دولت امریکا و قدرت های غربی متحد آن، در قبال دولت و مردم افغانستان، تعهدات امنیتی دارند و این تعهدات اگر به درستی عملیاتی می شد، امروزه افغانستان کانون بحران و ناامنی و رویدادهای امنیتی فاجعه بار نمی گردید. امریکا نه تنها به تعهدات خود در قبال تأمین امنیت، مبارزه با تروریزم و استقرار نظم و ثبات در افغانستان، پایبند نبوده و عمل نکرده؛ بلکه بدتر از آن، بدون توجه به ملاحظات، راهبردها و رویکردهای دولت مرکزی افغانستان و منافع، انتظارات و نگرانی های مردم آن کشور، با طالبان پیمان صلح امضا کرده است؛ پیمانی که بر اساس آن، طالبان دیگر به نیروهای خارجی و امریکایی حمله نمی کنند؛ اما در کشتار بی رحمانه مردم و نیروهای امنیتی افغانستان، مختار اند

 

 

سید رسول موسوی؛ مدیر کل بخش آسیای غربی وزارت خارجه ایران در واکنش به برنامه دولت امریکا برای خروج نیروهای نظامی اش از افغانستان از این تصمیم انتقاد کرده و گفته است که امریکا "نباید به طور غیر مسئولانه از افغانستان خارج شود".

 

آقای موسوی در گفتگو با روزنامه اعتماد چاپ تهران گفته است: "#نیروهای_ائتلاف زمانی که به افغانستان آمدند تقسیم وظیفه کردند: ارتش را امریکا، قوه قضاییه را ایتالیا و مسئولیت سروسامان دادن پولیس را آلمانی‌ها بر عهده گرفتند... منظور خروج مسئولانه این است. امریکایی‌ها باید به مسئولیت خود عمل کنند نه اینکه کشوری را ۲۰ سال اشغال کنند و نه تنها نهادهای مختلفی را که قرار بود به وجود بیاورند، راه‌اندازی نکنند؛ بلکه همه آنها را تسلیم اپوزیسیون آن دولت هم بکنند".

 

او گفته‌است: "این نه تنها خروج مسئولانه نیست؛ بلکه خیانت به منافع ملی یک کشور است".

 

این تنها ایران نیست که نگران خروج غیر مسئولانه نیروهای امریکایی و خارجی از افغانستان است. پیش از این قدرت هایی مانند روسیه، چین و هند نیز بارها در این باره هشدار داده و تأکید کرده اند که قوای خارجی به رهبری امریکا نباید افغانستان را به حال خود رها کند و بدون عمل به تعهدات و مسئولیت های خود آن را به کام تروریزم و مواد مخدر و فساد و هرج و مرج و فقدان یک دولت مقتدر، متمرکز و با ثبات ملی واگذارد.

 

این در حالی است که هیچیک از این قدرت ها اشغال دایمی افغانستان توسط نیروهای غربی را تأیید نمی کنند و چه بسا آن را تهدیدی جدی برای امنیت و ثبات در سراسر منطقه می دانند؛ اما این امر، منافاتی با درخواست خروج مسئولانه ندارد.

 

خروج مسئولانه این است که امریکا در چارچوب تعهداتی که به جامعه جهانی و #دولت_افغانستان داده بود، از افغانستان خارج شود. مبنای محوری این تعهدات، مبارزه صادقانه با تروریزم و کسب اطمینان از این موضوع است که با خروج نیروهای خارجی، جریان های تروریستی جایگزین آنها نمی شوند.

 

از سوی دیگر، دولت امریکا و قدرت های غربی متحد آن، در قبال دولت و مردم افغانستان، تعهدات امنیتی دارند و این تعهدات اگر به درستی عملیاتی می شد، امروزه افغانستان کانون بحران و ناامنی و رویدادهای امنیتی فاجعه بار نمی گردید. امریکا نه تنها به تعهدات خود در قبال تأمین امنیت، مبارزه با تروریزم و استقرار نظم و ثبات در افغانستان، پایبند نبوده و عمل نکرده؛ بلکه بدتر از آن، بدون توجه به ملاحظات، راهبردها و رویکردهای دولت مرکزی افغانستان و منافع، انتظارات و نگرانی های مردم آن کشور، با طالبان پیمان صلح امضا کرده است؛ پیمانی که بر اساس آن، طالبان دیگر به نیروهای خارجی و امریکایی حمله نمی کنند؛ اما در کشتار بی رحمانه مردم و نیروهای امنیتی افغانستان، مختار اند و چه بسا به اذعان جنرال مک‌مستر؛ مشاور پیشین امنیت ملی ترامپ، واشنگتن در این زمینه با طالبان علیه مردم و دولت افغانستان، همدست شده است.

 

خروج مسئولانه به این معناست که امریکا به عنوان شروع کننده جنگ ۲۰ سال اخیر در افغانستان، باید ابتدا آن را به پایان ببرد، بعد خارج شود. اینکه ترامپ مصمم است نیروهای امریکایی را از افغانستان خارج کند، صرفا ناشی از اراده او برای عمل به تعهد انتخاباتی اش به مردم امریکا است. این در حالی است که آتش خشونت و جنگی که امریکا در اُفغانستان برافروخته، همچنان شعله ور است و همه روزه ده ها نفر در سراسر کشور، قربانی می شوند. بنابراین، این به معنای پایان دادن به جنگ های بی پایان نیست.

 

نکته دیگر، ابعاد منطقه ای و بین المللی #خروج_غیر_مسئولانه_قوای_امریکایی_و_خارجی_از_افغانستان است. ترامپ و تیم امنیتی او با فراخواندن نظامیان امریکایی به خانه، افغانستان را به کام ترور و ناامنی رها می کنند. در این میان، هزینه سنگین این بی مسئولیتی را کشورهای همسایه و منطقه می پردازند و بدون شک در میان‌مدت، حتی امنیت ملی کشورهای دیگر و صلح و ثبات بین المللی در کلیت کلان‌تر نیز به خطر خواهد افتاد و مسئول آن امریکا خواهد بود که با خروج غیر مسئولانه از افغانستان، امنیت بین المللی را با مخاطره رو به رو می کند.

 

با این حساب، پایان اشغال یک کشور مستقل، یک خواست همگانی است؛ اما مهم تر از آن پایان مسئولانه اشغال است. از قضا افغانستان پیش از این نیز هزینه های سنگین یک خروج غیر مسئولانه دیگر را پرداخته و به باور بسیاری از ناظران، بخشی از آنچه اکنون جریان دارد ناشی از تبعات خروج غیر مسئولانه ارتش سرخ شوروی است. بنابراین، صلحی که امریکا در افغانستان از آن حمایت می کند، صلح یکجانبه آن کشور با طالبان است و به هیچ عنوان به معنای پایان جنگ و بحران و بی ثباتی در افغانستان نخواهد بود؛ زیرا امریکا به مسئولیت های واقعی خود در قبال امنیت افغانستان، عمل نکرده است.

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement