نکته قابل تأمل این است که دولت افغانستان در روز میلادالنبی(ص) برای بزرگداشت از شأن و مقام و جایگاه پیامبر رحمت (ص)، مراسم رسمی برگزار کرد و مقام های درجه یک دولتی از رییس جمهوری تا سرپرست وزارت فرهنگ در این مراسم، سخنرانی کردند؛ اما در کمال تعجب، هیچیک از آنان، حتی در حد یک اشاره کوچک نیز حمایت خود را از شأن پیامبر در قبال مواضع فاشیستی مکرون ابراز نداشتند.

 

در پی حمایت رئیس جمهوری فرانسه از بازنشر کاریکاتورهای توهین آمیز شارلی ابدو، اعتراضاتی در شهرهای مختلف افغانستان از جمله کابل، هرات، بدخشان و غور، راه‌اندازی شده است.

 

ده ها هزار نمازگزار، روز جمعه (۹ عقرب) در شهرهای مختلف به جاده‌ها ریختند، شعارهای ضد فرانسه سر دادند و پرچم این کشور را آتش زدند.

 

دو روز پیش از آن هم شماری از دانش آموزان لیسه استقلال در کابل در تجمع اعتراضی کتاب‌های درسی فرانسوی خود و پرچم فرانسه را آتش زدند. لیسه استقلال یکی از لیسه‌های معروف پسرانه در کابل است که مورد حمایت دولت فرانسه است.

 

حکومت اما هنوز درباره اظهارات توهین آمیز مکرون و تنش به وجود آمده بین فرانسه و مسلمانان واکنشی نشان نداده است.

 

#امانوئل_مکرون گفت که کشورش "هیچ‌گاه از حمایت کاریکاتور و طراحان آن دست نخواهد کشید" او معلم کشته‌شده تاریخ را تجسم اراده فرانسه برای شکست دادن "تروریست‌ها" و تضعیف اسلامگرایان خواند تا انسان‌ها آزاد زندگی کنند.

 

مکرون اگرچه در حمایت از کاریکاتورها اهداف سیاسی و انتخاباتی دارد؛ اما از یک زاویه دیگر او از منافع کشورش دفاع می کند؛ زیرا این جنگ، ریشه های قدرتمندی در گذشته دارد و تازه به وجود نیامده است.

 

اظهارات فاشیستی مکرون تنها موجب شده، تضادهای خصومت بار میان اسلام و دشمنانش از زیر به سطح بیاید و به معضلی عمومی برای مردم فرانسه تبدیل شود.

 

اکنون وضعیت امنیتی در فرانسه به اندازه ای شکننده است که هر فرد و هر مکانی می تواند یک هدف برای حمله محسوب شود. البته این ترس، برخلاف بمباران اطلاعاتی و پمپاژ بی امان خبرهای یکجانبه از سوی رسانه های غربی، تنها برای غیر مسلمانان نیست؛ بلکه مسلمانان نیز به همان اندازه از تروریست های مسیحی، فاشیست های فرانسوی و ملی گرایان رادیکال احساس خطر می کنند و در معرض حمله و تعرض قرار دارند؛ اگرچه در ادبیات رسمی دولت به رهبری مکرون، اقدامات تروریستی مسیحیان و... علیه مسلمانان «تروریستی» نامیده نمی شود؛ زیرا در ادبیات سیاسی غرب پس از ۱۱ سپتامبر «تروریزم» نام دیگر اسلام است و به جز مسلمانان، کسی «تروریست» نیست.

 

این رویکرد صریح و بی پرده رهبران غربی است حتی در آنچه مهد «تمدن»‌ و پایگاه مرکزی «حقوق بشر» نامیده می شود.

 

در این سو اما رهبران جهان اسلام و کشورهای مسلمان، همچنان در سکوت حقارت بار فرورفته و در برابر هتاکی های آشکار مقامات فرانسوی، هیچ واکنشی نشان نمی دهند.

 

افغانستان هم یکی از همان کشورهایی است که متاسفانه با وجود خروش و خشم ده ها هزار نفر از شهروندان کشور علیه دولت فرانسه، آتش زدن پرچم آن کشور، اعدام نمادین آدم امانوئل مکرون و سر دادن شعارهایی در حمایت از پیامبر رحمت و مهربانی، دولت همچنان در این باره سکوت کرده و هیچ واکنشی نشان نمی دهد؛ سکوتی که نشانگر سرسپردگی به غرب و قدرت های غربی، و بی تعهدی در برابر ارکان اعتقادات اسلامی است.

 

این در شرایطی است که #اشرف_غنی؛ رییس جمهوری همه روزه به منظور بی اعتبار کردن مبانی شرعی و دینی جنگ طالبان، سرگرم دین‌فروشی و تظاهر ناشیانه به دین داری است و ادعا می کند که دولت در مذاکرات قطر بر قرآن و شریعت به عنوان مبنای حل اختلافات تأکید دارد؛ در حالی که طالبان توافق با امریکا را مبنا می دانند. و با لحنی حق به جانب خطاب به آن گروه می گوید: دا گز دا میدان!

 

در این میان، سؤال این است که اگر آقای غنی به راستی نسبت به قرآن و شریعت، تعهد دارد، پس چرا در برابر هتاکی های وقیحانه #رییس_جمهوری_فاشیست_و_اسلام_ستیز_فرانسه، موضعی نمی گیرد؟

 

نکته قابل تأمل این است که دولت افغانستان در روز میلادالنبی(ص) برای بزرگداشت از شأن و مقام و جایگاه پیامبر رحمت (ص)، مراسم رسمی برگزار کرد و مقام های درجه یک دولتی از رییس جمهوری تا سرپرست وزارت فرهنگ در این مراسم، سخنرانی کردند؛ اما در کمال تعجب، هیچیک از آنان، حتی در حد یک اشاره کوچک نیز حمایت خود را از شأن پیامبر در قبال مواضع فاشیستی مکرون ابراز نداشتند.

 

در تظاهرات ده ها هزار نفری مردم افغانستان در شهرهای بزرگ کشور از جمله کابل پایتخت نیز حتی یک مقام دولتی، شرکت نکرد. به این ترتیب، لازم نیست آقای غنی برای تضعیف و مشروعیت زدایی از مبانی دینی جنگ طالبان، تظاهر به دین داری و شریعت‌مداری کند. او ابتدا باید نشان دهد که به عنوان یک مسلمان معتقد و متعهد، وقتی رییس یک کشور صلیبی به پیامبرش توهین می کند، اسلام را دین بحران می نامد، مسلمانان را تروریست می خواند و وزیر داخله اش اعلام می کند که در داخل و خارج در جنگ علیه «ایدئولوژی اسلامی» قرار دارد، چه نظری دارد و چگونه از دین اش دفاع می کند و به چه صورت، ارزش ها و باورها و اعتقادات دینی اش را بر منافع سیاسی و اقتصادی و امنیتی اش ترجیح می دهد و با مردم اش علیه فاشیزم فرانسوی، همسو و همصدا می شود.
دا گز، دا میدان!

 

نظر شما

مطالب مرتبط

آخرین اخبار