کد خبر ۲۰۶۴۷۴
تاریخ انتشار: شنبه ۲۲ قَوس ۱۳۹۹ ۱۴:۲۵

شیعه‌هراسی؛ تهدید داعش یا تبلیغ صالح؟

در این شکی نیست که داعش یک دشمن اهریمنی است؛ دشمنی که بر هیچکس رحم نمی کند، از خون مردم، تغذیه می کند، از مرگ، قدرت می گیرد و دایره سلطه خود را بر میزان وحشتی که تبلیغ می کند یا خشونتی که برپا می دارد، بنا کرده است. در این هم تردیدی نیست که شیعیان در سراسر جهان از جمله افغانستان، یکی از اهداف اصلی خصومت و خشونت این نیروی جهنمی برساخته دست استعمار نو است

امرالله صالح؛ معاون اول ریاست جمهوری می‌گوید که گروه داعش هشدار داده که اگر زندانیان این گروه اعدام شوند، کابل را به «مسلخ شیعه» تبدیل خواهد کرد.

صالح در یادداشتی در صفحه فیسبوک خود نوشته است که «طالبان داعشی در یک پیام کتبی به ما هشدار داده اند که اگر کسی از زندانیان‌شان اعدام شد کابل را به مسلخ شیعه تبدیل خواهند کرد و در عین زمان گفته اند که افراد اختطاف‌شده را سرخواهند برید».

صالح گفته که «هیچ تهدیدی مانع این‌که ما چهره این آدم‌کشان را همه‌روزه به ملت خود معرفی کنیم نخواهد شد».

او از نهادهای قضایی خواسته که «خونخوارها» را محاکمه علنی کنند.

صالح گفته که «پنهان‌کاری» نتیجه مطلوب نمی‌دهد.

این موضع‌گیری با واکنش های گسترده رو به رو شده است. محمد محقق؛ رهبر جهادی، مسئولان را به موضع‌گیری مسئولانه فراخوانده و شاه حسین مرتضوی هم تصریح کرده است که شیعه‌هراسی ممنوع.

در این شکی نیست که داعش یک دشمن اهریمنی است؛ دشمنی که بر هیچکس رحم نمی کند، از خون مردم، تغذیه می کند، از مرگ، قدرت می گیرد و دایره سلطه خود را بر میزان وحشتی که تبلیغ می کند یا خشونتی که برپا می دارد، بنا کرده است. در این هم تردیدی نیست که شیعیان در سراسر جهان از جمله افغانستان، یکی از اهداف اصلی خصومت و خشونت این نیروی جهنمی برساخته دست استعمار نو است.

با این حال، داعش تنها دشمن شیعیان نیست، دشمن کل بشریت است. در میان قربانیان این گروه در سراسر جهان تنها اقلیتی بسیار اندک را شیعیان تشکیل می دهند. سنی ها شاید بزرگترین طیف مذهبی باشند که قربانی خشونت های فجیع داعش شده اند؛ در عراق، سوریه، افغانستان و حتی کشورهای افریقایی. افزون بر آنها ایزدی ها، مسیحیان و سایر اقلیت های قومی و مذهبی نیز از دشنه های دژخیمانه این دشمن خونریز در امان نمانده اند.

در افغانستان نیز آنچه اسما داعش خوانده می شود و در واقع، یک نسخه غیر واقعی است که برای توجیه اعمال تروریستی نیروها، جریان ها، اقوام و حتی کشورهای خارجی ایجاد شده، تنها شیعیان را نمی کشد، بلکه نیروهای امنیتی را هدف قرار می دهد، خبرنگاران، فعالان رسانه ای، کارمندان دولتی و غیر نظامیان بی دفاع اقوام و مداهب دیگر را هم به قتل می رساند.

از سوی دیگر، بخشی از هراس و وحشتی که پیرامون داعش در افغانستان ایجاد شده، نتیجه بی عملی و کنش پذیری غیر قابل توجیه دولت در برابر این گروه اهریمنی است؛ همان چیزی که امرالله صالح از آن به عنوان «پنهانکاری» یاد می کند و خواستار معرفی و مجازات علنی عوامل منسوب به این گروه است.

اینکه بر بنیاد روایت امرالله صالح، داعش به خود جرأت می دهد و به دولت پیام می فرستد که اگر زندانیانش اعدام شوند، کابل را به «مسلخ شیعه» تبدیل می کند، یکی دیگر از پیامدهای انفعال و بی عملی پرسش برانگیز دولت در قبال این نیروی شیطانی و خونریز است.

با این حال، پیام داعش نباید محملی برای دامن زدن به «شیعه هراسی» در افغانستان شود. شیعیان یک تافته و جدا بافته در جامعه افغانستان نیستند. آنها اگر بیش از دیگران برای این مرز و بوم، قربانی نداده باشند، کمتر نداده اند.

اگر داعش، طالبان یا هر نیروی دیگری، شیعیان را هدف قرار می دهند، مراکز رسانه ای، فرهنگی و آموزشی، مساجد و تکایا و زیارتگاه های آنان را منفجر می‌کنند، تنها به دلیل نفرت و انزجار آن گروه از مذهب شیعه نیست، این بخشی از قربانی هایی است که شیعیان برای وطن شان می پردازند. از سوی دیگر، گروهی که شیعه و سنی را یکجا هدف قرار می دهد، چرا باید تنها یک نیروی ضد شیعه، معرفی شود تا به این ترتیب، هم به شیعه هراسی دامن زده شود و هم مسئولیت سایر اقوام و مذاهب برای مبارزه مشترک با این گروه تکفیری و استعماری، رفع و سلب شود و چه بسا آنها ترغیب شوند که برای جنگیدن با شیعه به داعش ملحق شوند؟

نکته دیگر اینکه آنچه به گفته امرالله صالح، از سوی داعش به عنوان یک تهدید مطرح شده، ممکن است، تنها انگیزه تبلیغاتی و جنگ روانی داشته باشد و در عمل، آن گروه و کارفرمایان و حامیان تروریست و جنایتکارش قادر به اعمال آن نباشند؛ چه اینکه اگر می توانستند تاکنون کابل و سراسر افغانستان را به مسلخ شیعه و سنی تبدیل کرده بودند؛ اما آنچه به داعش برای انتشار و تأثیرگذاری روانی این تهدید، کمک می کند، تبلیغ آن از تریبون معاونت اول ریاست جمهوری است.

امرالله صالح به عنوان مقامی که سابقه و تجربه فعالیت امنیتی و استخباراتی دارد، نباید به سادگی و به صورت کاملا ناشیانه، تبدیل به تریبون دشمن شود و پیام آن را در مقیاسی چندین برابر، تبلیغ کند و توسعه دهد. او به عنوان فرد شماره دوم مملکت و مسئول تأمین امنیت کابل، به جای استفاده از شیوه غلط اطلاع رسانی در فیسبوک که موجب ایجاد ناامنی روانی در کنار ناامنی فزیکی می شود و به دشمن کمک می کند، به وظایف اصلی اش برای مبارزه با داعش و طالبان و تأمین امنیت مردم، عمل کند.

برچسب‌ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement