کد خبر ۱۷۶۲۱۵
تاریخ انتشار: سه شنبه ۲۱ سُنبُله ۱۳۹۱ ۱۴:۴۰

امام صادق (ع)؛ احیاگر مکتب اسلام

تجزيه و تحليل تاريخ سياسي دوران امامت امام صادق (ع) و درک شناخت عميق از شرايط متضاد و گوناگون حاکم بر اين دوران، ما را به اهميت و ضرورت سيره عملي و نقش ايشان در تداوم خط رسالت رهنمون مي سازد.

امام صادق (ع) در 17 ربیع الاول سال 83 ه.ق در مدینه منوره دیده به جهان گشود. ایشان پس از رحلت پدر بزرگوارش امام باقر (ع) در ذیحجه سال 114 ه.ق در حالی که 31 سال و اندی از سنش می گذشت عهده دار منصب امامت شد. عمر پر برکت ایشان به دو دسته تقسیم می شود که مرحله اول زندگانی حضرت شامل 31 سال است که این مدت را همراه پدر و جد بزرگوارش امام سجاد (ع) بوده که متاسفانه فعالیت های ایشان در این مدت به طور گسترده در تاریخ ثبت نشده، اما مرحله دوم زندگانی ایشان که با عهده دار شدن منصب امامت شروع می شود تاریخ نویسان از این دوره به عنوان یکی از حساس ترین برهه های تاریخ اسلام، هم از لحاظ سیاسی و هم فکری نام برده اند که اگر درایت و فرصت طلبی ایشان نبود اسلام به کلی از بین می رفت. 

تاریخ اسلام از آغاز همواره با دو جریان مواجه بوده است، یکی جریان حق طلب، عدالت گستر و ظلم ستیز که رسول خدا و جانشینانش در رأس این جریان بوده، دومی جریان ظالم و قدرت طلب که جز به منافع مادی و فردی خود به چیز دیگری نمی اندیشیده اند، در رأس این جریان غاصبان حق اهل بیت (ع) حکمرانان اموی و عباسی قرار داشتند که در سایه قدرت مادی و نظامی بیشترین ضربه را به اسلام و امت اسلامی زده اند. جامعه اسلامی در دوران امام صادق (ع) هم از نظر سیاسی، اجتماعی و اعتقادی با فراز و نشیب ها و تحولات زیادی رو به رو بوده است. 

از این دوره درتاریخ اسلام به عنوان دوران بی ثباتی سیاسی و بروز فتنه ها و آشوبها در جامعه اسلامی نام برده شده است. 

برچسب‌ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement