کد خبر ۱۷۷۲۱۵
تاریخ انتشار: يکشنبه ۲۶ قَوس ۱۳۹۱ ۱۶:۰۵

هدف امام باقر(ع) جلوگیری از فروپاشی فکری امت و به دست‌گرفتن زمام انقلاب بود

حاکمان از ترس پايگاه مردمي وسيع و رو به رشد امام باقر(ع) از يکسو و مشغول بودن به ديگر مخاطرات داخلي و خارجي از سوي ديگر به تعقيب آنحضرت نمي پرداختند.

فعالیت های سیاسی امام باقر(ع) بعد از شهادت پدر بزرگوارش نظر به واکنش های حاکم وقت، متفاوت بود. اگر حکومت شدت عمل بیشتر نشان می داد فعالیت امام کم می شد؛ اما وقتی به امام فرصت می داد فعالیت های امام نیز افزایش پیدا می کرد.
این مطلب را سید آصف عالمی؛ امام جماعت مسجد امام محمد باقر(ع) شهر کابل در گفتگو با خبرگزاری صدای افغان(آوا) بیان کرده افزود:"فرزندان عبدالملک هشام، سلیمان و ولید همان سیاست حاکمان پیش از خود را دنبال می کردند".
به گفته وی، روش سیاست بنی امیه همان تبدیل خلافت پیامبر به پادشاهی موروثی بود که پسران از پدران خود به ارث می بردند؛ بدون آنکه در تصدی پست های اسلامی به معیارهایی چون دانش و تقوا اهمیتی بدهند.
عالمی علاوه کرد که در فاصله زمانی بین سال‌های ۹۵ تا ۹۷ هجری که ابتدای امامت امام باقر(ع) است حاکم اموی وقت ولید بن عبدالملک بود. او شیوه هایی را در پیش گرفت؛ تا بتواند نارضایتی مردم را که در اثر سیاست مخوف حجاج به وجود آمده بود به دست بیاورد.
به گفته وی در همین آوان، اختلاف خانگی بین خاندان مروانی به وجود آمد که در اثر همین اختلافات داخلی، حکومت مروانی ها رو به ضعف نهاد.
به گفته این عالم

برچسب‌ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement