محروميت و عقبماندگي در هزاره جات مانند برخي ديگر از ولايات ما ريشه در اوضاع نابسامان عمومي کشور دارد که در رأس آن ها انقطاع هاي مداوم سياسي و فرهنگي و جنگ ها و خشونت هاي مداوم و مهم تر از همه عدم پايداري در حاکميت نظام سياسي پاسخگو و مبتني بر حاکميت قانون و عاري از گرايش هاي تبعيض آميز و قوم گرايانه است

یادداشت سرور دانش معاون دوم ریاست جمهوری در حاشیه سفر به بامیان و دایکندی

توسعه اجتماعی و اقتصادی یک پروسه پیچیده و بسیار زمانگیر است. در افغانستان به طور عموم و در مناطق مرکزی هزاره جات به طور خاص، هنوز هم برای رسیدن به توسعه به مفهوم عصری آن، به زمان زیاد و شرایط خاصی نیاز داریم.

به نظرم سه مرحله باید طی شود: نخست توسعه سیاسی به مفهوم ایجاد یک نظام سیاسی پایدار بر مبنای حاکمیت قانون و اراده مردم و دوم توسعه فرهنگی به مفهوم تحول در باورها، اندیشه ها و رویکردهای فرهنگی و اجتماعی و در مرحله سوم توسعه اقتصادی قرار دارد به عنوان محصول و برآیند توسعه سیاسی و توسعه فرهنگی.

این تجربه ای است که در کشورهای دیگر با تفاوت های خاص محیطی اتفاق افتاده است.

امروز در افغانستان در هر سه مرحله، چالش های بزرگ و موانع ریشه داری فراروی توسعه قرار دارد و به همین ترتیب توسعه در هر زون و در هر ولایت کشور، متأثر از وضعیت عمومی کشور خواهد بود و هیچ ولایتی تافته جدا بافته از دیگران نخواهد بود.

محرومیت و عقبماندگی در هزاره جات مانند برخی دیگر از ولایات ما ریشه در اوضاع نابسامان عمومی کشور دارد که در رأس آن ها انقطاع های مداوم سیاسی و فرهنگی و جنگ ها و خشونت های مداوم و مهم تر از همه عدم پایداری در حاکمیت نظام سیاسی پاسخگو و مبتنی بر حاکمیت قانون و عاری از گرایش های تبعیض آمیز و قوم گرایانه است که ریشه تاریخی طولانی دارد و با همه تحولاتی که در یک و نیم دهه اخیر رخ داده است ولی هنوز هم یک اعتماد همه جانبه ملی بر اساس یک تفاهم وسیع ملی پدید نیامده است. بر این اساس ما نباید ادعا کنیم که چه کرده ایم و به کجا رسیده ایم. ما همه مراحل را به تدریج و با دقت و تصمیم و اراده جدی باید پیماییم تا به توسعه نزدیک شویم.

گذشته از این بحث عمومی، اگر به واقعیت های عینی جامعه هزاره به طور عموم و ولایات بامیان و دایکندی به طور خاص نگاه کنیم، شاهد یک دگرگونی بنیادی و غیر قابل انتظار هستیم.

به نظرم بامیان در ۱۵ سال اخیر مرحله گذار را به خوبی و به گونه بسیار مثبت تجربه می کند. در بامیان جوانه های امیدی که از سال ها پیش روییده بود، اکنون به نهال های زیبا و پرطراوتی تبدیل شده که به ثمر دادن کاملا نزدیک شده است.

مردمان مرکز ولایت و ولسوالی ها به مرحله بسیار خوبی از درک و آگاهی و هوشیاری رسیده اند و به خوبی می توانند وضعیت داخلی خود را مدیریت کنند.

اکنون بامیان به صورت مرئی و نامرئی در محراق توجه همه شهروندان کشور و حکومت مرکزی و حتی نهادهای بین المللی قرار دارد.

بودجه و پروژه های انکشافی حکومت مرکزی هم برای بامیان نسبت به هر منطقه دیگر از مناطق مرکزی چشمگیرتر است و در حال تطبیق قرار دارد.

آقای زهیر والی بامیان در دو سال مأموریت خود به عنوان یک والی جوان، پرتلاش و پر انرژی و عاشق پیشرفت و ترقی بامیان کارنامه خوبی با خود همراه دارد و انصاف ایجاب می کند که همگی باید از تلاش های ایشان تقدیر کنند.

نکته ای را که بیش از هر چیز دیگر در رابطه با بامیان می خواهم بر آن تأکید کنم این است که همه ما مخصوصا مسئولین اداره محلی بامیان و بامیانیان عزیز باید بدانیم که اساس اصلی توسعه همه جانبه، توسعه انسانی است که متکی بر معارف و تحصیلات عالی است و باید کوشش کنیم که بامیان دچار افت تعلیمی و تحصیلی نشود.

اما در دایکندی وضعیت کمی متفاوت تر است. اول این که یک ولایت جوان و تازه تأسیس است که تنها ۱۳ سال از عمر آن می گذرد، آن هم در حالتی که این ولایت همه چیز را به طور مطلق از صفر آغاز کرده است و پیش از ولایت شدن هیچ خشتی روی خشتی گذاشته نشده بود و مردم به طور مطلق با اداره و مدیریت دولتی و حکومتی بیگانه بودند و به همین جهت مقدار بودجه ای که در این سال ها در این ولایت مصرف شده و پروژه هایی که تطبیق شده، با این که قابل توجه بوده اما به دلیل گستردگی محرومیت و نیازها، ملموس و قابل دید نیست.

دوم این که این ولایت در مسیر ترانزیت و تجارت قرار ندارد و از نگاه جغرافیایی به هیچ سرک حلقوی در کشور وصل نبوده و میدان هوایی حتی به صورت ابتدایی و محلی هم نداشته و فاصله آن هم اکنون با مرکز نزدیکترین ولایت همجوار یعنی بامیان، ده ساعت راه با موتر و یک ساعت و بیست دقیقه با هلیکوپتر و با کابل، نزدیک به یک شبانه روز با موتر و یک و نیم ساعت با هلیکوپتر است و از هیچ نوع معادن و یا منابع قابل دسترس و مورد استفاده هم برخوردار نیست.

اما با همه این ها اکنون جوانه های امید در این ولایت به رویش نشسته است. نیلی دارد به عنوان یک شهر تازه تأسیس قد راست می کند. برای مسایل شهری آن، ماستر پلان شهری تصویب شده و از میان صخره های محکم و بلند آن و در میان قلعه های گلی و قدیمی آن، نشانه های شهر نشینی و تعمیرات جدید و رنگارنگ دولتی و غیر دولتی سر برآورده است.

در یکی از بلندترین تپه های سنگواره آن تعمیرات تحصیلات عالی دولتی تهداب گذاری شده و در گوشه دیگر با صفای آن، در انتهای نیلی به سمت شهرستان، باغ زنانه و فعالیت های چشمگیر زنان دیده می شود و در همین مسیر برای اولین بار در این ولایت، به طول ده کیلومتر سرک آ

نظر شما

  • AvaAdvertisement

مطالب مرتبط

آخرین اخبار

  • AvaAdvertisement