسخگو کردن قدرت های خارجی در قبال تعهدات و توافقنامه های خود با افغانستان در زمینه امنیت و ثبات و مبارزه با تروریزم و حمایت های پایدار از دولت مرکزی است.

#تروریزم
#اشغال
#خروج_نیروهای_خارجی

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement