کد خبر 205035
تاریخ انتشار: سه شنبه 27 عَقرَب 139916:00

روزانه سه‌صد هزار کیلو زباله در شهر مزارشریف دفن می‌شود

زباله عامل بیماری و تخریب محیط زیست و در عین حال طلای کثیف است که با مدیریت و تفکیک آن می‌توان زمینه رشد اقتصادی و اشتغال‌زایی را در کشور فراهم کرد.

خبرگزاری صدای افغان (آوا) ـ مزارشریف: زباله و انبار‌های بزرگ آن در گوشه و کنار شهر #مزارشریف به چشم می‌خورد اما بی‌تفاوتی مردم و بی‌مسئولیتی منصوبین شهرداری، سبب شده است که بو و تعفن، گرد و غبار، پلاستیک و کاغذ بر اثر زباله‌های انبار شده، زیبایی شهر مزارشریف و محیط زیست را آهسته آهسته به سوی بحران سوق می‌دهد.

 

جوی‌های داخل شهر که حکم کانال زیسیون و آب‌روها را دارند، به محل #دفن_زباله‌ها مبدل شده است و آنقدر مردم به داخل این آب‌روها زباله ریخته‌اند که حتی در زمستان و فصل بارندگی، آب باران و زباله در سرک‌ها سرازیر می‌شود و برای عابران پیاده مشکلات فراوانی را بوجود می‌آورد.

 

مزارشریف با داشتن دوازده ناحیه و حدود یک میلیون جمعیت فقط 50 سطل زباله در اطراف روضه مبارک دارد؛ در صورتی که طبق آمار جهانی هر فرد روزانه 250 تا 300 گرام زباله تولید می‌کند، یعنی روزانه در سطح شهر مزارشریف 300 هزار کیلو زباله تولید می‌شود و این حجم بزرگ از زباله در چند کیلومتری در شرق شهر مزارشریف به صورت غیرمعیاری دفن می‌شود.

 

دفن زباله در شهر مزارشریف معیاری نیست و در آن تفکیک زباله صورت نمی‌گیرد و شهرداری شهر مزارشریف حجم بزرگی از این زباله‌ها را روزانه بیرون از شهر برده و دفن می‌کند؛ غافل از اینکه چنین دفن غیرمعیاری سبب تخریب محیط زیست و آلوده شدن زمین می‌شود.

 

تفکیک زباله یا روند بازیافت زباله در شهر مزارشریف می‌تواند حجم زباله را کاهش دهد و سود اقتصادی داشته باشد.

 

ضیاالحق عطائی آمر تنظیف و سرسبزی شهر مزارشریف، می‌گوید: آمریت تنظیف شهر مزارشریف 183 نفر کارمند ( صفاکار) و 35 عراده وسایط نقلیه برای انتقال زباله دارد که روزانه بیشتر از 800 متر مکعب زباله را از داخل شهر مزارشریف به بیرون از شهر انتقال می‌دهند، که این زباله شامل پاک‌کاری آب‌روها نیز می‌باشد.

 

به گفته عطائی تفکیک زباله در شهر مزارشریف به شکل ابتدائی در خانه وجود دارد چون تعدادی از خانواده‌ها زباله‌های کاغذی را برای آتش زدن و بخش دیگری از آن را برای فروش جدا می‌کنند؛ همچنین تعدادی از زباله‌گردها( افراد فقیری که زباله‌های پلاستیکی و آهنی را برای فروش جمع‌آوری می‌کنند) مبادرت به انجام این کار می‌کنند، اما روند تفکیک زباله به شکل معیاری و گسترده وجود ندارد.

 

وی گفت، سکتورهای خصوصی و شهرداری شهر مزارشریف هیچ پلان عملی برای تفکیک زباله‌ها روی دست ندارند و دفن زباله به شکلی فعلی، محیط زیست را تخریب می‌کند و آمریت تنظیف و سرسبزی ولایت بلخ تنها پروپوزل روند تفکیک زباله‌ها را روی دست دارد اما شهرداری برای تطبیق این پروپوزل بودجه ندارد.

 

عطایی می‌گوید: ما به دنبال سرمایه‌گذاری هستیم که پلان تفکیک زباله را تطبیق بکند، چون روند تفکیک زباله و بازیافت آن یک بودجه بسیار هنگفتی را لازم دارد که تأمین چنین بودجه‌ای از توان ما بیشتر می‌باشد.

 

روند تفکیک زباله‌ها در سطح شهر مزارشریف فقط در حد آگاهی‌دهی و ارائه معلومات برای مردم باقی مانده است. در صورتی که افزایش جمعیت این شهر سبب افزایش زباله شده است و همه روزه بخشی از زمین را به شکل بی‌رحمانه‌ای آلوده می‌کند. اداره حفاظت از محیط زیست، ریاست شهرسازی و اراضی و شهرداری ولایت بلخ از بحران ناشی از دفن غیر معیاری زباله‌ها آگاه هستند؛ اما با بی‌خیالی یا مجبوریت به دفن غیر معیاری زباله‌ها در زمین ادامه می‌دهند.

 

محل دفن زباله‌ها در شرق شهر مزارشریف با 25 کیلومتر فاصله در حفره جغل کنی ( خاک و جغل این محوطه طی سال‌های متمادی به داخل شهر انتقال داده شده بود و اکنون به حفره بزرگ و عمیقی مبدل گردیده است) موقعیت دارد که دو صد جریب زمین را در برمی‌گیرد و آلوده شدن دو صد جریب زمین در 25 کیلومتری شهر در آینده نه چندان دور باعث تخریب محیط زیست و بحرانی‌های متعدد خواهد گردید.

 

غلام نبی خرمی رئیس اداره حفاظت از محیط زیست، در ولایت بلخ می‌گوید: اداره حفاظت از محیط زیست همیشه از طریق رسانه‌ها، مساجد و اجتماعات تلاش کرده است تا اهمیت مراقبت از محیط زندگی را برای شهروندان بفهماند و چنین فعالیت‌هایی را همیشه روی دست داشته است؛ موضوع تفکیک زباله‌ها باید از نهاد خانواده شروع شود و خانواده‌ها می‌توانند که زباله‌ها عضوی، غیرعضوی و خاص یا کلنیکی را در خریطه‌های جداگانه‌ای جمع‌آوری نمایند.

 

او می‌گوید: تلاش‌ها با همکاری ریاست معارف، شورای علما، نهادهای مدنی، شهرداری و ارگان‌های مربوطه در عرصه تفکیک زباله و حفاظت از محیط زیست در میان شهروندان شهر مزارشریف صورت گرفته است، اما برای عملی شدن این پروسه به یک مدیریت توانمند و سالم ضرورت می‌باشد.

 

خرمی، در رابطه با اینکه چرا در این بخش مدیریت توان‌مند و سالمی وجود ندارد یا مسئولین حکومتی کوتاهی و کم‌کاری می‌کنند حرفی نزد و گفت: تمامی مسئولین تلاش خود را می‌کنند و من مدیریت سالم این روند را نمی‌فهمم!

 

کارخانه‌های بازیافت زباله‌های پلاستیکی، شیشه‌ای و آهنی در شهر مزارشریف وجود دارد؛ اما در مورد اینکه آنان به صورت غیر معیار و پراکنده دست به ذوب و یا بازیافت دوباره زباله‌ها می‌زنند، نظارتی صورت نمی‌گیرد و هماهنگی میان این کارخانه‌ها و ارگان‌های مربوطه وجود ندارد.

 

این کارخانه‌ها زباله‌های مورد نیاز خود را توسط زباله‌گردها که شامل کودکان فقیر و افراد معتاد به مواد مخدر هستند جمع‌آوری می‌کنند و پس از ذوب آنها، مواد بدست آمده را به شکل‌های دیگری در بازار عرضه می‌کنند.

 

چپلی، بوت و خریطه‌های سیاه پلاستیکی از جمله مواردی هستند که از بازیافت زباله‌های پلاستیکی بدست می‌آیند و بخش زیادی از زباله‌های آهنی که از مواد خوراکی و نوشیدنی حاصل می‌گردند به پاکستان انتقال داده می‌شوند و بخش دیگری از آن در کارخانه‌های ذوب آهن داخلی استفاده می‌شود.

 

حفاظت از محیط زیست و مدیریت زباله، بخشی از متود درسی دانشگاه کشور و ولایت بلخ نیز می‌باشد که دانشجویان رشته‌های مختلف همه ساله آن را در یک سمستر می‌خوانند؛ همچنین دانشگاه بلخ یک دانشکده مخصوص برای رشته آب و محیط زیست دارد.

 

علی مسلم امیری مدیر دیپارتمنت آب و محیط زیست دانشگاه بلخ می‌گوید: نخستین گام در مدیریت زباله در کشورهای پیشرفته این است که زباله‌ها در مبدا (نهاد خانواده) مورد تفکیک قرار می‌گیرند و در دو یا سه خریطه جداگانه بسته‌بندی می‌شوند؛ چون زباله‌های عضوی و غیرعضوی داریم اما مدیریت زباله در افغانستان در مرحله اول قرار دارد؛ یعنی ما هنوز روی پلان‌های بلند مدت و کوتاه مدت مدیریت زباله و تفکیک آن کار می‌کنیم.

 

مسلم امیری کارشناس محیط زیست در این باره گفت: اداره ملی حفاظت از محیط زیست برای فعلا روی پلان‌های مدیریت زباله تمرکز دارد تا تفکیک زباله در بعضی از شهرهای کشور روی دست گرفته شود، درست است که 20 سال از عمر حکومت فعلی می‌گذرد و در کنفرانس بن حفاظت از محیط زیست توافق شده است؛ اما مشکلاتی چون ضعف اقتصادی و نبود بودجه مشخص برای مدیریت زباله باعث گردید که روند مدیریت زباله به درستی دنبال نشود.

 

به گفته وی، گام نخست مدیریت زباله‌ها در افغانستان، تفکیک زباله‌های عضوی و غیرعضوی در خانه‌ها می‌باشد و نباید فراموش کنیم که تفکیک زباله یا حفاظت از محیط زیست تنها مسئولیت حکومت نیست و شهروندان نیز می‌توانند با هزینه اندک زباله‌ها را در خانه تفکیک نمایند و خانواده‌ها با این اقدام از آلوده شدن محیط خود جلوگیری می‌کنند.

 

امیری ادامه داد: تفکیک زباله سبب رشد اقتصادی و اشتغال در جامعه می‌شود؛ نهادینه‌سازی فرهنگ تفکیک زباله می‌تواند فابریکه‌ها و کارخانه‌های بازیافت زباله را در سطح کشور ایجاد کند.

 

در همین راستا دانشجویان رشته معادن و محیط زیست در دانشگاه بلخ توانسته‌اند دستگاهی را اختراع نمایند که با ذوب زباله‌های پلاستیکی، نفت خام بدست بیاید که با استفاده از این نفت ما می‌توانیم انرژی حرارتی بدست بیاوریم.

وی افزود: تحقیق و کار عملی دانشجویان رشته معادن و محیط زیست در ولایت بلخ توانسته دستاوردهای خوبی را به ارمغان بیاورد که با دنبال کردن و معیاری‌سازی این تحقیقات یا اکتشافات می‌توانیم از آلودگی هوا و تخریب محیط زیست جلوگیری نماییم و همچنین با تفکیک زباله نفت و مواد اولیه بدست بیاوریم.

 

امیری تصریح کرد که بازیافت زباله از تخریب محیط زیست جلوگیری می‌کند و تفکیک زباله سبب اشتغال‌زایی در سطح جامعه می‌شود؛ چون از زباله‌ها بنام #طلای_کثیف نیز یاد می‌گردد.

 

وی می‌گوید: دفن زباله‌ در تمامی کشورها معمول است. با دفن زباله‌های عضوی و با گذشت مدت زمانی برای سپری شدن عملیه بیولوژیکی گاز تولید می‌شود، اما باید در نظر داشت که در میان زباله‌های عضوی، زباله‌های پلاستیکی، فلزی و شیشه‌ای وجود نداشته باشد.

 

افغانستان کشوری می‌باشد که تولید زباله در آن رو به افزایش است و دفن زباله‌ها به صورت غیر معیاری در خاک این کشور جریان دارد و سبب آلود شدن زمین و نابودی موجودات کوچک ساکن در خاک می‌شود و این روند رفته رفته زندگی طبیعی انسان، گیاهان و حیوانات را دچار بیماری و نابودی می‌کند.

 

فراموش نکنیم که محیط زیست تنها برای ما نیست؛ بلکه نسل‌های آینده نیز در آن حق دارند و زندگی کنونی ما با استفاده گسترده پلاستیک، دفن زباله‌ها به صورت غیرمعیاری، قطع جنگلات و عوامل دیگر محیط زیست را تخریب کرده و باعث می‌شود که زندگی انسان، حیوانات و گیاه به سمت بیماری و نابودی حرکت کند.

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement