کد خبر 205553
تاریخ انتشار: پنج شنبه 6 قَوس 139909:29

خشونت علیه زنان ریشه در رسومات ناپسند و باورهای اشتباه مردم دارد

25 نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد، برای یادآوری عزم همگانی برای مبارزه با این پدیده زشت، انتخاب شده‌است. اما با وجود گذشت سال ها از تصویب بیانیه ها و کنوانسیون ها، خشونت های زیادی علیه زنان در سراسر جهان انجام می شود.

خبرگزاری صدای افغان(آوا)_مشهدمقدس: سازمان بهداشت جهانی، هرنوع رفتار خشن و وابسته به جنسیت که موجب آسیب جنسی، روانی یا رنج زنان می شود، را خشونت علیه آنها تعریف کرده است. اما این پدیده خانمان سوز سال هاست گریبان‌گیر جامعه افغانستان است اما آمار دقیق آن به مسائل مربوط به قرنطینه بابت ویروس کرونا در دست نیست.

 

شبنم صالحی عضو #کمیسیون_مستقل_حقوق_بشر افغانستان، در این رابطه گفت: با اینکه آمار خشونت ها طی 4 ماه نخست سال جاری نسبت به زمان مشابه سال گذشته، 2 برابر افزایش یافته است، اما به دلیل شیوع بیماری کرونا و تعطیلی ادارات و ارگان های دولتی و ثبتی، آمار ثبت خشونت ها پایین آمده است.

 

وی عمده ترین عامل #خشونت_علیه_زنان را وجود رسم و رسومات ناپسند و باورهای اشتباه مردم دانست و افزود: دراکثر مناطق افغانستان، خشونت به جرم قابل تحمل تبدیل شده است. اکثریت زنان و حتی مردان جامعه ما، بر این باورند که زن خوب، کسی است که در برابر خشونت سکوت و آن را تحمل کند، اما اخیرا با به وجود آمدن نهادهای مدنی و بالارفتن سطح تحصیلات و وجود رسانه ها، اگاهی مردم بالا رفته و هرساله میزان ثبت خشونت ها، بالا می رود. این نشان دهنده ی این است که آگاهی در رابطه با خشونت ها بالارفته و مردم در قبال خشونت ها سکوت نکرده و علیه آن شکایت می کنند.

 

خانم صالحی با ارزیابی مبارزات و برنامه های چندین ساله در راستای منع خشونت علیه زنان، گفت: این برنامه ها علاوه بر پیامدهای مثبتی که داشته اند، دارای نقیصه هایی نیز است که از جمله می توان به متمرکز شدن برنامه ها در ولایات مرکزی کشور اشاره کرد، این برنامه ها به خانمی که در یک قریه دوردست افغانستان زندگی می کند و سواد هم ندارد، کمکی نکرده است.

 

او بیان کرد که از طرفی، نقیصه ی دیگر این برنامه ها، این بود که آگاهی دهی و اطلاع رسانی ها فقط بر روی زنان اجرا شد، اما به مردان، حقوق زنان آموزش داده نشد. این نه تنها فایده ای ندارد، بلکه می تواند زمینه ساز خشونتی دیگر نیز شود، به طوری که زنان خواهان حق هستند و مردان به حق آنها اعتقادی ندارند. اما به تازگی این نقیصه برطرف شده و آگاهی دهی ها به طور مساوی به زنان و مردان انجام می شود.

 

رویا دادرس سخنگوی وزارت امور زنان نیز با تاکید بر اینکه، ازدواج زیر سن و اجباری یکی از مصادیق خشونت علیه زنان است، گفت: وظیفه وزارت امور زنان، رسیدگی به این پرونده ها است، خوشبختانه طی 5 سال گذشته، این ازدواج ها کاهش یافته است.

 

وی یکی از مهم ترین عوامل کاهش این نوع ازدواج ها را اطلاع رسانی گسترده و برگزاری نشست ها و جلسات با بزرگان اقوام دانست.

 

علی رضایی، دکترای روانشناسی و استاد دانشگاه با اشاره به اینکه اعمال خشونت بر زنان، تاثیر مستقیم روی جامعه دارد، گفت: وقتی مادری به عنوان کانون مهر و عطوفت و محبت، از زمان ازدواج و بارداری آسیب های روانی زیادی را متحمل شده، مسلما نمی تواند فرزند عاری از خشونت و فرزندی که طعم محبت و مودت و مهربانی را چشیده به جامعه تحویل دهد، در چنین خانواده ای همدلی و مهربانی اتفاق نخواهد افتاد و این فرزند خشن و پرخاشگر و عصبی تر از بقیه هست، چنین فرزندانی گاهی می گویند من ذاتا پرخاشگر هستم، در حالی که خشونت امر داتی نیست، بلکه امر اکتسابی از محیط هست، پس اگر می خواهیم جامعه ای عاری از خشونت داشته باشیم باید کانون خانواده، امن و آرام باشد.

 

وی افزود: در تمام جوامع بشری، بحث نرینه نمایی و زن نمایی وجود دارد، اگر ما جامعه ای بدون خشونت می‌خواهیم، باید ابتدا باورهای خود را تغییر دهیم، این تغییر باور، باید هم در زن و در مرد به وجود بیاید، مرد هم باید به این باور برسد که زن ها یک جنس دست دوم نیستند.

 

وی تاکید کرد که در ابتدا باید به فرزندان‌مان از بدو تولد آموزش های لازم را خانواده بدهیم، علاوه بر خانواده، رسانه ها و آموزش و پرورش نیز در تغییر ذهنیت موثر است.

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement