کد خبر ۱۹۴۷۵۵
تاریخ انتشار: چهارشنبه ۱۴ عَقرَب ۱۳۹۹ ۱۹:۲۷

صلح شکست خورد، گام بعدی چیست؟

 

#معصوم_استانکزی؛ رییس #هیأت_مذاکره_دولت_با_طالبان می‌گوید که افغانستان به #صلح_تحمیلی نیازی ندارد.

 

آقای استانکزی روز چهارشنبه، 14 عقرب در مراسم گرامی‌داشت از قربانیان حمله بر #دانشگاه_کابل گفت: «ما در حال از دست دادن استعداد و انرژی خود هستیم؛ در حالی که باید با اتحاد از آن برای تامین ثبات استفاده کنیم.»

 

او تاکید کرد که افغانستان به صلحی نیاز دارد که بدون تحمیل و از طریق انعطاف پذیری حاصل شود.

 

این در حالی است که استانکزی یک روز پیش نیز گفته بود که اگر #طالبان به پایان کشتار مردم متعهد اند باید آتش‌بس فوری اعلام کنند.

 

او در توییترش نوشته بود که منبع اصلی این حملات یکی است؛ اما شاخه‌های متفاوت دارد.

 

حمله مرگبار روز دوشنبه بر دانشگاه کابل توسط سه مهاجم مسلح انجام شد. این مهاجمان ده‌ها دانشجو را کشتند و ساعت‌ها با نیروهای امنیتی به درگیری پرداختند.

 

از اظهارات و موضع گیری های چند روز اخیر مقام های دولتی به وضوح این نتیجه به دست می آید که صلح امریکایی شکست خورده است. در دوحه نیز وضعیت همچنان پیچیده و پرابهام است و هیچ افق امیدبخشی از رسیدن به یک توافق پایدار صلح به چشم نمی خورد.

 

شماری از ناظران معقتد اند که صرف نظر از اینکه حملات خونبار چند روز اخیر به ویژه در پایتخت، کار کدام گروه تروریستی بوده، استفاده تبلیغاتی و سیاسی دولت از این رویدادها پیش از آنکه معطوف به اصلاح سیستم معیوب امنیتی و استخباراتی کشور باشد، متوجه تخریب روند صلح امریکایی، اعتبارزدایی از آن، و انداختن همه بار مسئولیت شکست آن بر دوش طالبان است.

 

به تازگی معصوم استانکزی؛ رییس هیأت دولت در مذاکرات صلح با طالبان نیز به جمع منتقدان جدی این روند پیوسته و صداقت، تعهد و اراده طالبان برای رسیدن به یک توافق جامع و واقعی را زیر سؤال برده است.

 

اظهارات تازه او درباره «صلح تحمیلی» هم جدیدترین نشانه است مبنی بر اینکه دولت، روند صلح امریکایی را از اساس قبول ندارد و هرگز قواعد آن را نخواهد پذیرفت و به پیامدهایش تن نخواهد داد.

 

در این میان، شاید برای شماری از مردم این پرسش همچنان وجود داشته باشد که اگر روند صلح امریکایی از نظر دولت «تحمیلی» و غیر قابل قبول است، پس چرا هنوز هیأت مذاکره کننده دولت در دوحه حضور دارد و نمی خواهد میز را ترک کند؟

 

واقعیت این است که اعزام این هیأت به دوحه نیز با اراده خودخواسته ارگ ریاست جمهوری صورت نگرفت. اشرف غنی سعی فراوانی کرد تا از این اقدام سر باز زند. او ماه ها زمان خرید، مانع ایجاد کرد، بهانه تراشید و عمدا به اختلاف های سیاسی داخلی و درون‌دولتی بر سر ترکیب هیأت مذاکره کننده، دامن زد تا بتواند مانع از تحقق سریع اهداف امریکا و طالبان از مسیر تحمیل یک صلح امریکایی بر دولت شود.

 

در حال حاضر نیز اگر هنوز هیأت دولت در دوحه حضور دارد و با وجود شعله ور شدن آتش جنگی مهیب و مرگبار در سراسر افغانستان، دولت به صورت یکجانبه میز مذاکراتی که به بن بست خورده را ترک نمی کند، به دلیل آن است که امریکا چنین اجازه ای نمی دهد.

 

امریکایی ها همانگونه که با استفاده از زور و فشار، دولت آقای غنی را مجبور به آزادی هزاران زندانی طالبان کردند به همان صورت نیز هیأت دولت را راهی دوحه کردند؛ اما تا اینجای کار، اشرف غنی در ایجاد مانع در مسیر صلح «تحمیلی و امریکایی» موفق عمل کرده و کشتارهای فاجعه بار طالبان که بخشی از آن به واکنش خشمگینانه آن گروه نسبت به رویکرد مانع‌تراشانه دولت در مذاکرات مربوط می شود، بهانه کافی برای تقویت این سیاست را در اختیار ارگ قرار داده است.

 

اعلام ماتم ملی و به دنبال آن، سیل اظهارات انتقادی و تهاجمی دولتمردان علیه طالبان هم بخشی از کارزار تبلیغاتی دولت برای احراز شکست صلح امریکایی در دوحه محسوب می شود. این در حالی است که امریکا و به نمایندگی از ایالات متحده، زلمی خلیلزاد همچنان مذبوحانه سعی می کند در مقابل این سیاست بایستد، طالبان را از رویدادهای خونین اخیر، تبرئه کند و صلح را از شکست قطعی وارهاند.

 

کارشناسان اما می گویند که صلح شکست خورده و امیدی به احیای آن نیست؛ مگر آنکه امریکایی ها در ائتلاف با طالبان، دولت را از نظر نظامی به اندازه ای تضعیف کنند که چاره ای جز پذیرش صلح تحمیلی امریکایی نداشته باشد.

 

در حال حاضر اما سایه سنگین ابهام و بی سرنوشتی بر سیاست و امنیت افغانستان مستولی است. هیچکس نمی داند که گام بعدی چیست و چگونه معمایی را که به شکست در جنگ و بن بست در صلح، منجر شده می توان حل کرد. شاید کلید حل مسایل در داخل کشور باشد و در نهایت، مردم باید برای تغییر سرنوشت خود و عبور از این وضعیت دوزخی، متحد شوند.

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement