کد خبر ۱۱۳۸۵۹
تاریخ انتشار: چهارشنبه ۱۰ عَقرَب ۱۳۹۶ ۰۰:۳۴

پنهان‌کردن آمار تلفات نیروهای امنیتی؛ خیانت یا مصلحت؟

گروهي از آگاهان عقيده دارند که عدم انتشار شمار دقيق تلفات نيروهاي امنيتي در جنگ با دشمن تروريستي، نشانگر فساد و ناکارآمدي ناموجه نهادهاي امنيتي و نبود يک راهبرد مشخص در اين زمينه است.

دفتر بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان (سیگار) می‎گوید، واشنگتن توافق کرده‎ که معلومات در مورد تلفات نیروهای امنیتی افغانستان را پنهان نگهدارد.

جان ساپکو؛ بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان روز دوشنبه گفت، عدم اشتراک گذاری اطلاعات در مورد تلفات نیروهای امنیتی افغانستان ممکن است مانع از توانایی آنها برای نظارت بر این نیروها شود.

او گفت:"نیروهای نظامی امریکا به او گفته‎اند که شمار تلفات نیروهای امنیتی افغان متعلق به حکومت افغانستان بوده و حکومت این کشور تقاضا کرده که این رقم را محرمانه نگهدارند."

ساپکو می‎گوید، این اقدام امکان دارد مانع از توانایی اداره سیگار برای ارائه گزارش روی پیشرفت و ناکامی در یک بخش عمده بازسازی شود.

سیگار خاطرنشان ساخت که ۶۰ درصد ۱۲۱ میلیارد دالر امریکا که از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون در افغانستان به مصرف رسیده، به نیروهای امنیتی افغان داده شده‎است.
او گفت، پس از اوایل سال ۲۰۱۵ این دومین باری است که نیروهای امریکایی معلومات درباره تلفاتی قوای افغان را علنی نمی‎سازند.

کارشناسان مسایل امنیتی نیز ادعای این مقام امریکایی را تأیید می کنند و می گویند که نبود آماری دقیق و قابل اطمینان از شمار شهدای نیروهای امنیتی و نیز تعداد دقیق افرادی که در صفوف این نیروها حضور دارند، یک مسأله مبهم و پرسش برانگیز است و بخشی از ابعاد ابهام آمیز و معمایی جنگ افغانستان را نشان می دهد.

نهادهای امنیتی اما در برابر پرسش از شمار تلفات نیروهای نظامی افغانستان در جنگ با تروریست ها، یک پاسخ گمراه کننده دارند؛ آنها می گویند که هر اداره امنیتی، شمار تلفات روزانه نیروهای شان را پس از هر رویداد امنیتی، با رسانه ها در میان می گذارند.

این پاسخ در ظاهر امر، نشان می دهد که ادارات امنیتی از ارائه گزارش دقیق در باره میزان تلفات نیروهای خود، ابا و هراس و ملاحظه ای ندارند؛ اما واقعیت این است که این امر، تمام حقیقت را آشکار نمی کند.

مثلا وقتی از یک اداره امنیتی در باره تعداد کل تلفات این نیروها ظرف یک مدت مشخص – شش ماه یا یکسال- سؤال شود، بی تردید، پاسخ روشنی ندارد؛ زیرا یا نمی داند که چه تعداد از این نیروها جان شان را در این مدت، از دست داده اند و یا اگر هم می داند، نمی خواهد از آن پرده بردارد؛ همان چیزی که جان ساپکو هم روی آن تأکید می کند.

وقتی ادارات امنیتی داخلی، این گونه باشند، بدیهی است که نیروهای ناتو و امریکایی، هیچ مسؤولیتی در این زمینه بر عهده نمی گیرند؛ زیرا آنها دست کم این توجیه به ظاهر درست را دارند که مسؤول ارائه گزارش آمار تلفات نیروهای افغان نیستند و این موضوعی است که به خود افغان ها مربوط می شود!

در حالی که بر اساس استدلال دفتر بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان (سیگار) نیروهای امریکایی علی القاعده باید از شمار دقیق نیروهایی که حمایت و تأمین مالی و تسلیحاتی شان را بر عهده دارند، آگاه باشند؛ اما اگر علیرغم این آگاهی، از ارائه یک آمار واقعی در خصوص شمار تلفات آنها خودداری می ورزند، روشن است که قبلا در این زمینه با دولت افغانستان و نهادهای امنیتی این کشور، توافق کرده اند.

با این حساب، ناظران مسایل امنیتی می پرسند که چه دلیلی برای پنهان کردن آمار دقیق نیروهای امنیتی و شمار تلفات آنها در میدان های نبرد توسط تروریست ها وجود دارد؟ آیا این اقدام، خیانت است یا مصلحت؟

گروهی از کارشناسان می گویند که دولت افغانستان، در سایه این سیاست، به دنبال حفظ روحیه و تعهد نیروهای امنیتی در جنگ با دشمن است؛ زیرا اگر سایر نیروها از میزان تلفات بالای همرزمان شان آگاه شوند، ممکن است در اراده و ایمان آنها برای نبرد، تردید و تزلزل ایجاد شود و این امر، به تضعیف جبهه دولت و تقویت جبهه دشمن بیانجامد.

از این منظر، پنهانکاری در آمار تلفات این نیروها، یک مصلحت محسوب می شود.

اما در این میان، گروهی دیگر از آگاهان عقیده دارند که عدم انتشار شمار دقیق تلفات نیروهای امنیتی در جنگ با دشمن تروریستی، نشانگر فساد و ناکارآمدی ناموجه نهادهای امنیتی و نبود یک راهبرد مشخص در این زمینه است.

به باور آنها، این نهادها به اندازه ای ناکارآمد و بی برنامه هستند که حتی از جمع آوری و ارائه گزارش آمار تلفات نیروهای امنیتی نیز ناتوان اند.

اگر این برداشت درست باشد، پنهانکاری در آمار تلفات این نیروها، نه تنها مصلحت نیست؛ بلکه خیانت است؛ زیرا مانع از درک و دریافت درست و دقیق واقعیت از سوی مردم افغانستان شده و از جانب دیگر، روی راهبردهای امنیتی و دفاعی برای جنگ و مقابله با تروریزم و رسیدگی به آسیب ها و کاستی ها و نارسایی های احتمالی موجود در این عرصه، اثر منفی می گذارد و به نفع دشمن تمام می شود.

واقعیت هرچه باشد، آنچه اکنون جریان دارد این است که نیروهای امنیتی، همه ساله، خونین ترین تجربه های شان را پشت سر می گذارند و روند اوضاع هرگز به نفع آنها نیست؛ بنابراین، برای تقویت و موفقیت آنها در برابر دشمن تروریستی، باید تدابیر و تمهیدات مسؤولانه، دلسوزانه، کارآمد و مؤثری اندیشید و مهم تر از آن اینکه از هم اکنون نباید به هر عضو نیروهای امنیتی به عنوان یک قربانی نگاه کرد!

برچسب‌ها

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement