کد خبر 216433
تاریخ انتشار: پنج شنبه 27 قَوس 139912:47

اقتصاد افغانستان بیمار است و کمک‌های جهانی همیشگی نخواهد بود

غلام محمد ییلاقی وزیر پشین اقتصاد افغانستان می‌گوید، هر کشوری در تولیدات خود یک سری خصوصیات دارد و افغانستان نیز در بخش زراعت، ظرفیت‌های خوبی دارد؛ کافیست که سیاست‌گذاری‌ها اصلاح شود و این را نیز باید بدانیم که اقتصاد افغانستان بیمار است و کمک‌های جهانی همیشگی نخواهد بود.

خبرگزاری صدای افغان (آوا) ـ کابل: غلام محمد ییلاقی وزیر پشین اقتصاد افغانستان در مصاحبه با آوا می‌گوید: با اینکه اقتصاد شاهرگ حیاتی یک کشور است، اما به دلیل نبود یک دیدگاه علمی و تخنیکی و همچنین برخورد پروژه ‌محور و مقطعی در راستای انکشاف اقتصادی کشور، تاکنون اقدامات کافی صورت نگرفته است.

به باور او، یکی از دلایلی که اقتصاد افغانستان رشد نمی‌کند این است که سیاست اقتصادی واضح به خصوص در روابط تجارتی و ترانزیتی با کشورهای همسایه وجود ندارد، اگرچه در این اواخر یک شورای اقتصادی را ساختند، اما کارکرد عملی و چشم‌گیری نداشته است.

وی، افزود که کشور در حال حاضر از نگاه اقتصادی در وضعیت خوبی قرار ندارد؛ اگرچه وزارت اقتصاد از رشد 2 درصدی خبر می‌دهد، اما واقعیت این است که افغانستان رشد منفی اقتصادی دارد.

او، همچنین اظهار داشت که با وجود سرازیر شدن پول‌های هنگفت طی 19 سال اخیر، متاسفانه هیچ زیربنای اقتصادی تاکنون به بهره‌برداری سپرده نشده است و اشتغال‌زایی صورت نگرفت و به گفته رییس‌جمهور اکنون 90 درصد مردم زیر خط فقر قرار دارند و در محاسبه دقیق‌تر امروز حداقل 50 تا 60 درصد مردم فقیر هستند.

از دید او، باعث تعجب است که رییس‌جمهور با تمام این کسربلانس‌ها در اقتصاد کشور و فقر فزآینده و کمبود انرژی که هنوز نمی‌تواند برای پایتخت برق کافی تهیه کند، ادعا می‌کند که به کشورهای همسایه برق صادر می‌کند.

به باور ییلاقی دولت اگر می‌خواهد تغییری در وضعیت زندگی مردم در کوتاه مدت و و دراز مدت ایجاد کند، باید روی پروژه‌های انکشافی تمرکز کند و سیاست واحد مطابق ویژگی‌ها و خصوصیات و داشته‌های هر ولایت و خواست مردم باشد روی دست بگیرد.

او، همچنین بیان داشت که هر کشوری در تولیدات خود یک سری  خصوصیات دارد و افغانستان نیز در بخش زراعت ظرفیت‌های خوبی دارد و همچنین در صنعت زمینه‌های خوبی وجود دارد، کافیست که سیاست‌گذاری‌ها اصلاح شود، به این معنی که ظرفیت‌های داخلی افغانستان هر کدام در حصه خود مورد توجه قرارگیرد و به خصوص بخش اقتصادی منهای تمام سیاست‌ها و زد و بندهای سیاسی مورد توجه قرار گیرد.

به گفته او، امروز افغانستان در بخش صنایع به جز گاز مایع صفر است و این عقب‌ماندگی در دنیای امروز هرگز پذیرفتنی نیست، تا چه وقت تولیدات کشورهای همسایه فقط در داخل افغانستان به فروش برسد و ما از خود هیچ چیزی نداشته باشیم.

او، هرچند ناامنی‌ها را یکی از موانع رشد اقتصادی در کشور می‌داند، اما کسربلانس اقتصادی به این پیمانه را نمی‌پذیرد و تاکید می‌کند که هیچگاه انکشاف تجارت، مانع صنعت نمی‌شود و این اشتباه است؛ زیرا اگر در این مورد از ظرفیت‌ها درست استفاده شود نه تنها مانع یگدیگر نیستند بلکه مکمل همدیگر خواهند بود؛ همزمان ما می‌توانیم هم صنعت داشته باشیم و هم تجارت و در عین زمان فرآورده‌های زراعتی را وارد بازار کنیم.

او، از وابستگی اقتصادی افغانستان ابراز نگرانی کرده و می‌گوید که کمک‌های جهانی برای همیشه ادامه ندارد کما اینکه در کنفرانس ژنیو از 13 میلیارد دالر، ده میلیارد آن مشروط شده است و این یک هشدار به دولت افغانستان است که اگر درمبارزه با فساد اداری اقدام جدی نشود و کشور به طرف خودبسندگی گام بر ندارد، این کمک‌ها پرداخت نخواهد شد، پس با این وجود بهتر این خواهد بود که حکومت روی ظرفیت‌های داخلی توجه بیشتری کند تا چشم‌داشت به کمک‌های خارجی که هر لحظه ممکن است قطع شود.

ییلاقی، می‌افزاید که امروز شرایط بگونه‌ای شده است که افغانستان به یک مرکز بزرگ تجارتی تبدیل شده است و اگر پلان‌های درست وجود داشته باشد، ما هم می‌توانیم با ایجاد رابطه قوی با کشورهای منطقه بویژه احیای راه ابریشم، اقتصاد را از طریق تجارت و صنعت انکشاف بدهیم و هم فرآورده‌های زراعتی را به صورت معیاری وارد بازار کنیم.

او، تاکید کرد که اقتصاد تجارتی، صنعتی و زراعتی بدون ایجاد شرکت‌ها پیش نمی‌رود، اما شرکت‌هایی که در افغانستان فعالیت دارند به صورت مسلکی و علمی کار نمی‌کنند، موارد زیادی وجود داشته است که بعد از قراردادها کار پروژه‌ها بی‌کفیت از آب در آمده است؛ بنابراین باز هم تمام نواقص بر می‌گردد به سیاست‌های نادرست اقتصادی در کشور.

به عقیده او، شرکت‌هایی که در افغانستان فعالیت‌های اقتصادی دارند تنها قرارداد می‌بندند، اما نتیجه کارشان ملموس نیست و حتی گاهی وضعیت امنیتی و نبود انرژی را به خصوص در بخش صنعت بهانه می‌گیرند، دلیل عمده این است که دولت رهنمودهای روشنی را در اختیار شرکت‌ها قرار نمی‌دهد تا بر اساس آن فعالیت کنند؛ از این جهت هرکس و هر شرکت در این تلاش است که چگونه منفعت بدون زحمت و کم مصرف را از اقتصاد بیمار افغانستان بدست بیاورد.

#اقتصاد_افغانستان

#تجارت

#صنعت

#ترانزیت

#سیاست_های_اقتصادی_افغانستان

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement