کد خبر ۱۵۹۰۸۳
تاریخ انتشار: پنج شنبه ۱۱ ثَور ۱۳۹۹ ۱۳:۳۴

آسیاتایمز: تقسیم یا تمرکز قدرت؛ کدام افغانستان را نجات می‌دهد؟

افغانستان حداقل در پنج دهه گذشته، بين پايداري فريبنده و طغيان هرج و مرج گرفتار بوده است، انتخاب بين بدتر و بدترين است.

افغانستان حداقل در پنج دهه گذشته، بین پایداری فریبنده و طغیان هرج و مرج گرفتار بوده است، انتخاب بین بدتر و بدترین است.
 
خبرگزاری صدای افغان(آوا)-بین‌الملل: آسیا تایمز در مطلبی در مورد افغانستان و سناریوهای احتمالی در مورد تقسیم قدرت در افغانستان نوشته که برخی نشانه‌ها به دو سناریوی احتمالی اشاره دارد که در روزها و هفته‌های آینده به تصمیمات سیاسی بستگی دارند.
 
در این نوشته آمده است که اولین سناریو تشکیل دولتی است که به طور مشترک توسط عبدالله عبدالله و اشرف غنی رهبری شود تا بن‌بست بین آنها پایان یابد. این به نوعی ادامه دولت وحدت ملی است که در آن عبدالله نقش کم رنگ‌تری نسبت به غنی داشت. دولتی که فقط غنی اداره می‌کند، بعید است که از حمایت گسترده برخوردار شود.
 
مشارکت در دولت توسط همه گروه‌های اجتماعی خصوصا برای رسیدن به توافق در مذاکره با طالبان لازم است. گاهی ممکن است رهبری مشترک در دولت مورد نیاز باشد.
 
چند تصمیم اخیر غنی به توانایی‌های دولت افغانستان ضربه زده است و ممکن است یک کنترل کننده نسبتاً منطقی برای بررسی این تصمیمات نیاز باشد. با تهدید کاهش کمک‌های مالی از سوی امریکا، کشور فقیر افغانستان، در آستانه‌ی مشکلات مالی قرار خواهد گرفت و در نتیجه به کمک‌های خارجی قابل توجهی نیاز خواهد داشت.
 
براساس گزارش رسانه‌ها، ممکن است در نگاه اول طنزآمیز جلوه کند، غنی به یک نهاد انکشافی دستور داده که در یک ماه ۴۰ هزار شغل ایجاد کند تا بتواند با اثرات اقتصادی ویروس کرونا مبارزه کند. همه اینها در حالی اتفاق می‌افتد که عدم آمادگی افغانستان برای مقاومت در برابر بیماری کرونا در حال منجر شدن به یک فاجعه صحت عمومی است.
 
دومین سناریو، ایجاد قدرت‌های بومی اما بدون وجود دولت مرکزی مربوطه در کشور می باشد،  زعامت کشور در حال حاضر بین دو رهبر سیاسی تقسیم شده است.
 
عبدالله در حال حاضر توسط بخش‌های قابل توجهی از تاجیک‌ها، ازبک‌ها و هزاره‌ها  که سه اقلیت از چهار اقلیت بزرگ قومی هستند، پشتیبانی می‌شوند. سناریوی دوم مشروط به این است که غنی و عبدالله در زمانی که ایالات متحده به عنوان بزرگترین شریک افغانستان در حال از دست دادن صبر و خواهان خروج است، در ایجاد دولت ائتلافی ناموفق باشند.
 
در اینصورت ممکن است طالبان انتخاب دیگری جز دنبال کردن خشونت‌های خود نداشته باشند. طالبان از تأثیرات بیماری همه‌گیر کرونا در امان نیست، اما بعید است به دلیل ترس از ویروس، میدان جنگ را ترک کنند. چنین سناریویی می‌تواند منجر به شکست عمیق و برگشت ناپذیر جامعه افغانستان شود.

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement