اگرچه حتی پیش از آنکه طالبان با امریکا توافقنامه صلح امضا کنند نیز اصلی ترین هدف جنگ آن گروه، نیروهای دولتی بودند و مراکز خارجی، کمتر مورد حمله قرار می گرفت؛ اما پس از انعقاد توافقنامه دوحه، بیش از هر زمان دیگری مشروعیت «جهاد» ادعایی طالبان زیر سؤال رفته است و در برابر، دولت افغانستان اکنون با استفاده صریح تر از مواضع علمای دینی، صداقت و باور بنیادین طالبان به دین و شریعت را مورد پرسش قرار می دهد و بی محابا آن را به چالش می کشد.

 

#اشرف_غنی؛ رییس جمهوری می‌گوید که در روند صلح میان دولت و طالبان، جانب طالبان تفاهمنامه با امریکا را بر شریعت ترجیح داده است.


آقای غنی در مراسم تجلیل از#میلاد_حضرت_محمد_ مصطفی(ص) گفت: "ماهیت نظام ما اسلامی است و قوای امنیتی و دفاعی ما نیز به عقاید اسلامی مجهز هستند".


او گفت: "جای تعجب است کسانی که 20 سال به نام دین جنگیدند؛ اما حالا می‌گویند که اساس مذاکرات ما پیمان با امریکا است، در حالی که ما دین اسلام را اساس و اصل حل هرگونه منازعه می‌دانیم. بیایید دا گز دا میدان".

 

اشرف غنی گفت: "ما مسجد جور می‌کنیم؛ اما #طالبان آن را خراب می‌کنند."


رییس جمهوری با استناد به آیات قرآنی، قتل یک مسلمان را به معنی قتل یک عالم خوانده، گفت: "باید به فقه جعفری هم توجه اساسی صورت بگیرد؛ چون ارتباط امام ابوحنیفه(رح) با امام جعفر صادق(ع) نهایت نزدیک بود".

 

آقای غنی ارکان اصلی مشروعیت جنگ طالبان را هدف قرار داده است؛ جنگی که پیش از این به بهانه تقابل طالبان با نیروهای خارجی به رهبری امریکا «جهاد» نامیده می شد؛ اما پس از امضای توافقنامه صلح میان طالبان و امریکا به طور یکجانبه علیه نیروهای دولتی ادامه یافته و در کنار آن، همچنان از مردم  و غیر نظامیان مسلمان افغان نیز قربانی می گیرد.

 

اگرچه حتی پیش از آنکه طالبان با امریکا #توافقنامه_صلح امضا کنند نیز اصلی ترین هدف جنگ آن گروه، نیروهای دولتی بودند و مراکز خارجی، کمتر مورد حمله قرار می گرفت؛ اما پس از انعقاد توافقنامه دوحه، بیش از هر زمان دیگری مشروعیت «جهاد» ادعایی طالبان زیر سؤال رفته است و در برابر، دولت افغانستان اکنون با استفاده صریح تر از مواضع علمای دینی، صداقت و باور بنیادین طالبان به دین و شریعت را مورد پرسش قرار می دهد و بی محابا آن را به چالش می کشد.

 

آغاز #مذاکرات_دوحه و تأکید طالبان بر توافق صلح آن گروه با امریکا به عنوان مبنای حل اختلافات نیز این موضع دولت را تقویت کرد؛ زیرا هیأت دولتی با هوشمندی، مبنای حل مسایل را قرآن و سنت اعلام کرد نه توافقنامه امریکا و طالبان.

 

با این حال و با وجود آنکه «جهاد»‌ مورد ادعای طالبان از همان آغاز، هیچ مشروعیتی نداشت و با اصول و فروع شریعت اسلام، سازگار نبود؛ اما بسیار دشوار است که ادعاهای آقای غنی در برابر آن گروه و ادعای او مبنی بر اینکه همه چیز در دولت افغانستان بر اساس اسلام استوار است را بتوان قبول کرد.

 

آقای غنی خود نخستین کسی است که باید ادعای پایبندی او به اسلام، احراز شود؛ زیرا در گذشته نشان داده که حتی در انجام شعائر ظاهری اسلامی هم مشکل دارد و به عنوان یک رییس جمهور، فاقد درکی درست و عمیق و علمی از مبادی و مبانی اسلام است.

 

درباره اینکه عملکرد دولت نیز صد در صد اسلامی است، اما و اگرهای زیادی وجود دارد؛ مگر آنکه قرائت آقای غنی از اسلام، کاملا متفاوت از آن چیزی باشد که عموم مسلمانان به آن اعتقاد دارند.

 

در دولتی که فساد، قوم گرایی، فحشا، بی عدالتی، قانون شکنی و... وجود دارد، حتی طرح ادعای اینکه همه چیز اسلامی است، مضحک و زننده است.

 

از جانب دیگر، تقابل کنونی دولت و طالبان را نمی توان جنگ اسلام و امریکا به حساب آورد؛ زیرا اگر امروز طالبان به تبع توافقنامه دوحه، ادعاهای مقدس مآبانه شرعی خود را واگذاشته و به دامن امریکا افتاده اند، دولت افغانستان از ۲۰ سال پیش، اینگونه بود.

 

از جمله خود آقای غنی، صرف نظر از اینکه تحصیل و تابعیت امریکایی دارد و بسیاری از نزدیکانش نیز اینگونه هستند، در نخستین روز کاری اش پیمان امنیتی با امریکا را امضا کرد؛ پیمانی که نتیجه آن، سیطره غیر مشروع امریکا بر سرنوشت مردم افغانستان بود و با نص صریح قرآن و دیگر اصول شریعت اسلامی، منافات داشت.

 

با این حال، موضع آقای غنی درباره اهمیت و جایگاه فقه جعفری در کنار فقه حنفی، قابل توجه است؛ اگرچه او ارتباط امام ابوحنیفه(رح) با امام صادق(ع) را بسیار نزدیک توصیف کرده؛ اما به شهادت تاریخ و منابع هردو مذهب، رابطه این دو امام، رابطه شاگردی و استادی بود و امام ابوحنیفه نیز یکی از شاگردان امام جعفر صادق بود و در محضر ایشان تلمذ و تحصیل کرده بود. به این ترتیب، برخلاف باور طالبان، شیعیان یک اقلیت دینی نیستند که خارج از دایره اسلام قرار داشته باشند؛ بلکه رییس مذهب شیعه، استاد و معلم رهبران مذاهب اهل سنت بود و از این منظر نیز بی اعتنایی به شیعه، نه تنها معقول نیست؛ بلکه حتی از نظر دینی هم مشروعیت و اعتبار ندارد.

 

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement